ΠΙΝΩ ΜΠΑΦΟΥΣ ΚΑΙ ΚΑΝΩ ΤΕΧΝΗ.

 

Ο χαμός που έγινε με εκείνη την (κατά τη γνώμη μου) αποκρουστική τέχνη με την απεικόνιση ιερών συμβόλων (και ναι για τους πιστούς είναι ιερά) μου θύμισε μια "γκάφα" της εφηβείας μου. Μια πολύ κουλτουριάρικη παρέα με είχε πείσει να πάμε σε μια έκθεση ενός τρομερού καλλιτέχνη. Φθάσαμε στην έκθεση και αυτά που είδα γύρω μου προκάλεσαν μια απορία, για ποιο λόγο τα ονόμαζαν τέχνη... ήταν κάτι γελοίες κατασκευές που μπορούσε να τις φτιάξει και ένα παιδάκι του νηπιαγωγίου που ασκείται με μπογιές και διάφορα υλικά. Το πρόβλημα ήταν πως ένα από τα έργα ήταν ένα βουναλάκι σκόνη καφετιά και γύρω γύρω απλωμένη σκόνη μπλε, κι εγώ κοιτώντας γύρω δεν πρόσεξα το μεγάλο έργο και το πάτησα σε ένα σημείο..... Ο καλλιτέχνης μόνο που δεν έπαθε έμφραγμα και ο γκαλερίστας στρίγγλιζε σαν υστερικιά!!! Αφού ξεκαθάρισαν πως αυτό έγινε γιατί τελικά δεν πρέπει να μπαίνουν σε τέτοιες γκαλερί άτομα ακαλιέργητα και άσχετα όπως εγώ, έμεινα με την απορία τι παρίστανε η πεσμένη στο πάτωμα σκόνη. Μου απάντησαν ένα χαμένο νησί στο πέλαγος!!!! Μου ανέφεραν επίσης πως το "βαθύτερο νόημα" ήταν θέμα "ψυχής" που βυθίζεται σε ένα ωκεανό χωρίς τέλος στον ορίζοντα της και διαλύεται μέσα στην απόγνωσης της μοναχικής ανθρώπινης ύπαρξης!

Η παραπάνω ανάλυση μου θύμισε τότε μια άλλη ιστορία που έγινε σε ένα επαρχιακό καφενείο όπου στο ένα τραπέζι καθόταν ένας γιατρός με ένα φίλο του και στο διπλανό μια παρέα από αγρότες που είχαν μόλις επιστρέψει από τα χωράφια τους. Ο γιατρός εξηγούσε στο φίλο για ποιο λόγο κεράτωσε τη γυναίκα του με τη νοσοκόμα του κι έλεγε πως μέσα στην ανία της καθημερινότητας, και στο τέλμα μια σχέσης γάμου, αυτή η κοπέλλα ήταν μια οπτασία που του έδωσε πάλι ανάσες ζωής. Και τότε γύρισε ένας από το διπλανό τραπέζι που άκουγε και του είπε με φωνή (εντελώς ακαλιέργητη) "καλά ρε γιατρέ κι άλλοι ξενογ@μίσαμε αλλά δεν το κάναμε και φιλοσοφία!!!!!

Μπορώ λοιπόν μετά από αυτές τις σπουδαίες εμπειρίες μου περί τέχνης να εκφράσω την άποψη μου για τα έργα "πέτρα του σκανδάλου" των ημερών, ελεύθερα γιατί όπως φωνάζουν κι οι υποστηρικτές του εν λόγω καλλιτέχνη είναι σπουδαίο δικαίωμα η ελευθερία εκφρασης Ελπίζω λοιπόν να μην χαλαστούν αν πω πως για τα γούστα μου πρόκειται για εντελώς αποκρουστικά και γελοία έργα χωρίς να με ενδιαφέρει τι ήθελε να αποδείξει ο καλλιτέχνης. Απλά είναι αποκρουστικά. Δηλαδή το βαθύτερο νόημα που ήθελε να εκφράσει για έναν ακαλλιέργητο νου όπως ο δικός μου, αυτό το νόημα κρύβεται πίσω από κάποιες κακάσχημες καρικατούρες που έχει ζωγραφίσει κατά τη διάρκεια ενός ψυχολογικού τεστ προσωπικότητας κάποιος έγκλειστος ανωμαλιάρης που προσπαθούν να δουν αν θα τον κλείσουν σε ψυχιατρείο ή σε φυλακή. Ξέρετε εκείνες οι φιγούρες που οι ψυχιάτροι λένε, τι βλέπεις τώρα και σου πετάνε στη μούρη κάποια μελάνια κι ενώ όλοι βλέπουν π.χ. ένα σκύλο, εκείνος βλέπει τη μάνα του!!!!!

Σε σχέση με το θέμα θρησκεία, ναι είναι ύβρις, απλά γιατί στην ελευθερία έκφρασης δεν μπορεί να συμπεριλαμβάνεται ο εξευτελισμός ιερών συμβόλων των πιστών, όπως κι ένας άπιστος, με όνομα Μήτσος, δεν θα ήθελε κάποιος καλλιτέχνης να φτιάξει μια αποκρουστική καρικατούρα και να πει εδώ βλέπετε μια πουτ@να και είναι η μάνα του Μήτσου!!! Οταν απαιτούμε ακόμα κι εκείνοι που είναι θρησκευτικοί ταλιμπάν να μην έχουν βλέψεις εξόντωσης των αντιφρονούντων, έτσι και οι μη πιστεύοντες πρέπει να έχουν ένα όριο στο πόσο μπορούν να γελοιοποιούν κάτι που δεν πιστεύουν. Αυτό είναι πολιτισμός. Και όπως αν κατέβαινε ένας με εικονίσματα και αγιαστούρες και πλάκωνε κάποιον στις φάπες μόνο και μόνο γιατί δεν πιστεύει θα ήταν μια πράξη βαρβαρότητας , έτσι κι ένας καλλιτέχνης με υγιή νου, δεν θα εστίαζε τη δημιουργικότητα του, στο να φτιάξει ένα έκτρωμα χρησιμοποιόντας τα ιερά σύμβολα τα οποία ασπάζεται ένα πλήθος ανθρώπων.

Τώρα οι "καλλιεργήμενοι" που έχουν γεμίσει το διαδίκτυο με διάφορες αναλύσεις πολύ υψηλού επιπέδου περί του βαθύτερου νοήματος που δεν μπορεί να συλάβει ένας πτωχός και αμόρφωτος νους, τους απαντώ όπως εκείνος στο επαρχιακό καφενείο. Δεν χρειάζεται να παριστάνεις τον φιλόσοφο για να εισπράξεις 5 λεπτά δημοσιότητας, μπορείς να γ@μάς το μυαλό σου και με πιο εύκολα πράγματα.

Και όχι ο τύπος δεν είναι ο Γκόγια ούτε ο Βαν Γκογκ που παλεύοντας με τους προσωπικούς τους δαίμονες πρόσφεραν στην τέχνη αξεπέραστα αριστουργήματα τα οποία ναι, ήταν σκάνδαλο για πολλούς τις εποχές που έζησαν. Το πρόβλημα είναι πως η έκφραση πηγαίνει ανάλογα με τα βιώματα της κάθε εποχής. Ετσι σε παλαιότερους καιρούς, κάποιος που θα ήθελε να εκφράσει π.χ. μια αντίθεση με το κατεστημένο των ιερατείων και την δογματική πίστη θα μπορούσε να ζωγράφίσει μια παναγία με μορφή π.χ. επαναστάτριας που παλεύει απέναντι στα εγκληματικά ιερατεία, ή βαδίζει χέρι χέρι με τον Τζιορντάνο Μπρούνο (π.χ.) Στην εποχή τη δική μας ίσως ο καλλιτέχνης αποθανάτισε τις δικές του εμπειρίες. Πίνω μπάφους και παίζω προ....

ΚΙ ΕΤΣΙ ΦΤΑΣΑΜΕ ΣΤΗ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΤΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ (ΜΙΑ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΚΡΙΝΟ 2012)

 

ΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟ ΠΟΛΥ ΠΑΛΙΑ. ΤΟ ΕΙΧΑ ΓΡΑΨΕΙ ΤΟ 2012.

ΤΙΤΛΟΣ : ΚΙ ΕΤΣΙ ΦΤΑΣΑΜΕ ΣΤΗ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΤΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ

ΤΟ ΑΦΙΕΡΩΝΩ ΣΕ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΠΟΥ Η ΨΥΧΗ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΖΩΝΤΑΝΗ, ΚΑΙ ΝΟΙΑΖΟΝΤΑΙ ΓΙ΄ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΟΠΟ, ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΡΩΤΙΟΥΝΤΑΙ... ΓΙΑΤΙ ΦΤΑΣΑΜΕ ΕΔΩ ΠΟΥ ΦΤΑΣΑΜΕ?

ΟΣΟ ΓΙΑ ΕΜΑΣ ΤΙΣ ΠΑΛΙΕΣ ΚΑΡΑΒΑΝΕΣ.. ΞΕΡΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΤΙ ΚΑΝΑΜΕ ΚΑΙ ΤΙ ΔΕΝ ΚΑΝΑΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΜΕ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΙΣΧΟΣ ΠΟΥ ΖΟΥΝ ΣΗΜΕΡΑ. 

2012

Έπρεπε να τη δει κανείς από κοντά τη πασοκο-μαγκιά στις δόξες της, για να κατανοήσει σήμερα που φτάσαμε και γιατί φτάσαμε. Δεν αρκεί να έβλεπες την αντανάκλαση απέξω. Μέσα στα μεγάλα γραφεία, στους αργόμισθους συμβούλους, στους ξαναμμένους κυρίους και κυρίες που γ@μουσαν κι  έδερναν με ύφος εκατό δεσποτάδων, έπρεπε να βρεθείς και να το ζήσεις.  Στο άπλωμα της αρίδας πάνω στα υπουργικά γραφεία και το σύντροφε που εκτοξευόταν πάνω στα παλιά κάδρα της ξεπεσμένης δεξιάς κι έκανε τα κόκαλα της να τρίζουν χειρότερα από εκείνα των Τσάρων λίγο πριν πέσει επάνω τους ο πέλεκυς της επανάστασης.  Τότε θα καταλάβαινες.

Ανάμεσα στις παχιές μουστάκες, τα χακί αμπέχωνα πριν μετατραπούν σε μοδάτα κουστούμια, τις γεμάτες βαρβατίλα ζειμπεκιές, το «σφαιρικά» που είχε γίνει λέξη φετίχ. Τους τρομοκρατημένους παλιάς κοπής κρατικοδίαιτους υπαλλήλους που μάζευαν τα μανό, τα κεντήματα, τα περιοδικά και τα σταυρόλεξα από τα συρτάρια των γραφείων και πήγαιναν άλλος για Χίο κι άλλος για Μυτιλήνη με τους νεόφερτους αρχιδάτους να τους φωνάζουν ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει δεξιά και ήρθε η ώρα σας να παίρνετε το πούλο γιατί περιμένουν κάτι χιλιάδες ουρές απ΄εξω να μπουκάρουν μέσα στα μαγαζιά και να φυτέψουν τα σοσιαλιστικά λουλούδια!

Έπρεπε να δεις από κοντά τις μάζες αντιδεξιών ανθρωπάκων (γιατί στην Ελλάδα η πολιτική μας μόρφωση φτάνει μέχρι το αντιδεξιός ή αντιαριστερός, ποτέ δεν μελέτησε κανείς ιδιαίτερα ούτε τι είναι αυτό που πιστεύει ούτε τι είναι αυτό που πολεμάει...) που είχαν μείνει χρόνια αποκλεισμένοι από τη κρατική μάσα, στιγματισμένοι σαν συντρόφια που μπούκαραν επί τέλους στα άδυτα της δεξιάς εκκλησίας και μπόρεσαν να αγγίξουν με τα χέρια τους τα απαγορευμένα μανουάλια και τα απρόσιτα από τη κατοχή και μετά άμφια....

Τη νύχτα εκείνη του 81 υπήρχε κόσμος που νόμιζε πως κατέκτησε τα χειμερινά ανάκτορα και ονειρευόταν τα πράσινα λάβαρα του σοσιαλισμού να κυματίζουν στα χέρια των ελεύθερων πια Ελλήνων  από τα δεσμά της κατοχικής δεξιάς.  Με αποκλεισμένη τη παραδοσιακή αριστερά στο καβούκι της να ακούει το σύντροφε να πηγαίνει σύννεφο, τα συνθήματα της να παίζουν από τα μεγάφωνα του θιάσου του Μπιρσίμ, τις «λαΪκές» φάτσες με τα μούσια , τα αμπέχονα και τις μπότες να εισβάλλουν στο Κρεμλίνο και να τη  πετάνε στο κάλαθο της ιστορίας μαζί με τη επάρατη δεξιά σαν άχρηστα κατάλοιπα του εμφυλιακού εφιάλτη που τώρα ο άνεμος της αλλαγής θα έδιωχνε για πάντα μακριά από την αναγεννημένη Ελλάδα.

Εκείνοι οι παραδοσιακοί κκεδες έμοιαζαν να έχουν φάει τη γλώσσα τους . Δεν την είχαν φάει απλά γινόταν τέτοια βαβούρα επανάστασης γύρω που και να στρίγγλιζες πράγματα σε έγραφαν όλοι οι μεθυσμένοι αναγεννημένοι Έλληνες στα πιο παλιά τους παπούτσια.  Με το τσαμπουκά που εισέβαλαν σε καφενεία κι Υπουργεία οι πρασινοφρουροί,  οι δεξιοί νόμιζαν ήδη πως η χώρα είχε περάσει στα χέρια καγκεμπιτών και πρακτόρων της Στάζι!!

Οι βασιλιάδες της πρόζας. Τέτοια πρόζα δεν είχε γνωρίσει ο τόπος ποτέ ξανά. Όλο το μόρφωμα που ονομάστηκε μεταπολίτευση ήταν η πιο καλοστημένη παράσταση που γνώρισε ο τόπος. Κι όχι δεν ήταν όλοι υποκριτές ούτε εκπαιδευμένοι πράκτορες της απάτης. Μια μάζα από αυτούς και πολύ περισσότερο ο κοσμάκης από κάτω τα πίστευε. Έπιναν νερό στ΄ονομα της αλλαγής.

Κι όταν η δεξιά μπήκε στο χρονοντούλαπο κι η αριστερά λούφαξε στον αγώνα να κρατάει το ποσοστούλι της στη Βουλή, οι εμπνευσμένοι επαναστάτες του ΠΑΚ και της γύρας στις φοιτητικές  λέσχες των Πανεπιστημίων της Ιταλίας και της Γαλλίας, είδαν ξαφνικά το αληθινό φως της εξουσίας. Από το εδώ Πολυτεχνείο μέχρι την Επίτροπο κυρία Δαμανάκη μεσολάβησαν κοσμογονικές αλλαγές στα μυαλά των ανθρώπων σε τούτο εδώ το τόπο. Αλλαγές που σε σχέση με το μέγεθός τους έγιναν σε χρόνο αστραπή. Σε χρόνο αστραπή κατόρθωσε το ΠΑΣΟΚ του τεράστιου γιου του πατέρα της Δημοκρατίας  (....)

Να πείσει τον κόσμο πως τάχα στέλνει στο χρονοντούλαπο,  ένα κατεστημένο δεκαετιών που αποτελούταν ακόμα από τους απογόνους των κουκουλοφόρων της κατοχής και των ταγματασφαλιτών,  τους νεόπλουτους αθηναίους που ξύπνησαν πλούσιοι μια μέρα ω του θαύματος, τους «αυτουδημιούργητους» εφοπλιστές και βιομηχάνους, τους συνεργάτες όλων εκείνων που ποιος ξέρει γιατί δεν απαίτησαν ποτέ τις γερμανικές αποζημιώσεις.... (αλήθεια όλος εκείνος ο οπλισμός που άφησαν πίσω οι Γερμανοί φεύγοντας που πήγε? ο πατέρας μου μ΄αυτή την απορία θα φύγει....)  από τις παραδοσιακές φάτσες της κολωνιακιώτικης πλατείας , από τα τζάκια των προηγούμενων ληστών των ταμείων της χώρας,

Να βάλει στη φάκα το αντίπαλο δέος των παραδοσιακών αριστερών που όλες αυτές τις δεκαετίες περίμεναν την ανάσταση και να τους κάνει να μοιάζουν ανούσιοι και ξεπερασμένοι (οι οποίοι αριστεροί μετά τη συμφορά του εμφυλίου το ξεβράκωμα της Βάρκιζας, την επέλαση του κράτους του πατέρα της δημοκρατίας, και τις διακοπές σε διάφορες μαγευτικές βραχονησίδες, δεν είχαν προλάβει να αρθρώσουν τη λέξη σύντροφος παρά κάτι βραδιές με τσίλιες στη πόρτα την ώρα που σιγοψιθύριζαν τα τραγούδια του  Μϊκη, όσοι είχαν απομείνει ζωντανοί ή αρτιμελείς από το πετσόκομμα....) Η δε αριστερά της μεταπολίτευσης ακόμα προσπαθεί να συνέλθει από το σοκ της νομιμοποίησης και να διώξει από πάνω της τη  μανία καταδίωξης και τις κατοχικές συνήθειες  του κρυφτού και της καχυποψίας σε ότι κινείται. 

Να  μεταλλάξει τον διχασμένο λαό , ο οποίος είχε ανατραφεί  κατά το ήμισυ με όνειρα εκδίκησης των σφαγιάδων της πηγάδας του Μελιγαλά και ο υπόλοιπος με οράματα του κόκκινου στρατού που θα παρελάσει στην λεωφόρο της επανάστασης , και του οποίου οι πατεράδες ακόμα κουβαλάγανε μέσα τους το τρόμο για τη πείνα της κατοχής και το αίμα του εμφυλίου, το φόβο των εαμοβουλγαρων οι μεν και των  χωροφυλάκων οι  δε,  σε κάτι νέο που η μόνη του ιδεολογία θα ήταν "να τα τσεπώσει" , να εξασφαλίσει το σπιτάκι, το φαγάκι και το αυτοκινητάκι. Να εξασφαλίσει το λιγδωμένοαντεράκι να μην του το υποβάλλει ξανά κανείς σε ασκήσεις πείνας και τρομοκρατίας.

Η κατοχική γενιά που έσυρε τα κόκαλά της μέχρι τη γενιά της βίας και νοθείας, της αποστασίας και στη συνέχεια της χούντας, νεκροζώντανη βγήκε κι είδε μέσα στη θολούρα της τον πρώτο εθνάρχη να κατεβαίνει με αυτοπεποίθηση εκατό τσελιγκάδων από το αεροπλάνο κι αργότερα τον επόμενο Σωτήρα να συγκλονίζει τις σβησμένες ψυχές με την ελπίδα του τώρα επί τέλους θα φάει ψωμί κι ο κάθε πικραμένος. Οι σωτήρες του έθνους, που έκαναν ακόμα και τα γερόντια να παίξουν το κομπόδεμα στα στημένα χρηματηστηριακά παιχνίδια, τη κοινωνία να χαμογέλαει χαρούμενα μαζεύοντας πιστωτικές και δάνεια, τους έντιμους Παντελήδες να σπρώχνονται στα παραμάγαζα των συμμοριών και να παρακαλάνε για να φάνε ένα κομματάκι από τη πίτα. 

Η συνέχεια και το τέλος της ιστορίας μέχρι σήμερα βρίσκει τον μετα-πασοκικό Έλληνα  να έχει καταντήσει κάτι που ούτε ο ίδιος δεν μπορεί να καταλάβει τι είναι.  Αγουροξυπνημένος από ένα πολιτικό hangover όπου έφαγε, ήπιε και γάμησε όσο άντεχε τα τελευταία τριάντα χρόνια, ένα τσιμπούσι από ότι έβρισκε μπροστά του προσπαθώντας να πνίξει στη μάσα και τη βούτα όλους τους τρόμους  που του είχε μεταδώσει ο παππούς με τα κομμένα πόδια ή ο πατέρας με τις πληγές στο σώμα και τη ψυχή του. Η μάνα η φοβισμένη που στηνόταν στα κάγκελα του σχολείο να δώσει το αβγουλάκι στο διάλειμμα, η λαχτάρα της ηλιοκαμένης χωριάτισσας να βάλει επί τέλους τη χέστρα μέσα στο σπίτι σαν ..άνθρωπος... Τριάντα χρόνια που προσπάθησε να ξορκίσει από πάνω του εφιάλτες, αφήνοντας τη πόρτα ανοιχτή για το μεγαλύτερο Εφιάλτη που θα έφτανε στο μέλλον και θα ξύπναγε περίμενε στη γωνία για να τιμωρήσει όσα κάναμε πολλαπλασιασμένα επί τρία....

Καλώς να έρθουν οι εκλογές. Και θα πάμε σ΄αυτές με το κεφάλι πονεμένο και τη τσέπη άδεια μια και τη νύχτα που πέρασε τα παίξαμε όλα στα ζάρια, αλλά ίσως τελικά μόνο μ΄αυτό το τρόπο έχει ελπίδα να ζωντανέψει μέσα μας ξανά ο λόγος που εκείνος ο παππούς είχε κομμένα πόδια, ο λόγος που εκείνος ο πατέρας είχε ένα σώμα γεμάτο πληγές. Ίσως θυμηθούμε ξανά....

ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΤΙ?

 

Και ας πούμε πως με όλα αυτά, αύριο πέφτει η κυβέρνηση, προκηρύσσονται εκλογές και πρέπει να πάμε να ψηφίσουμε επιτέλους να αναδείξουμε την επόμενη ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ κυβέρνηση . Αυτό θέλω να το δώ, ειλικρινά. Οπου πατριώτες εναλλακτικά θα προταθούν εκείνοι που το ίδιο το σύστημα έχει κατασκευάσει. Επίσης ως επαναστάτες που θα μάχονται για το λαό και τον εργάτη, είναι εκείνοι που επίσης το σύστημα έχει κατασκευάσει. Γελάει ο κόσμος. Η μάλλον γελάνε κάτι ανόητοι σαν κι εμένα που δεξιοί, αριστεροί, κεντρώοι, βασιλόφρονες, αρχαιολάτρεις, χριστιανοί, και λοιπά στρατόπεδα τους έχουν αποκλείσει ως "μη υγιώς σκεπτόμενοι οπαδοί".... συγνώμη άνθρωποι ήθελα να πω.

Εν τω μεταξύ όλοι οι παραπάνω που ανέφερα, έχουν κάποιο ΚΟΙΝΟ ΟΡΑΜΑ? Π.χ. στην πατρίδα που στέναζε κάτω από τη γερμανική μπότα, ένα μέρος του λαού πήρε τα όπλα ανέβηκε στα βουνά κι έφτιαξε το ΕΑΜ. Στο οποίο υπήρχαν άνθρωποι διαφόρων αποχρώσεων αλλά με ένα κοινό όραμα την απελευθέρωση. Και έγραψαν λαμπρή ιστορία. Παρόλα αυτά στη συνέχεια αυτό που ακολούθησε ήταν η μαύρη σελίδα του εμφυλίου που μέχρι σήμερα γίνεται πόλος εκμετάλλευσης από τη κάθε συμμορία για να διχάζει και να τρομοκρατεί. Τόσα χρόνια μετά κάποιος τύπος ονειρεύεται να εποικίσουμε άλλους πλανήτες κι εδώ κάνουν ακόμα μνημόσυνα στο Μελιγαλά και τους Γαργαλιάνους.

Για να κατανοήσει κάποιος νέος το σήμερα πρέπει να μάθει το χθες και με κάθε λεπτομέρεια. Κι αυτό είναι πολύ δύσκολο γιατί κάθε στρατόπεδο θα του πλασσάρει τη δική του εκδοχή όπου στρατόπεδο στην Ελλάδα είναι τελικά ο παππούς και στη συνέχεια ο πατέρας του που ήταν ή ελασίτης που πάλευε για το δίκιο του εργάτη ή ταγματασφαλίτης που πάλευε για το δίκιο του χριστου και της πατρίδας, μετά από ένα "στημένο" πόλεμο όπου έγινε μια καλή μοιρασιά στις αποικίες (κι εδώ μπαίνει το μαύρο πρόβατο που λέει η μοιρασιά έγινε από την ίδια μήτρα που ξέρασε τα παιδιά της που παρίσταναν τους αντιπάλους) Κράξτε ελεύθερα δεν έχω κανένα πρόβλημα.

Βέβαια από ότι βλέπω σήμερα η ιστορία επαναλαμβάνεται πάντα. Οπότε μια και δεν έχουμε έναν ντόπιο χαρισματικό ηγέτη, δεν ανησυχούμε, έχουμε τον Τραμπ και τον Πούτιν που θα μας βάλουν τα πράγματα στη θέση τους, οπότε όλα καλά. Μην φοβάστε ο ένας θα δώσει στην ανθρωπότητα όλα τα καλά που περιγράφει ο Κλαρκ στους επικυρίαρχους (για τους πιο προχωρημένους) και ο άλλος ο πρώην κακεμπίτης θα συνεχίσει να πιάνει το σταυρό της ορθοδοξίας μέσα στα παγωμένα μερά του Βόλγα!!!! Πες μας Βόλγα τι έχεις κρύψει στα βαθειά σου τα νερά.

Χρειαζόμαστε άμεσα ένα υγιές πατριωτικό μέτωπο να παλέψει για την απελευθέρωση της πατρίδας μας. Ομως φοβάμαι πως στα μυαλά των νέων ανθρώπων, αυτό ακούγεται τουλάχιστον γελοίο, γιατί τελικά ποια είναι τα κοινά οράματα με τα οποία έχουν γαλουχηθεί οι τελευταίες γενιές? Διαφέρει σε κάτι το αμερικανάκι, το γερμανάκι, το ιταλάκι, το γαλάκι, από το ελληνάκι? Μήπως τελικά ήρθε η ώρα να παραδοθεί κάθε χώρα στην ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΜΕΤΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΥ? Χωρίς πατρίδες, χωρίς θρησκείες, χωρίς παραδόσεις, ήθη, έθιμα?

Γιατί τελικά αν αύριο το πρωί οι επικυρίαρχοι έδιναν σε όλους σπίτι, τροφή, εξάλειφαν τις ασθένειες, έβαζαν στη φυλακή όλες τις γερασμένες φιγούρες των διαφόρων τυράννων και επανέφεραν τη δικαιοσύνη, μας έδιναν καλούδια τεχνολογίας όπου η καθημερινότητα θα γινόταν ένα παιχνίδι, διέλυαν σύνορα, και εξαφάνιζαν θρησκείες και εθνικές ταυτότητες, θα μας χάλαγε? Μόνη απαίτηση που θα είχαν θα ήταν μια λιβρα κρέας. Ε, δεν είναι και τόσο μεγάλη απαίτηση μετά από τέτοιο δάνειο.

Οσο για την υπεράσπιση της δικής μας ελληνικότητας (υποθέτω πως ελληνικότητα είναι η ταύτιση του τρόπου ζωής με την ελληνική κοσμοθεώρηση των προγόνων μας) αλήθεια τώρα, υπάρχει ΕΝΑΣ που να έχει χαράξει τα βήματα της ζωής έτσι? Δηλαδή η ζωή όλων μας άσχετα με το τι πιστεύουμε, ή τι νομίζουμε πως είμαστε, είναι κάτι διαφορετικό από τη ζωή του μέσου αμερικάνου? Δηλαδή εκτός από το ότι οι αμερικάνοι δεν έχουν μπουζούκια, τζατζίκι και μουσακά, και δεν μουτζώνουν, τα σπίτια τους έχουν κάτι διαφορετικό από εμάς που τα παιδιά μας τρώνε κελογκς με γάλα, κρατάνε κινητά κινέζικα, ντύνονται όπως οι "ινφλουενσερς" (ξερνάω), παίζουν γκειμς γιαπωνέζικα, ακούνε ηχορύπανση με ρυθμό και "βιάζονται" πνευματικά από το νηπιαγωγείο μέχρι το πανεπιστήμιο με κάθε είδους σκουπίδι που έχει μοναδικό σκοπό "να τη βγάλεις καλά, να ματσωθείς?

Μη διαμαρτυρηθείτε πως δεν είναι όλοι έτσι είναι. Ολοι έτσι είναι. Εκείνοι που διαφέρουν είναι τα παιδιά που έχουν ακόμα μερικές "αναλαμπές" και που μέσα στη χαβούζα έχουν κρατήσει μια ενσυναίσθηση για τα εγκλήματα που συμβαίνουν γύρω τους κι έτσι φωνάζουν για όλα τα Τέμπη που συμβαίνουν, για λίγες ώρες. Τις υπόλοιπες τους χώνουμε τα κεφάλια πάλι μέσα στο βούρκο γιατί έξω από αυτόν δεν ετοιμάσαμε τίποτα καλύτερο για το μέλλον τους.

ΕΝΑΣ ΧΥΛΟΣ ΑΠΟ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΚΑΙ ΨΕΜΑΤΑ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΔΕΚΑΝΙΚΙ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

 

Ο Τραμπ ο μεγάλος σωτήρας, ο Πούτιν ο φύλακας της ορθοδοξίας, οι κλώνοι, ο Έλβις ζει, δεν πήγαμε στο φεγγάρι που ως γνωστόν είναι διαστημόπλοιο, οι ΕΛ που στέλνουν μηνύματα στον Μήτσο που ζει στην Πάνω Ραχούλα και τον επέλεξαν από 7 δις ανθρώπους στο κόσμο, τα σκιώδη πλάσματα που ζουν στις σήραγγες του μετρό, οι προφήτες, οι μάγισσες, οι εκλεκτοί του Θεού, οι ενσαρκωμένοι άγγελοι, ο Νιο με το χάπι, η βασίλισσα είναι σαύρα, οι μαύρες και λευκές αδελφότητες, οι ιλουμινάτοι… αν συνεχίσω θέλω ένα βιβλίο μόνο για να βάλω τίτλους…

Υπάρχει τίποτα καλύτερο αν θέλεις να κρύψεις την αλήθεια να την «τρυπώσεις» ανάμεσα σε ωκεανούς ψεμάτων? Υπάρχει τίποτα καλύτερο από το να χωρίζεις σε στρατόπεδα εκείνο το πληθυσμό που ακριβώς μάχεται φωνάζοντας πως δεν ανήκει σε στρατόπεδα και δεν είναι σαν την υπόλοιπη μάζα? Το γνωστό μαύρο πρόβατο που ξεχωρίζει ανάμεσα στο κοπάδι με τα κατάλευκα υποταγμένα προβατάκια, υπάρχει καλύτερος τρόπος από  το να το  σπρώξεις στη διπλανή φάρμα που έχει όλων των ειδών χρωματιστά προβατάκια, που παλεύει το καθένα να μάθει τις μεγάλες αλήθειες της ανθρώπινης ύπαρξης, και να ρίξει ανάμεσα τους πάνσοφους βοσκούς – χειραγωγούς, που θα ικανοποιούν κάθε φαντασία?

«Η ερημιά των καθρεφτών»  

« “the wilderness of mirrors” happens to be a phrase recurrently used by James Jesus Angleton, who was chief of counter-intelligence for the CIA between 1954 and 1974, to describe the angst and confusion created during the Cold War by moles and double agents»

Η αν θέλετε πιο λιανά, πως μπορείς να μετατρέψεις τον εγκέφαλο εκείνων που είναι εν δυνάμει «επικίνδυνοι» σε σούπα, ανακατεύοντας στο μίξερ αλήθειες και ψέματα , δημιουργώντας έτσι «υβριδικές» ερμηνείες που με λίγο «γαρνίρισμα» που ταιριάζει με τα «χνώτα» του αναζητητή έρχεται και δένει γάντι. Ο πιστός θέλει ένα Μεσσία που θα σταλεί από τον Θεό κι έναν αντίχριστο που θα προηγηθεί και θα δοκιμάσει τους πιστούς  με τσιπάκια, ΤΝ, αριθμούς του θηρίου κλπ , ο λαβκραφτικός σκοτεινός τύπος, θέλει αρχαίους παλαιούς που θα επιστρέψουν μόλις ξυπνήσει ο Κθούλου, θέλει ερπετά που κυβερνούν, αρχέγονους τρόμους, ο απόγονος των Ολύμπιων θέλει διαστημόπλοια που θα κατέβουν και θα πατάξουν τις σκοτεινές δυνάμεις που αιώνες καταδυναστεύουν τη γη, ο μυστήριος θέλει ιλουμινάτους, μυστικές λέσχες και περάσματα, τυράννους που πίνουν το αίμα των παιδιών και πάει λέγοντας…

Έχετε αναρωτηθεί πως ζουν μερικοί εδώ μέσα (εννοώντας το διαδίκτυο) που καλύπτουν σελίδες συνωμοσιολογικού χαρακτήρα,  με εκατοντάδες ή και χιλιάδες  ακολούθους, οι οποίοι από το πρωί ως το βράδυ ότι ώρα και να δεις κάνουν αναρτήσεις, γράφουν κείμενα, είναι πάντοτε παρόντες να απαντούν, περνάνε γενικότερα όλη την ημέρα μπροστά σε έναν υπολογιστή, και προσκαλούν τα πλήθη ως νέοι προφήτες να πράξουν έτσι ή αλλιώς, για να γνωρίσουν την «μία και μοναδική αλήθεια» που βέβαια αυτή η μία και μοναδική αλήθεια έχει τόσες μορφές όσες και αυτοί οι καναπεδάτοι-πεφωτισμένοι. Από που έχουν χρήματα αφού δεν δουλεύουν.. είναι όλοι συνταξιούχοι? Εισοδηματίες? Ζουν σε κάποιο σπήλαιο σαν ερημίτες με νερό και ψωμί απλά έχουν κι έναν υπολογιστή με Wi-Fi μαζί?

Μήπως μερικοί από αυτούς είναι ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ ΧΕΙΡΑΓΩΓΟΙ? Και πληρώνονται αδρά? Μήπως η συνωμοσιολογία που μετατρέπεται σε ΠΙΣΤΗ είναι τελικά το καλύτερο δεκανίκι του συστήματος? Σκεφθείτε ένα ταξιδιώτη που έχει τελικό προορισμό την αλήθεια, και καθώς έχει φτάσει κοντά, σε ένα σταυροδρόμι με 4 ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΙΣ,   ένας τύπος γεμάτος αυτοπεποίθηση, που δείχνει να ξέρει πολλά, τον συναντάει και του δείχνει ένα δρόμο λέγοντας να πάει εκεί, γιατί εκεί κρύβεται αυτό που ψάχνει,  και τον πείθει γιατί είναι άριστα εκπαιδευμένος να εξαπατά. Το ίδιο κάνει και στον επόμενο δείχνοντας άλλο δρόμο, και στον επόμενο άλλο κοκ.. Ομάδες θα σχηματιστούν που θα βαδίζουν στο κάθε μονοπάτι, θα σχηματίσουν ένα ισχυρό εγρηγοράτο από τη κοινή πίστη που θα κουβαλάνε μέσα τους και που ο άριστος χειραγωγός δεν έκανε τίποτα περισσότερο από το να "μυριστεί" τι γουστάρει η ψυχή τους και να τους το δώσει... Κι όταν η ομάδα θα είναι ισχύρή, ακόμα κι αν δεν βρουν αυτό που έψαχναν στο τέλος του δρόμου που ακολούθησαν, δεν θα γυρίσουν πίσω στο σταυροδρόμι να ψάξουν κι άλλους δρόμους, θα μείνουν εκεί γιατί ότι γίνεται απόλυτη πίστη χωρίς γνώση, είναι η πιο ασφαλής φυλακή για το πνεύμα. Η απόλυτη πίστη είναι ο τελικός προορισμός του αποτυχημένου ερευνητή. 

Τα ιερατεία το κέρδισαν αυτό με πολέμους, απειλές, τρομοκρατία και ηγέτες τυράννους που επικοινωνούσαν απευθείας με το Θεό και ήταν οι εκλεκτοί …

Στη διάρκεια της μεγάλης πορείας, έζησαν και δίδαξαν αληθινά φωτισμένοι άνθρωποι, αυτών τις διδαχές παραποιημένες, με κατά το συμφέρον προσθήκες ή αφαιρέσεις, χρησιμοποιούν οι σύγχρονοι τύραννοι γνωρίζοντας πως οι σταυροφορίες πλέον γίνονται διαδικτυακά και πως τα μαύρα πρόβατα είναι πιο μπερδεμένα από όλες τις προηγούμενες εποχές, γιατί πολύ απλά κάθε σπίτι δεν έχει πια το φαντασμά του, ένα παιδί δεν μιλάει τον φανταστικό φίλο, ένας ταξιδιώτης δεν ψάχνει σε αχαρτογράφητα μέρη, ένας πιστός δεν προσπαθεί να ανακαλύψει το Θεό του, όλα έχουν αντικατασταθεί από την ετοιματζίδικη πληροφόρηση των οθονών και των καλωδίων. Οι ιδιοκτήτες των ταχυφαγείων της γνώσης μοιράζουν άπλετα εύπεπτες τροφές για τεμπέληδες αναζητητές. 

Και σ΄αυτό τον ωκεανό καναλιών, οι αρουραίοι κάνουν πάρτυ, μασουλώντας τα τρυφερά όνειρα των ανυπότακτων που δειλά ρώτησαν, «γιατί είμαι εδώ?»

 

 

 

 

ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΕΜΕΙΣ.

Την πρώτη μου ανάρτηση για την νέα χρονιά θέλω να την αφιερώσω, σαν φόρο τιμής, σε ένα κόσμο που γνώρισα τους τελευταίους μήνες και που μέχρι πριν λίγο καιρό, αγνοούσα, ή μάλλον γνώριζα από ειδήσεις που διάβαζα ή από γνωστούς στο περιβάλλον μου που μου προκαλούσαν θλίψη, και κούναγα το κεφάλι όπως οι περισσότεροι κάνουμε λέγοντας ένα απλό τον φουκαριάρη, τον καυμένο, πάει αυτός....

Χθες παραμονή είχα την προτελευταία μου χημειοθεραπεία. Επειδή δεν θέλω να το παίξω ήρωας σε όλες μου τις θεραπείες είχα ελάχιστες ή ανύπαρκτες παρενέργειες, δεν άλλαξε τίποτα στην καθημερινότητα μου εκτός από τη καράφλα μου και την όψη μου που μοιάζω λίγο σαν εξωγήινη!! (δεν είναι κακό αυτό, στην επερχόμενη εισβολή των επικυρίαρχων μπορεί να την βγάλω καθαρή!)

Σε αυτούς τους διαδρόμους λοιπόν, που είναι και η σκληρότερη φάση θεραπείας σε κάποιον που αντιμετωπίζει τον καρκίνο, υπάρχουν σαφέστατα ΔΥΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ κατηγορίες ασθενών. Εκείνοι που στέκονται αμίλητοι, σκοτεινιασμένοι, και περιμένουν με δραματικό τρόπο τη συνέχεια, θεωρώντας πως είναι κιόλας τελειωμένοι (και αυτό δεν συμβαίνει μόνο σε κάποιους που όντως την έχουν άσχημα αλλά και σε εκείνους που οι γιατροί διαβεβαιώνουν πως θα έχουν πολύ καλή εξέλιξη μέχρι θεραπεία) και η δεύτερη κατηγορία, άσχετα με το στάδιο που βρίσκονται είναι οι με λένε Γιάννη όπως θα έλεγε ένας φίλος και στ' @ρχίδια μου. 

Και ναι αν υπάρχει μια ιστορία "μεταφυσικού" χαρακτήρα που τελικά είναι η ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΛΗΘΕΙΑ, είναι πως το σώμα μας ΥΠΑΚΟΥΕΙ ΣΤΟΝ ΜΥΑΛΟ ΜΑΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟ. Είναι αληθινά θαύματα της ανθρώπινης δύναμης αυτά που είδα. Η νοσοκόμα ερχόταν να δώσει χάπια αντιεμετικά σε ανθρώπους που έκαναν θεραπείες πολύ βαριές και είχαν 98% πιθανότητα να μην μπορούν ούτε να φάνε, κι εκείνοι έλεγαν δεν τα θέλω γιατί είμαι μια χαρά... (πολλοί από αυτούς ήταν στο μπαλκόνι πίνοντας τον καφέ του και κάνοντας τσιγαράκι... και οι οποίοι στη συνέχεια στο σπίτι, όπως μας έλεγαν θα απολάμβαναν ένα ωραίο γιουβετσάκι που είχε φτιάξει η γυναίκα). Αλλοι δεν τους έδιναν τίποτα γιατί δεν λάμβαναν βαριά θεραπεία και εκείνοι παρακάλαγαν έντρομοι για διπλές δόσεις από χάπια γιατί δεν  μπορούσαν να φάνε ούτε φρυγανιά και οι γιατροί έλεγαν είναι στο μυαλό του τι να κάνουμε δωστου γιατί όντως δεν θα μπορεί.

Χθες ήμουν με μια παρέα γυναικών, οι οποίες φόραγαν τις χρωματιστές μαντήλες τους, με το πρόσωπο τους μακιγιαρισμένο έτοιμο για τη γιορτή, χαρούμενες που ήθελαν να ξεμπερδέψουν γρήγορα γιατί έπρεπε να φτιάξουν τη βασιλόπιτα και τα διάφορα εδέσματα για το οικογενειακό τραπέζι. Μία από αυτές περνούσε αυτό το βάσανο για δεύτερη φορά με υποτροπή και πέρα βρέχει. Εχουμε πει τις ιστορίες της ζωής μας (γιατί βρισκόμαστε οι ίδοι άνθρωποι την ίδια μέρα κάθε 21 μέρες) και ανταλλάξαμε τηλέφωνα όσες τελείωσαν για να μην χαθούμε. 

Και τώρα ίσως είναι η στιγμή να βάλω ένα θέμα τροφή για σκέψη γιατί το τι έχουμε διαβάσει εδώ μέσα δεν λέγεται. Θα να αναφέρω σαν βοήθεια για όσους περάσουν κάτι παρόμοιο  2 ΑΛΗΘΕΙΕΣ και όχι φούμαρα που πλέον τις είδα με τα μάτια μου και είναι αυτές οι 2 αλήθειες που με έκαναν να είμαι στη δεύτερη κατηγορία που τρώνε γιουβετσάκια και απολαμβάνουν τον καφέ τους (και ναι, δεν το έκοψα ακόμα αλλά καπνίζω λιγότερο τόσα όσα να τα θεωρώ μια εκτόνωση, μια απόλαυτη κι ας με πείτε παλαβή ή ασυνείδητη).

1. Οι θεραπείες  και η εμπειρία των γιατρών έχουν ΠΡΟΧΩΡΗΣΕΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΎ.     Ανθρωποι που με το είδος καρκίνου που είχαν θα τους έδιναν μερικούς μήνες ζωής τώρα ζουν, και πολύ καλά, για χρόνια ή θεραπεύονται εντελώς. Παρενέργεες θεραπειών έχουν μειωθεί στο ελάχιστο. Πρόληψη και έγκαιρη διάγνωση είναι το κλειδί της θεραπείας. Οσοι φθάνουν στάδιο 1 ή 2 ακόμα και στις πιο δύσκολες περιπτώσεις το λεγόμενο "κακό σπυρί" εξαφανίζεται με συνοπτικές διαδικασείς. 

2. ΟΛΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΜΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΜΥΑΛΟΥ. ΝΟΜΟΣ.  Αυτή τη δύναμη την είδα σε ανθρώπους που είχαν βαθιά πίστη στο Θεό τους, οι οποίοι απλά έλεγαν, έχω κοντά μου τον Χριστό και δεν πρόκειται να πάθω τίποτα (και πλέον αυτό δεν θα το κοροϊδεύω γιατί δεν έχει σημασία αν κάποιος τελικά πιστεύει σε κάτι που είναι ψέμα ή αλήθεια, η ουσία είναι πως αν το πιστεύει με όλη τη ψυχή είναι Η ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΑΛΉΘΕΙΑ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΗ. Είδα εκείνους που είχαν αυτοπεποίθηση, στη δύναμη του σώματος τους και στις αντοχές του και έλεγαν χωρίς ίχνος αμφιβολίας, θα τα καταφέρω το θηρίο δεν θα με νικήσει, κι εκείνους που είχαν πίστη στην επιστήμη, ενημερωμένοι για όλες τις εξελίξεις, ρώταγαν κάθε λεπτομέρεια, γνώριζαν κάθε πτυχή της ασθένειας τους και μελετούσαν λες και θα έδιναν εξετάσεις στο πανεπιστήμιο. 

Βάσει αυτών που έχω ακούσει εκατομύρια άνθρωποι στο άμεσο μέλλον θα έχουν να αντιμετωπίσουν πολύ δύσκολες καταστάσεις λόγω μεγάλων καρτέλ εγκληματιών που κινούν τα νήματα των ανθρώπινων ζωών πάνω στο πλανήτη, χωρίς έλεος, αδίστακτοι. Δηλητηρίασαν την τροφή, το νερό, φόρτωσαν τις ζωές με άγχος, βάσανα, μαυρίλα, βομβάρδισαν τα μυαλά με κάθε είδους φόβους, ανωμαλίες, έκφυλοι οι ίδιοι μετέτρεψαν τις κοινωνιες σε αποδέκτες σκουπιδιών, μας ταϊζουν αρρώστια σε κάθε βήμα μας.

Είναι απόλυτα φυσικό πως θα υποστούμε τις συνέπειες ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΣΩΜΑ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΦΤΙΑΓΜΕΝΟ ΓΙΑ ΣΚΟΥΠΙΔΟΤΕΝΕΚΕΣ αλλά για να είμαστε σε σύμπνοια με τη φύση, με το σύμπαν. Η αποκοπή μας από το φυσικό περιβάλλον, από το περιθώριο να ονειρευόμαστε και να δημιουργούμε τη ζωή που η ψυχή μας λαχταράει, όλες οι παγίδες που έχουν γραπώσει τα πόδια μας και μας κρατουν καθηλωμένους σε ένα αφύσικο περιβάλλον γεμάτο δηλητηρία, είναι η αιτία αυτής της μεγάλης κατάρρευσης του σώματος. 

Σκεφτόμουν όλους όσους μας έβλεπα σε εκείνους τους θλιβερούς διαδρόμους, να είχαμε ζήσει σε κάποιο μικρό χωριό, αναπνέοντας καθαρό αέρα, καλλιεργώντας τη τροφή μας, ζώντας απλά σαν τα αγρίμια μέσα στη φύση, απολαμβάνοντας την γαλήνη μιας θάλασσας, ή την απεραντοσύνη ενός βουνού, να βλέπαμε ανοίγοντας τα μάτια το πρωί, ένα καθαρό ουρανό, και τα παιδιά μας να μπορούσαν να χαιδεύουν τα προβατάκια, να μαζεύουν τα αυγά από τις κοτούλες, να τρέχουν στη φύση και να δημουργούν τα δικά τους παιχνίδια, αγνοώντας παντελώς την ύπαρξη κινητών ή υπολογιστών. Να μπορούν να δίνουν ονόματα στα αστέρια που θα μετράνε τα βράδια στον ουρανό.  Και να τα κυνηγάει η μάνα γιατί φάγανε στα κρυφά όλες τις μαρελάδες που είχε φτιάξει για το χειμώνα στο κατώγι.

Θα μου πείτε προτείνω να γυρίσουμε πίσω? Να γίνουμε κάτι σαν τους παλιοχριστιανούς. Οχι, μας προτείνω να γυρίσουμε πίσω με τις γνώσεις που έχουμε αποκτήσει, με τα εργαλεία που έχουν εξελιχθεί, με όλες τις πληροφορίες που έχουμε συγκεντρώσει για να επιστρέψουμε σε ένα φυσιολογικό τρόπο ζωής με καλύτερες συνθήκες από ότι οι παππούδες μας. Ναι ξέρω, δεν γίνεται γιατί είμαστε πλέον ΕΞΑΡΤΩΜΕΝΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ ΣΕ ΕΝΑ ΣΥΣΤΗΜΑ ΦΥΛΑΚΗΣ που έχει ελέγξει όλους τους τρόπους απόδρασης για να είναι σίγουροι πως κανένας δεν ξεφεύγει.

Για τη νέα χρονιά λοιπόν δεν έχω παρά να ευχηθώ δύο πράγματα.

ΔΥΝΑΜΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΠΩΣ ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΚΡΥΒΟΝΤΑΙ ΤΑ ΟΠΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΤΥΡΑΝΝΟΥΣ.

ΚΑΙ ΝΑ ΑΡΧΙΣΕΙ Η ΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΤΥΡΑΝΝΙΑΣ, ΓΙΑΤΙ ΚΑΘΕ ΤΥΡΑΝΝΙΑ ΕΡΧΕΤΑΙ Η ΩΡΑ ΠΟΥ ΓΚΡΕΜΙΖΕΤΑΙ. Ας απολαύσουμε αυτή την ώρα και ας συνεισφέρουμε σε αυτό με όποιο τρόπο μπορούμε. 

Η νέα χρονιά λοιπόν να σας φέρει

ΥΓΕΙΑ (δύναμη μυαλού που καθοδηγεί το σώμα)

ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ (αποβολή κάθε σκουπιδιού, μόνο όσα αληθινά έχετε ανάγκη)

ΘΑΡΡΟΣ ( γιατί κάθε πόλεμος θέλει πολεμιστές και όχι κλαψιάρηδες)

ΑΓΑΠΗ (γιατί είναι η γαλήνη που το πνεύμα αποζητά)

Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΚΑΟΥΜΠΟΥ..

 

 

Τι ακριβώς ξέρουμε για τον νέο πλανητάρχη?

Επιχειρηματίας, τηλεοπτικός παραγωγός, Λατίνος εραστής και γεννημένος πωλητής. Μόλις τα διαβάζω αυτά έρχεται ξαφνικά στο μυαλό μου ένα άλλο όνομα ΣΥΛΒΙΟ!! Ο ίδιος ο Τραμπ, είχα διαβάσει κάπου, είχε πει «ο Σίλβιο είναι ένας καλός άνθρωπος» (δεν ξέρω αν αυτό το είχε πει πριν να γίνουν γνωστά τα μπούνγκα – μπούνγκα παρτυ του Σίλβιο ή πριν).

Ο Ντόναλντ ξέρει να βγάζει χρήμα. Είναι μια μηχανή που βγάζει χρήμα. Είναι πολύ λευκός, έχει εκείνα τα χρυσά μαλλιά που ανεμίζουν, γυναικάρες δίπλα του, και είναι Αμερικανός, πολύ Αμερικανός. Λατρεύει τη πατρίδα του, αυτή τη πατρίδα που έχει γ@μίσει τον υπόλοιπο πλανήτη χωρίς σάλιο. Αν είχε κρεμασμένα με μια ζώνη γύρω από τη κοιλάρα του δυο περίστροφα και φόραγε και το γνωστό απαραίτητο καπέλο, θα έλειπε μόνο ένας  φουκαράς κρεμασμένος με μια φυσαρμόνικα καρφωμένη στο στόμα, να τον κοιτάει…. Το πρόβλημα είναι πως δεν είναι τόσο όμορφος σαν στον Χένρι και η Καμάλα βέβαια δεν είναι ο Μπρόνσον (ούτε τα παπούτσια του δεν του δένει) !

Αυτό που με εντυπωσιάζει είναι ότι η τραμπική λατρεία των  «πεφωτισμένων» συνωμοσιολογιών, βγαίνει από τη περιοχή της άγριας Δύσης και φθάνει μέχρι την πιο υπόδουλη αμερικανική αποικία στην Ευρώπη, δηλαδή στη δύστυχη Ελλάδα,  όπου έτσι και κάνεις κανένα αστείο του είδους «ρε παιδιά εμένα πιο πολύ σαν Χέφνερ με τα κουνελάκια του μου φέρνει παρά σε Μεσία» προς τους πολύ «διαβασμένους», σε κοιτάνε με οίκτο, σκεπτόμενοι πως είσαι ένα δύστυχο τυφλό ανθρωπάκι που δεν βλεπεις την αλήθεια του μεγάλου «μυστικού» πολέμου όπου ο Ντόνυ είναι ο Αρχιστράτηγος που ορμά με τα λάβαρα της σωτηρίας αυτού του κόσμου.

Είναι η ίδια λατρεία του απέναντι Πουτινικού στρατοπέδου, όπου ο Βλαδίμηρος αναγεννημένος στον Βόλγα, με τη φωνή του κυρίου να του φωνάζει Βλαδίμηρε, Βλαδίμηρε γιατί με καταδίωκες εκεί στην Κα Γκε Μπε ? Είναι οι εικόνες μιας «φρουράς» που εκπροσωπεί (όπως πιστεύουν οι οπαδοί) όλα εκείνα που η Νέα Τάξη θέλει να σβήσει από το χάρτη. Ναι όλη αυτή η λατρεία δεν είναι περίεργη γιατί σε ένα κόσμο που γκρεμίζεται μέσα στην απόλυτη σαπίλα, την ανωμαλία, τον εκφυλισμό, τη χυδαιότητα, σε ένα κόσμο που μοιάζει με ένα βούρκο όπου επιπλέουν μόνο τα σκ@τα, είναι λογικό οι επαναστάτες – του καναπέ πλέον – οι επαναστάτες της εικονικής πραγματικότητας να θέλουν από κάπου να πιαστούν, να ονειρεύονται ένα φως στο τούνελ.

Είναι φυσικό επακόλουθο, εκτός από τους φωτισμένους που επικοινωνούν με τα ουράνια βασίλεια, και οι απλοί καθημερινοί άνθρωποι που βομβαρδίζονται ανελέητα από κάθε γελοιότητα και ανωμαλία μιας νέας τάξης εξουσιαστών που δεν έχουν κάνένα ιερό και όσιο,  να προσπαθούν να κρατηθούν από κάτι που τους μοιάζει "ανθρώπινο, οικείο" κάτι που μοιάζει με ένα κόσμο από το παρελθόν που πνέει τα λοίσθια και παρασέρνει μαζί του ότι ο άνθρωπος γνώριζε σαν "φυσιολογικό". 

Εκεί ακριβώς οι άρχοντες του σκότους, εκείνοι που βρίσκονται στην καρδιά του κτήνους, γεννάνε ψεύτικους Μεσίες για να σκάνε χαμόγελα τα βασανισμένα πλήθη. Σε εμάς εδώ κάτω, συνέχεια τέτοιους ξερνοβολάνε….

Χαμογελάτε ελεύθερα…

Ο τελευταίος καουμπόυ μόλις θρονιάστηκε…

Ισως κάπου να υπάρχει ένας μικρός Μπρόνσον που μεγάλωσε και παίζει εκείνο το μελαγχολικό σκοπό στη φυσαρμόνικα, και ονειρεύεται την ημέρα που το κτήνος θα αφήσει τη τελευταία του πνοή με μια απορία στο βλέμμα.... 

ΤΙ ΒΛΕΠΕΙΣ ΣΤΟΝ ΚΑΘΡΕΦΤΗ ΣΟΥ?

 

Πιστεύω πως τρεις καταστάσεις αναδεικνύουν την προσωπικότητα ενός ανθρώπου, και αν θέλετε την ποιότητα από  το «μέσα του». Ο τρόπος που συμπεριφέρεται όταν οδηγεί , ο τρόπος που "τζογάρει"  και ο τρόπος που αντιμετωπίζει ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα υγείας.

Η οδήγηση είναι ένα άθλημα που ανάλογα με το ποιος είναι πίσω από το τιμόνι, μπορεί να είναι ευχάριστο ή θανατηφόρο, για τον ίδιο και για τους άλλους. Υπάρχουν οι οδηγοί που θα αναδεικνύουν το υπετροφικό εγώ τους, οι φοβιτσιάρηδες που θα οδηγούν καμπουριαστοί, οι στ@ρχιδιστές που θα περνάνε το στοπ μιλώντας στο κινητό, οι οδηγοί του σαββατοκύριακου ή των διακοπών και άλλες πολλές κατηγορίες. Ο πατέρας μου επαγγελματίας οδηγός έλεγε να προσέχεις πάντα τους ηλικιωμένους στο τιμόνι,  με καβουράκι τα κυριακάτικα πρωινά.  

Σε κάθε περίπτωση η ουσία της ύπαρξης μπορεί να συνοψιστεί σε κάτι που έλεγε ένα παλιό μου αφεντικό.

«Στη ζωή οι άνθρωποι χωρίζονται σε δυο κατηγορίες. Εκείνοι που γεννιούνται γέροι κι εκείνοι που πεθαίνουν νέοι».   

Το δυστύχημα στην εποχή μας είναι πως η ζυγαριά έχει γύρει επικίνδυνα προς την πρώτη κατηγορία. Είναι το φαινόμενο της απόλυτης εξέλιξης στο πόλεμο κατά της γήρανσης του σώματος, με άριστα αποτελέσματα από πλαστικούς που διορθώνουν κάθε ελάττωμα, και φτιάχνουν συνεχώς Ντοριαν Γκρέυ πανέμορφους με σιδερωμένο κάθε αποτύπωμα γήρανσης, με θλιβερό αντίτιμο τους αμέτρητους πλέον πίνακες που απεικονίζουν την σαπισμένη ψυχή στα υπόγεια των νοικοκυρεμένων σπιτιών.

Στο δωμάτιο της χημειοθεραπείας,  απέναντι μου ήταν δυο τελείως διαφορετικοί άνθρωποι…

Ένας παππούς που έκανε θεραπεία με 6 μπουκάλες…. Κάθε φορά, κάθε εβδομάδα και διαμαρτυρόταν γιατί η Μαιρούλα η νοσοκόμα είχε άδεια, κι εκείνος ήταν εκεί για να βλέπει την ομορφιά της! Στη συνέχεια μας έλεγε ανέκδοτα, όλος ο θάλαμος γελούσε.

Στη γωνία ήταν ένα νεαρό αγόρι, 26 χρονών που δεν ήθελε να ακούσει ή να δει τίποτα, κοιτούσε συνέχεια με τα μάτια σβησμένα σε ένα κενό, ίσως προσπαθούσε να βρει ένα λόγο γιατί να βρίσκεται σε εκείνο το δωμάτιο, όπως τόσα άλλα νεαρά αγόρια και κορίτσια που περίμεναν απέξω τη σειρά τους…

Η εποχή μας έχει μια τραγικότητα…

Ηλικιωμένους με γεμάτο παρελθόν….

Και νέους με άδειο μέλλον….

 

ΠΟΤΕ ΣΤΑΜΑΤΗΣΑΜΕ ΝΑ ΡΩΤΑΜΕ?

 

Λέω ας τριγυρίσω λίγο σε διαφορες σελίδες στο διαδίκτυο ετσι να δω κάποιες ειδησεις τι συμβαίνει, γιατι εδώ κι ένα μηνα είχα απομακρυνθεί λίγο από τα δρώμενα.  Μια πριγκίπισα παντρεύτηκε με ένα μαυρο σαμάνο, ο Αντεντοκούμπο έκανε το γάμο του στο Κόστα Ναβαρίνο, ο Κασελάκης παντρεύτηκε στη Κρήτη, κάποιος νάρκωνε τη γυναίκα του κι έβαζε τύπους να τη βιάζουν, ενα παιδί έσφαξε την οικογένεια του, οι σταρ που παρελάζουν στο κόκκινο χαλί, τι θα φορεσουν οι ινφλουένσερς το χειμώνα, πιο φρέσκες ενα μακελειό στη Τζιόρτζια, όπως κι ένα άλλο στη Γερμανία, ένας μακρύς κατάλογος από ανθρώπους ανώνυμους κι επώνυμους κάθε ηλικίας που έτσι "ξαφνικά" φεύγουν.... 

Θα μπορούσαμε να συνοψίσουμε την κανονικότητα σε δυο μεγάλες κατηγορίες αν ήμασταν συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας. Από τη μία ένα πλήθος από ανθρώπους της Μαντζουρίάς που ακούνε ξαφνικά τη λέξη κλειδί και εκτελούν συμβόλαια βίας και θανάτου και από την άλλη στρατιές από αχυρανθρώπους που στολίζουν την ανούσια καθημερινότητα των παραδομένων στο τίποτα πλέον ανθρώπων με φύκια και μεταξωτές κορδέλες. Το πρόβλημα είναι πως ακόμα και οι πιο απάνθρωπες ειδήσεις είναι πλέον ρουτίνα. Ολα έγιναν μια συνεχόμενη ρουτίνα, όπου τα κοπάδια βελάζουν είτε με αναστεναγμούς θλιμένους όταν η είδηση έχει πολύ αίμα ή χαμογελάνε σαν χάνοι όταν βλέπουν τους κλόουν στο  τσίρκο να κάνουν νούμερα. 

Γύρω από όλο αυτό το συρφετό, οι εναπομείναντες κανονικοί άνθρωποι προσπαθούν να βρουν τη κατάλληλη σακούλα να βάλουν στη μούρη για να πάρουν βαθειές ανάσες στις κρισεις πανικού. Κοιτάζουν τον/την αγαπημένη καθώς κοιμάται στο κρεβάτι, κρατιούνται από το χαμόγελο των παιδιών τους ή το αστείο ενός φίλου καθώς πίνουν ενα καφέ, μια μικρή απόδραση στην εξοχή για να ξεφύγουν τα μάτια από τα τσιμέντα και τη βρώμα, ένα δώρο έκπληξη με όμορφο περιτύλιγμα σε μια επαίτειο, αναμνήσεις από ένα χθες που έφυγε, υπομονή για ένα αύριο που ίσως γίνει καλύτερο...

Που βρίσκεται τελικά ο Παράδεισος? Πως κατάφερνε ο ταξιδιώτης του ουρανού να ξεφεύγει από τα δεσμά του και να ταξιδεύει στο άπειρο σύμπαν αφήνοντας τους δεσμοφύλακες να κοιτάνε τα απομεινάρια ενός σαρκίου που νόμιζαν πως είχαν φυλακίσει? Στην αυπνία προσπαθεί κάποιος να μετράει προβατάκια μήπως και καταφέρει να φυλακίσει τις βασανιστικές σκέψεις και να ξεκουράσει επί τέλους το σώμα. Στο ξύπνιο ποια είναι αυτά τα προβατάκια?  Οι χειραγωγοί των ανθρώπινων συνειδήσεων έχουν βρει ένα μακρύ κατάλογο από εικόνες με αριθμησμένα προβατάκια να περνούν μπροστά από τα μάτια των σκλάβων τους και να τους αποκοιμίζουν γλυκά σε ένα συνεχόμενο .. τίποτα.

Μέσα σε όλα τα ηλίθια βιντεάκια που μου πετάει το φατσοβιβλίο, υπήρχε ένα που έδειχνε ένα βοσκό να κάθεται σε ένα βράχο ψηλά σε ένα βουνό και να παίζει μια μελωδία με τη φλογέρα του, κι ένα άλλο που έδειχνε ένα σκυλάκο να κάθεται ώρες ακίνητος στην άκρη στη παραλία να χαζεύει τη θάλασσα, κι ένα άλλο έδειχνε ένα παιδί να μετράει τα άστρα. Κάποιος μοναχικός τύπος έχει βυθιστεί σε ένα παλιό βιβλίο μαγεμένος, μια γυναίκα ζυμώνει ψωμί για τα παδιά και τα εγγονία, ένα παππούς αναπολεί τα νιάτα του τότε που έσπαγε τη πέτρα όπως λέει...

Το συμπέρασμα είναι πως γύρω μας υπάρχει ένας ολόκληρος κόσμος γεμάτος από εικόνες, ήχους, αγγίγματα, γεύσεις, οσμές που μας έχουν ξεφύγει. Βρίσκονται παράλληλες με το κόσμο των τεράτων και δεν ξέρουμε πλέον ούτε πως να προσπαθήσουμε, γιατί η ζωή μας είναι δεμένη με βαρειές αλυσίδες άχρηστων αναγκών που παριστάνουν την κανονικότητα. Τρέχουμε για να κάνουμε ένα βημα ακόμα μπροστά σε έναν αγώνα που δεν είναι δικός μας. Και τελικά κάποια στιγμή πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πως το βήμα που πρέπει να κάνουμε είναι πίσω όχι μπορστά. Πίσω σε εκείνο το σημείο που είχαμε ακόμα απορίες που ζητούσαν απαντήσεις, τότε που όπως έλεγε κι ο Σαγκάν είχε γύρω του παιδιά που έκαναν συνεχώς ερωτήσεις μέχρι που ξαφνικά εκεί γύρω στην εφηβεια σταμάτησαν να ρωτούν. Μπορούμε άραγε να βρούμε το σημείο εκείνο που με το ένστικτο και τη φαντασία δημιουργούσαμε τους δικούς μας κόσμους?

ΠΕΡΙ ΑΠΟΧΗΣ.

 

Μια και ο μεγάλος νικητής αυτών των ευρω εκλογών ήταν η αποχή, γιατί αυτή ήταν η πρώτη δύναμη, ας πούμε μερικά πραγματάκια, γιατί πολύ έχει τραβήξει εδώ μέσα αυτή η κοροΐδο-αντίσταση του πληκτρολογίου.

Όσοι λοιπόν πιστεύετε πως κάνετε μια πολιτική κίνηση με νόημα μην πηγαίνοντας να ψηφίσετε, στη πραγματικότητα βάζετε τον εαυτό σας μέσα σε ένα καζάνι που βράζουν διαφόρων ειδών τύποι. Οι στ@αρχιδιστές που πήγαν για μπίρες και δεν τους καίγεται καρφί για το τι θα γίνει. Εκείνοι που θεωρούν πως να ψηφίσουν ένα μικρό κόμμα είναι άχρηστο «γ@μα το τώρα, κι αν ψηφίσω χαμένο θα πάει». Οι αναποφάσιστοι «από τη Κική ή τη Κοκό ποια να διαλέξω, άστο κάθομαι σπίτι». Εκείνοι που ρίχνουν μια χαρακιά «άσε ρε, όλα τα κόμματα είναι διεφθαρμένα». Υπάρχουν και οι καθαρά τεμπέληδες «που να τρέχω τώρα, με μια ψήφο δεν γίνεται η διαφορά».

Το ζήτημα είναι πως ΑΝ ΘΕΛΑΤΕ ΝΑ ΣΤΕΙΛΕΤΕ ΕΝΑ ΜΗΝΥΜΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΧΗ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΥΑΝΑΓΝΩΣΤΟ… Γιατί κανείς δεν θα μάθει αν τελικά θέλετε να δώσετε ένα χτύπημα στο σύστημα ή αν πήγατε για μπίρες!!. Κι επειδή το σύστημα γουστάρει να πηγαίνουν να ψηφίζουν μόνο τα κομματόσκυλα, οι ρουσφετιάρηδες, και τα βολεμένα κοπρόσκυλα, το λιγότερο πρέπει να είσαι αγαθιάρης για να νομίζεις πως έστειλες ένα μήνυμα με ουσία. Γιατί τελικά αυτό που αισθάνθηκε το σύστημα ήταν μια δροσιά ικανοποίησης, για ένα 60% που δεν ξέρουμε τι θέλει και ειλικρινά δεν ενδιαφέρεται να μάθει. Το σύστημα που γνωρίζει πως όσοι δεν ψηφίζουν κατά πάσα πιθανότητα δεν είναι κομματόσκυλα, είναι ή αδιάφοροι ή απογοητευμένοι. Ολα καλά, δεν έγινε ποτέ επανάσταση με τεμπέληδες και υποταγμένους. 

Το μόνο που καταφέρνεις είναι να βλέπεις την επόμενη μια κυβέρνηση του 11% στην ουσία να κάνει ότι γουστάρει από εθνικά θέματα μέχρι τη τύχη των παιδιών σου, και να βγαίνει θρασύτατα ο κάθε καραγκιόζης να λέει νικήσαμε, ΓΙΑΤΙ ΕΣΕΝΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΨΗΦΙΣΕΣ ΣΕ ΓΡΑΦΕΙ ΕΝΤΕΛΩΣ! ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙΣ! ΔΕΝ ΤΟΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙΣ! ΑΠΛΑ ΤΟΝ ΒΟΛΕΥΕΙΣ ΚΑΛΥΤΕΡΑ.

Η ΑΠΟΧΗ ΣΟΥ ΘΑ ΕΙΧΕ ΑΞΙΑ ΑΝ ΖΟΥΣΕΣ ΣΕ ΜΙΑ ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΕΣ ΕΧΟΥΝ ΕΣΤΩ ΜΙΑ ΕΛΑΧΙΣΤΗ ΤΣΙΠΑ. Οπότε ναι, το 60% δεν ψήφισε και από τους υπόλοιπους με ψήφισε μόνο το 28% θα ήταν λόγος παραίτησης. Αλήθεια σου περνάει από το μυαλό πως ΕΔΩ Σ΄ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΑΠΟΙΚΙΑ ΤΩΝ ΣΚΛΑΒΩΝ, ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΣΙΠΑ????

Εκτός κι αν υπάρχει κάποιο σχέδιο ΓΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΧΗ. Τα επόμενα βήματα. Εχεις κάτι να προτείνεις? ΟΧΙ. ΤΙΠΟΤΑ. ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΠΡΟΤΕΙΝΕΣ ΚΑΤΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ. ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΚΟΥΝΗΘΗΚΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΠΛΗΚΤΡΟΛΟΓΙΑ. ΛΟΓΙΑ

ΛΟΓΙΑ

ΛΟΓΙΑ

Τουλάχιστον αυτός που πήγε και ψήφισε το οτιδήποτε ψήφισε ΕΝΑ ΥΠΑΡΚΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ. Είτε ήταν καλό, κακό, αλήτης, ψεύτης ή ο νέος Μεσσίας…. Εσύ απλά το μόνο που κάνεις είναι να προσπαθείς να πείσεις τον κόσμο που σε διαβάζει πως ακόμα και την ελάχιστη συμμετοχή που έχει σαυτό το κ@λοσύστημα, να την αφήσει στην άκρη γιατί είναι άχρηστη.

ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ (είτε εν αγνοία σου, είτε γιατί είσαι ρουφιάνος πληρωμένος) ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΖΗΤΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΡΑΓΟΙ, ΜΟΙΡΑΙΟΙ, ΚΑΙ ΑΝΗΜΠΟΡΟΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΕΝΑ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΑΝΙΣΧΥΡΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΤΟ ΑΓΓΙΞΕΙ.

 

 

ΟΧΙ, Η ΕΥΡΩΠΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΑΠΟΙΚΙΑ.

Τι σκέφτεσαι με ρωτάει? Σκέφτομαι πως σ΄αυτή τη δύστυχη πατρίδα βγαίνει ένας πρωθυπουργός που στις ευρωεκλογές πήρε 11% περίπου (το 28% του 40% που ψήφισαν), παραδέχεται πως δεξιότερα από το κόμμα του υπάρχει ένας αριθμός ψηφοφόρων που το σύνολο φθάνει το 20%, αλλά θα προχωρήσει δυναμικά τα επόμενα χρόνια γιατί ο λαός (που το 60% έφτυσε τις κάλπες)  τον θέλει. Και θα προχωρήσει δυναμικά στην Ευρώπη με τον Θεό των συνταξιούχων, την "πικάντικη" τηλεπερσόνα, τον δράκουλα των εμβ@λίων και άλλες χαριτωμένες φιγούρες. 

Την ίδια στιγμή πανηγυρίζουν και όλοι οι άλλοι, ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ γιατί "κράτησαν γερά" και έχουν ενθαρρυντικό αποτέλεσμα επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε 300 χιλιάδες λιγότερες ψήφους από τις τελευταίες εκλογές και το ΠΑΣΟΚ 100 χιλιάδες λιγότερες! Είναι σαν κάτι παλιές ντίβες που λόγω γνωριμιών τις καλούν σε κάτι φιλανθρωπικά γκαλά, και ζαρωμένες από τα χρόνια και τις καταχρήσεις πάνε με φανταχτερά ρούχα και το κραγιόν να ξεφεύγει σαν κλόουν από το τρεμάμενο χέρι και ζούνε κοιτάζοντας τα παλιά βιντεάκια με τις μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις που κάποτε ήταν πρωταγωνίστριες! 

Ο Βελόπουλος λέει πηγαίνει για κυβέρνηση, το ΚΚΕ λέει ήταν ο πραγματικός νικητής, η ΝΙΚΗ και η ΠΛΕΥΣΗ κρατάνε και κάνει ένα έτσι πέρασμα από το καφενείο η Λατινοπούλου, μπαμ και κάτω έτσι απλά μωράκι μου φευγάτο!!  (πολλοί φίλοι με ρώτησαν "τι είναι ρε παιδιά αυτή η Λατινοπούλου, την ξέρεις?) και τσιμπάει 120 χιλιάδες ψηφαλάκια και 1 έδρα!!!

Κι ενώ αυτά τα ευτράπελα συμβαίνουν στο Βιλαμπάχο, στην Ευρώπη γίνεται ΜΑΚΕΛΕΙΟ!!! Αυτό που ήδη φαίνεται εδώ και πάρα πολύ καιρό, παίρνει κανονικά σάρκα και οστά. Η Λεπέν πετάει στη κυριολεξία τον Μακρόν στα αζήτητα. Στη Αυστρία παίρνει κεφάλι το ακροδεξιό κόμμα το οποίο δεν είναι γιαλατζί ακροδεξιό, είναι ΠΟΛΥ ΑΚΡΟΔΕΞΙΟ, και περήφανο για την καταγωγή του (ψάξτε να δείτε ποια είναι η καταγωγή του). Στη Γερμανία εννοείται πως ανεβαίνει γοργά η ακροδεξιά (και πολύ άργησε) και ακολουθούν όλες οι χώρες τις Ευρωπης συμπεριλαμβανομένης της χώρας μας που ΟΙ ΑΝΟΔΙΚΕΣ ΤΑΣΕΙΣ συγκεντρώνονται στον χώρο που σίγουρα δεν είναι αριστερά.

Όλες αυτές τις ημέρες θα ακούσουμε τόνους από μ@λακισμένες αναλύσεις, θα ακούσουμε για το αυγό του φιδιού, θα μιλήσουν για πολίτες που επειδή είναι ανεγκέφαλοι κάνουν αυτές τις επιλογές.  Εν τω μεταξύ το ΓΙΑΤΙ οι Ευρωπαίοι κάνουν αυτές τις επιλογές είναι τόσο δύσκολο να το καταλάβουμε?

ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ, οταν η εισρροή αλλοδαπών,  μετατρέπεται σε μετάλλαξη και αντικατάσταση του γηγενούς πληθυσμού, και όταν κάθε φωνή που προσπαθεί να αρθρώσει λόγο πάνω σ΄αυτή την τραγική πραγματικότητα, ονομάζεται φασίστας. Πάρε λοιπόν ζοχαδιασμενους ευρωπαίους, έτοιμους να αναδείξουν ακόμα και ναζιστικά κόμματα, αφού τα λεγόμενα "δημοκρατικά" αποδείχτηκαν ξεπουλημένες μαριονέτες που παίζουν ένα συγκεκριμένο έργο και έχουν γράψει τις φωνές που διαμαρτύρονται στα παλιά τους υποδήματα.  

ΕΞΑΝΑΓΚΑΣΜΟΣ ΓΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ. Επειδή ο καου μπου γουστάρει πιστολίδι, οι πολίτες δεν γουστάρουν καθόλου ούτε να ξοδεύουν τα λεφτά τους σε ένα πόλεμο που δεν είναι δικός τους, ούτε να ντυθούν στο χακί τα παδιά τους και να γίνουν σφαχτά για παιχνίδια πολέμου που ούτε προκάλεσαν ουτε αφορούν την πατρίδα τους. 

ΑΚΡΙΒΕΙΑ. ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ. ΦΤΩΧΟΠΟΙΗΣΗ. Οι παππουδες και οι πατεράδες μας στήθηκαν στα συσίτια και παρακάλαγαν για ένα μεροκάματο. Ποιος θα ανεχτεί τα παιδιά και τα εγγόνια να περάσουν την ίδια φρίκη?

ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟΙ ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΟΙ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΙ. Τρομοκρατία, εκβιασμοί, υποχρεωτικότητες, πρόστιμα, απειλές και οι μάσκες έπεσαν με τον πιο θλιβερό επίλογο. Χιλιάδες θύματα των συμμοριών που έχουν καπελώσει ΚΑΙ τη δημόσια υγεία. 

ΛΟΑΤΚΙ ΑΤΖΕΝΤΑ. Οι λαοί της Ευρώπης ήταν και είναι ανεπτυγμένοι σε πνευματικό επίπεδο. Συμβίωναν χωρίς κανένα πρόβλημα με ανθρώπους που είχαν τις δικές τους σεξουαλικές επιλογές. Η ειρηνική συνύπαρξη τελειώνει όταν κάποιος προσπαθεί να ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ την διαφορετικότητα σαν το ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΥΠΑΡΞΗΣ και κάνει κάθε προσπάθεια να ισοπεδώσει το παραδοσιακό μοντέλο οικογένειας. 

ΕΜΜΟΝΗ ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΝΑΤΙΒΙΣΜΟ. Είναι δυνατόν να θεωρείται παράλογο για τους ευρωπαίους πολίτες να θέλουν να υπερασπιστούν και να διαφυλάξουν (η κάθε χώρα) την εδαφική τους ακεραιότητα, την ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ,  λες και μιλάμε για τίποτα χαμένα νησάκια σε κάποιο ωκεανό που μπαίνει μια συμμορία από γκάνγκστερ και τους βάζει χαλκάδες στο λαιμό? Θα αποδεχτεί ο Γάλλος, ο Γερμανός, ο Αυστριακός, ο Ιταλός, ο Ισπανός, ο Ούγγρος ή όποιος άλλος πως ξεπουλάνε την ιστορία τους και τη φυλή τους σε ανθρώπους που δεν έχουν πολιτισμό και ιστορία εκτός από το να γ@μάνε τους υπόλοιπους λαούς και να τους ζυγίζουν σαν ξύγκι στη παγκόσμια ατζέντα?

ΙΣΟΠΟΠΕΔΩΣΗ ΠΑΡΑΔΟΣΕΩΝ, ΕΘΙΜΩΝ, ΗΘΩΝ, ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ του κάθε λαού με ένα ηλίθιο αμερικάνικο μοντέλο ζωής, προϊόν μιας στυγνής καπιταλιστικής προπαγάνδας, που βλέπει τα ευρωπαϊκά κράτη σαν σύγχρονες αποικίες της, όπου επάνω τους μπορεί να ασελγεί όπως γουστάρει. 

ΞΕΦΤΙΛΙΣΜΑ ΤΩΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΘΕΣΜΩΝ ( Ποια ακριβώς δημοκρατία να υπερασπίσουν οι πολίτες? Αυτήν που έχει πετάξει το σύνταγμα σε κάθε χώρα στο καλάθι των αχρήστων και λειτουργεί ΜΟΝΟ για την υπεράσπιση μιας διστραμμένης ελίτ και των τραπεζικών καρτέλ?)

Μήπως θέλετε και άλλα ή φτάνουν αυτά για αρχή?

 

 

 

 

 

ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΑΝ ΔΗΜΟΣΚΟΠΙΣΗ

 

Κάποια στιγμή θα πρέπει να χρησιμοποιούμε την απλή λογική. Είναι απαραίτητο. Η απλή λογική στις εκλογές βασίζεται σε ΑΡΙΘΜΟΥΣ. Τι θα πει κάθε ξεπουλημένο κανάλι, σελίδα στο διαδίκτυο ή τα όποια φερέφωνα του συστήματος είναι παντελώς αδιάφορο. Οι μπούρδες που ξεστομίζουν μόνο το πόσο ψεύτες είναι μπορεί να δείξει. Ας ρίξουμε μια ματιά όχι σε ποσοστά αλλά σε ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ τι σκέφθηκε ο καθένας όταν πήγε να ψηφίσει?

Πάμε λοιπόν

Στις τελευταίες εκλογές εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους ήταν 9.813.596.

Ψήφισαν 4.598.388

Από αυτούς ψήφισαν τα κόμματα που ήδη έχουν κυβερνήσει αυτή τη χώρα δηλ. ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ,ΠΑΣΟΚ

3.662.822

Στην κάλπη πήγαν όμως και 1.539.954 άνθρωποι που ΔΕΝ ΨΗΦΙΣΑΝ ΚΑΝΕΝΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΡΕΙΣ ΠΑΡΑΠΑΝΩ.  Στη δημοσκόπιση αν λοιπόν κάποιοι γυρνάγανε με ένα μικρόφωνο και ρώταγαν τι θέλετε, από διαφορετικές ιδεολογίες και αντιλήψεις 1.539.954 άνθρωποι θα έλεγαν το σίγουρο είναι πως δεν θέλουμε ούτε ΝΔ ούτε ΣΥΡΙΖΑ ούτε ΠΑΣΟΚ.

Από το σύνολο τώρα εκείνων που ψήφισαν τα τρία γνωστά κόμματα υπάρχουν 1.547.500 (ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ) που δεν ήθελαν την ΝΔ. 

Δηλαδή αν προσθέσουμε τους ψηφοφόρους ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ και όλους τους άλλους που δεν ήθελαν κανένα από τα κόμματα που έχουν ήδη κυβερνήσει έχουν έναν αριθμό 3.087.454

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ - 

2.115.322 ήθελαν την ΝΔ κυβέρνηση και

3.087.454 δεν ήθελαν , σε αυτούς σκεφθείτε πως 4.598.388 δεν γνωρίζει κανείς τι θα ψήφιζαν αν πήγαιναν.

Η τεράστια επιτυχία λοιπόν της ΝΔ είναι πως κυβερνά έχοντας κερδίσει την ψήφο

2.115.322 ΑΝΘΡΩΠΩΝ έναντι ΒΕΒΑΙΩΜΕΝΩΝ 3.087.454 που δεν την ήθελαν και

ένα τεράστιο ποσοστό 4.598.388 ΠΟΥ ΕΠΙΣΗΣ ΔΕΝ ΕΤΡΕΞΑΝ ΝΑ ΤΗΝ ΨΗΦΙΣΟΥΝ.

ΑΥΤΗ Η ΜΕΙΟΨΗΦΙΑ ΚΥΒΕΡΝΑΕΙ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΥΧΗ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ. ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΨΥΧΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΩΝ ΑΡΙΘΜΩΝ. 

Τα παραπάνω είναι για όσους υπερ πατριώτες  μας έχουν ζαλίσει τα ούμπαλα και στις προηγούμενες εκλογές και τώρα να προσπαθούν να πείσουν το κόσμο πως είναι ηλίθιοι αν πάνε να ψηφίσουν, περιφρονόντας συστηματικά τα παραπάνω αποτελέσματα. Κολλημένοι σε ένα δήθεν 41% , και αφήνοντας στην άκρη το γεγονος πως 1.539.954 ΑΝΘΡΩΠΟΙ - ΠΟΛΙΤΕΣ, ΒΕΒΑΙΩΜΕΝΟ, δεν γουστάρουν τα τρία κόμματα που ρήμαξαν τον τόπο, άσχετο αν τα κόμματα που ψήφισαν μπορεί να λένε ψέμματα, ή να είναι βαλτά από το σύστημα, ή να παραπλανούν τους ψηφοφόρους, ή να είναι καραγκιόζηδες ή ότιδήποτε άλλο.

Η ουσία είναι πως με μια αποχή 4.598.888 ανθρώπων

και 3.087.454 που ΔΕΝ ΣΕ ΨΗΦΙΣΑΝ και σε ψηφισαν 2.115.322 αν το θεωρείς ΕΠΙΤΥΧΙΑ είναι γιατί πολύ απλά υπολογίζεις πως οι πολίτες του τόπου σου είναι ΗΛΙΘΙΟΙ ΚΑΙ ΑΝΙΚΑΝΟΙ ΝΑ ΚΑΤΑΝΟΗΣΟΥΝ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ.

Οπότε αύριο μην πάτε κανείς που δεν θέλει ΝΔ να ψηφίσει, έτσι μπορεί να έχει το 100%  των ψήφων, και να πάρει και το βραβείο Γκίνες σαν την πιο επιτυχημένη παράταξη στο κόσμο!!!!!!!

 

ΨΕΚΑΣΕ ΜΕ ΚΑΙ ΣΚΛΗΡΑ ΒΑΣΑΝΙΣΕ ΜΕ..

 

Το ζήτημα είναι πως πρέπει να παρακολουθήσει κάποιος από την αρχή το αφήγημα, και να συνεχίσει να προσθέτει κάθε λεπτομέρεια  που παρατηρεί για να σχηματίσει στο τέλος μια ολοκληρωμένη και σαφέστατη εικόνα. Το αφήγημα που υιοθέτησαν οι συμμορίες περί «διάσωσης» της πατρίδας μας, δεν ξεκίνησε τώρα, έχει μια μεγάλη προεργασία που περιλαμβάνει δυο τομείς.

1.       ΨΕΜΜΑΤΑ, ΕΞΑΠΑΤΗΣΗ ΜΕ ΚΑΘΕ ΜΕΣΟ, ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗ.

2.       ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΤΜΗΜΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΝΑ ΒΛΕΠΕΙ ΑΥΤΑ ΤΑ ΨΕΜΜΑΤΑ ΣΑΝ ΑΛΗΘΕΙΕΣ.

Έτσι φτιάχνεις πρώτα ένα περιβάλλον όπου τα κοπάδια ΕΥΗΜΕΡΟΥΝ (εσύ γνωρίζεις πως αυτό έχει ημερομηνία λήξης, αλλά τα κοπάδια νομίζουν πως έτσι θα είναι για πάντα, θα βόσκουν σε ένα δροσερό λιβάδι και ο τσοπάνης τους έχει γίνει χορτοφάγος και έκλεισε το σφαγείο). Μοιράζεις λεφτά, πολλά λεφτά, διορίζεις, κάνεις χάρες, γεμίζεις τα μπουζούκια με λουλούδια και τους δρόμους με ακριβά αυτοκίνητα. Δίνεις σωρηδόν δάνεια, κάρτες, (οι τράπεζες είναι φίλοι μας).

Εκπαιδεύεις ένα λαό στην ΕΦΗΜΕΡΗ ΑΠΟΛΑΥΣΗ. ΣΤΗΝ ΕΠΙΔΕΡΜΙΚΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ. Πρότυπα του γίνονται μάγκες που χορεύουν καλά ζεϊμπέκικα, χαζογκόμενες με β@ζάρες και μεγάλο αγρότες με 4Χ4 που τζογάρουν στα χρηματιστήρια (θυμάστε στη θρυλική ταινία ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΔΡΟΜΟΣ, τον Αρμένη που φώναζε ΗΛΙΑ ΡΙΧΤΟ για το μπουζουκτζίδικο ΒΙΕΤΝΑΜ?)

Μετά όντως όλα είναι δρόμος

Ετοιμάζεις τη ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΟΚ, με απανωτές φάπες χωρίς σταματημό, μέχρι το πλήθος να λαλήσει…

ΤΟ ΧΡΗΜΑΤΗΣΤΗΡΙΑΚΟ ΟΝΕΙΡΟ ΓΚΡΕΜΙΖΕΤΑΙ

ΛΕΦΤΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΙ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΣΚΛΑΒΙΑΣ

ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΤΑ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΟΛΑ ΠΙΣΩ, ΜΕ ΤΟΚΟ ΚΑΙ ΜΕ ΜΕΡΙΚΕΣ ΛΙΒΡΕΣ ΚΡΕΑΣ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΠΡΟΒΑΤΟ.

ΠΡΟΧΩΡΑΣ ΣΕ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ

ΣΕ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΜΕΓΑΛΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΣΕ ΞΕΝΟΥΣ «ΕΠΕΝΔΥΤΕΣ»

ΦΩΤΙΕΣ, ΠΛΗΜΜΥΡΕΣ

Το Βιετνάμ κλείνει και τα 4Χ4 μπαίνουν σε μάντρες της ΟΔΔΥ…

Το αμέσως επόμενο βήμα είναι να στοχοποιήσουν εκείνο το μέρος από το κοπάδι που δεν μασάει τόσο εύκολα το χόρτο, κι επειδή γουστάρουν να σπάνε πλάκα, ΕΝΩ ΨΕΚΑΖΟΥΝ ΑΛΥΠΗΤΑ τον ουρανό, όσοι τολμήσουν να το αναφέρουν θα ονομαστούν ΨΕΚΑΣΜΕΝΟΙ.

Αυτό θα είναι μια καλή ΚΑΒΑΤΖΑ ΔΟΥΛΕΜΑΤΟΣ, όταν θα γίνονται τα μεγαλύτερα αίσχη και θα υπάρχουν πολλές και δυνατές φωνές που θα κράζουν Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΓΥΜΝΟΣ. Σε κάθε περίσταση (ΠΡΕΣΠΕΣ, ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ, ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΜΑΤΙ-ΤΕΜΠΗ, ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΕΣ ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ ΚΑΙ ΠΛΗΜΥΡΕΣ και σε πολιτικό επίπεδο ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΕ ΣΕ ΗΠΑ-ΕΕ, ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ, ΣΤΗΜΜΕΝΑ ΣΥΣΤΗΜΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΙΔΙΑ ΓΙΑ ΓΕΛΟΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΛΕΓΟΜΕΝΟΥ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ κλπ)

Τα ξεπουλημένα ΜΜΕ θα παρουσιάζαν τις ίδιες εικόνες με τους γνωστούς κομπάρσους,.

Μερικούς γραφικούς τύπους με σταυρούς και λάβαρα, άλλους ντυμένους με φουστανέλες, κάποιος κατέβασε και τα παντελόνια μπροστά στις κάμερες για να ΠΟΥΝ – ΝΑ ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ. Και κάποιοι άλλοι έφτιαξαν συμμορίες από κοινούς μπράβους της νύχτας που βαράγανε φουκαριάρηδες «για την Ελλάδα ρε γαμώτο»

Η ΤΕΛΙΚΗ ΛΥΣΗ.

ΠΑΝΑΗΔΙΑ & ΜΠΟΛΙΑΣΜΑ πάνω στις σάρκες τις μαρκαρισμένες με δερματοστιξίες , αποτριχωμένες με κερί και ντυμένες από ταχυφαγεία ένδυσης και υπόδησης…

Εννοείται πως όλα αυτά τα πετυχαίνεις με δυο κινήσεις ουσιαστικές.

1.       ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΠΡΟΤΥΠΩΝ ΑΦΥΣΙΚΩΝ, ΣΑΠΙΩΝ, (κοινές κουρ@δομηχανές που ξεστομίζουν συνέχεια ανοησίες)

2.       ΣΥΝΕΧΗΣ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΥ ΤΡΟΠΟΥ ΖΩΗΣ. (Ταινίες, σειρές, περιοδικά, διαδίκτυο, μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ ΤΗΣ ΓΗΣ ΤΩΝ ΠΙΣΤΟΛΕΡΟ).

 

Κι εκείνοι που αντιδρούν? Που φωνάζουν ΞΥΠΝΑ.

ΨΕΚΑΣΜΕΝΟΙ, γιατί είπαμε η κοντόφθαλμη κοινωνία που την εκπαίδευσαν να κοιτάζει «τη πάρτη της» και γουστάρει την ασφάλεια μέσα στις «βατραχοπυζάμες της» δεν πιστεύει πως ένας ουρανός που από ηλιόλουστος σε λίγα λεπτά γίνεται γκρι με σύννεφα που δεν κατεβάζουν ποτέ βροχή, είναι περίεργο φαινόμενο, είναι απλά οι ουρίτσες από τα αεροπλάνα. Την ίδια στιγμή είναι έτοιμοι να πιστέψουν πως μέσα στη θάλασσα πρέπει να φοράς μάσκα, γιατί κάπου πάνω από το κύμα κυκλοφορεί ένας παράξενος ιός οπλισμένος με ένα Μάγκνουμ 44 και σου λέει χαμογελώντας «φτιάξε μου τη μέρα»!

 

 

 

 

 

 

ΠΟΙΟΣ ΕΙΜΑΙ, ΠΟΥ ΠΑΩ, ΤΙ ΘΕΛΩ?....

 

Γίνεται μεγάλη συζήτηση και τσακωμοί για την λεγόμενη αποδοχή της «διαφορετικότητας». Το πρόβλημα όμως δεν είναι η αποδοχή της αλλά η ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟΤΗΤΑ της αποδοχής. Είναι η αντίστροφη αντίληψη των κινημάτων περασμένων εποχών, όπου ένα μέρος της νεολαίας προσπαθούσε να σπάσει το αραχνιασμένο κατεστημένο. Έτσι καλλιτέχνες (κυρίως στη ροκ οικογένεια) έβγαιναν ντυμένοι τρελά, άλλοι σαν τραβεστί, άλλοι με σατανιστικά σχέδια, άλλοι τσίτσιδοι, όπως παλιότερα τα παιδιά των λουλουδιών, με τον ελεύθερο έρωτα, τα τσιγαριλίκια, το γυμνό. Η νεολαία ήθελε να «σοκάρει» να υπερβάλλει, να ταράξει τα νερά και να ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙ μερικά δικαιώματα, βγαίνοντας από μερικούς αιώνες δογμάτων και καταπίεσης.

Το ίδιο δημιουργήθηκαν και διάφορα άλλα κινήματα. Των οικολόγων, των vegan, από εκείνους που ένοιωθαν πως κάτι στραβό, άσχημο συνέβαινε πάνω στη φύση, στα πανίδα στη χλωρίδα του πλανήτη από το άπληστο ανθρώπινο είδος.

Όμως οι συμμορίες από τα θηρία που κινούν τα νήματα της ιστορίας και της χειραγώγησης της ανθρώπινης κοινωνίας, είδαν σε αυτά τα κινήματα την ευκαιρία να πετύχουν το τέλειο. Εσβησαν τις φωτιές που έκαιγαν για τις μάγισσες και τους ανυπότακτους, κατέβασαν τα τουφέκια από τα εκτελεστικά αποσπάσματα για τους επαναστάτες και σκέφθηκαν πως η μεγάλη μαγκιά δεν είναι να φοβίζεις συνεχώς τα πρόβατα με το λύκο, αλλά να τα πείσεις πως ο λύκος άλλαξε νοοτροπία και τρώει πια μόνο χορτάρι!!

Από τη μια μεριά της κοινωνίας, απέναντι στην νεολαία που απαιτούσε ένα νέο κόσμο, ναι υπήρχε το αραχνιασμένο κατεστημένο, που όμως έκρυβε μέσα του μερικές αξίες που ήταν «επικίνδυνες» για την νέα τάξη πραγμάτων. Υπήρχε μια λεπτή ισορροπία που αν κατόρθωναν οι άνθρωποι να την πετύχουν αυτό θα ήταν εντελώς επικίνδυνο να συμβεί. Ένας νέος κόσμος όπου ΣΥΝΕΧΙΖΕ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΥΝΑΤΟΣ Ο ΔΕΣΜΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ, αλλά με μεγαλύτερες ελευθερίες για τα νέα παιδιά, κατανόηση των ανησυχιών τους, αποδοχή μιας διαφορετικότητας χωρίς δράματα. ΝΑ ΚΕΡΔΙΖΑΝ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ τη μάχη των ανθρώπινων δικαιωμάτων τους, αλλά μαζί με την κατάκτηση του δικαιώματος στην εργασία, στην ψήφο, στη διασκέδαση, στην ελεύθερη επιλογή της ζωής τους ΝΑ ΠΑΡΕΜΕΝΑΝ ΘΥΛΗΚΑ, ΜΗΤΕΡΕΣ, η κολώνα που θα πάταγαν με ασφάλεια, ζεστασιά, φροντίδα ΥΓΙΗ ΠΑΙΔΙΑ, ΜΕ ΗΡΕΜΟ ΨΥΧΙΚΟ ΚΟΣΜΟ. Θα έστελναν δυναμικά τα μηνύματα τους οι οικολόγοι, οι vegan και ίσως ο άνθρωπος ΕΥΡΙΣΚΕ ΠΑΛΙ ΤΟΝ ΣΕΒΑΣΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΦΥΣΗ, θα μπορούσε να καταναλώνει κρέας όπως παλιά πολύ λίγο, και σαν ανάγκη, ίσως συνειδητοποιούσε εκ νέου  την αξία της ζωής στην ύπαιθρο, όπως την περιέγραφαν οι πατεράδες οι παππούδες.

Όλα αυτά ήταν πολύ επικίνδυνα. Μια λύση υπήρχε.

Πρώτα η ΕΞΑΝΤΛΗΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ.

Πατέρας, μητέρα απόντες λόγω εργασίας. Προώθηση προτύπων όπου η γυναίκα χάνει την ουσία της, και προσπαθεί να μοιάσει στον άντρα. ΟΧΙ ΙΣΟΤΗΤΑ ΑΠΛΑ, να γίνει ΙΔΙΑ, πρώτο αφύσικο πράγμα.

Τα παιδιά να έχουν λιγότερο χρόνο με τους γονείς, μεγαλώνοντας με γιαγιάδες, νταντάδες ή και μόνα του, δεύτερο αφύσικο πράγμα.

ΜΕΤΑ Η ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΕΡΩΤΙΚΩΝ ΠΡΟΤΥΠΩΝ ΕΜΠΕΥΣΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΣΟΝΤΕΣ!  τρίτο αφύσικο πράγμα.

Όχι απλά ελεύθερος έρωτας. Οι νέοι δεν αρκούσε να είναι όπως τα παιδιά των λουλουδιών. ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΑΠΕΙ Ο ΕΡΩΤΑΣ ΣΕ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ Γ@ΜΙΣΙΟΥ. Τα αγόρια τα κορίτσια δεν έπρεπε να συνεχίσουν να ονειρεύονται πως είναι πρωταγωνιστές σε κάποιο ρομαντικό μυθιστόρημα, τους έσπρωξαν με κάθε μέσο να είναι πρωταγωνιστές σε φτηνιάρικες τσόντες.

Μετά από αυτό όλα ήταν εύκολα. ΛΕΦΤΑ, Γ@ΜΗΣΙ, ΑΚΡΙΒΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ, ΜΟΔΑΤΑ ΡΟΥΧΑ, ΚΙΝΗΤΑ ΚΑΙ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΕΣ – ΑΣΕΒΕΙΑ ΙΣΟΝ ΜΑΓΚΙΑ – ΠΡΟΣΤΥΧΑ ΡΟΥΧΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΙΣΟΝ ΜΑΓΚΙΑ – ΑΡΠΑΧΤΕΣ ΚΑΙ ΣΤ@ΡΧΙΔΙΣΜΟΣ ΙΣΟΝ ΜΑΓΚΙΑ.

Όπλα για τις συμμορίες? Τα δυο βασικά ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΜΕΝΗ ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ.

Το επόμενο στάδιο ήταν πανεύκολο.

ΔΕΝ ΠΡΟΩΘΕΙΣ ΑΠΛΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΗΣ «ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑΣ».

ΕΠΙΒΑΛΛΕΙΣ ΤΗΝ ΑΡΡΩΣΤΗΜΕΝΗ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑ και ΡΙΧΝΕΙΣ ΜΙΑ ΧΑΡΙΣΤΙΚΗ ΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΗ κανονικότητα αφού πλέον έχεις μετατρέψει το δυναμικό κομμάτι της κοινωνίας, δηλαδή τους νέους όχι σε επαναστάτες με οράματα και αξίες, αλλά σε αποχαυνωμένους ακολούθους των ανώμαλων προτύπων που πλασάρεις σαν γ@μάτη «φάση».

Αυτό το παιχνίδι παίχτηκε σε πολλά επίπεδα, όπου άνθρωποι φυσιολογικοί, όχι μόνο δεν μπορούν να είναι πλέον ελεύθεροι, αλλά στοχοποιούνται σαν «σκουπίδια» που πρέπει να αποβληθούν από τα κοινωνικά πρότυπα.

Ακόμα και η εσωτερική ανάγκη για την πίστη σε κάποιο Θεό (οποιονδήποτε)  μετατράπηκε στις δυτικές κοινωνίες σε ιδιότητα των αγράμματων και γραφικών.

Νομίζετε πως θα σταματήσουν κάπου?

Ναι, θα σταματήσουν όταν η πλειοψηφία της κοινωνίας θα έχει ΞΕΧΑΣΕΙ ΤΙ ΕΙΝΑΙ, ΤΙ ΘΕΛΕΙ, ΠΟΥ ΠΑΕΙ, όταν ο άνθρωπος θα περιμένει με το τηλεκοντρόλ στο χέρι ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΛΕΠΤΟ.

Προς το παρόν οι περισσότεροι βιώνουν ένα γελοίο σύνδρομο ενοχής για κάθε σκέψη τους φυσιολογική που όμως δεν ανταποκρίνεται στα τηλεοπτικά πρότυπα.

Αγαπώ τη πατρίδα μου… μήπως είμαι φασίστας?

Πιστεύω σε ένα Θεό…. Μήπως είμαι ψεκασμένος?

Θέλω να μην ντύνομαι πρόστυχα…. Μήπως είμαι Θεούσα?

Θέλω να γνωρίσω τον έρωτα με κάποιον που αγαπώ… μήπως είμαι παρθενοπιπίτσα?

Εφαγα ένα κεφτέ…. Μήπως είμαι εγκληματίας?

Βρίσκω γελοίο ένα άντρας να φοράει τακούνια και κραγιόν….. μήπως είμαι ομοφοβικός?

 

Καλημέρα σας.

 

 

 

ΕΛΛΑΔΑ, ΕΝΑ ΑΚΟΜΑ ΜΕΛΟΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ ΤΩΝ ΗΠΑ.

 

Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες και τους Αλβανούς, Ράμα. Η βόρεια Μακεδονία έγινε Μακεδονία. Στο καρναβάλι της ηλιθιοβίζιον εκείνοι που πλαισίωναν την εκπρόσωπο της Ελλάδας δηλώνουν Τούρκοι από τη Θράκη. Ο σουλτάνος συνεχίζει με τις γκρίζες ζώνες και την συνεκμετάλλευση.

Χθες στον ηλεκτρικό βρέθηκα σε μια φοβερή φάση. Έκανα παρατήρηση σε μια γυναίκα για κάτι που ήταν πολύ σωστό να γίνει παρατήρηση, κι άρχισε να μου μιλάει απότομα και να βρίζει της είπα να μιλάει καλύτερα και ξαφνικά γύρω μου 4-5 άλλες γυναίκες άρχισαν να μου φωνάζουν μιλώντας αλβανικά, η μία είπε "σκάσε", έμεινα κάπως συνειδητοποιώντας πως στο συγκεκριμένο βαγόνι δεν υπήρχε άλλος Έλληνας ή Ελληνίδα. Αλβανοί, Ρώσοι, Αφρικανοί, και δεν ξέρω τι άλλης εθνικότητας. Αν υπήρχε κάποιος άλλος Έλληνας δεν θέλησε να ανακατευτεί.

Και τότε ναι, κατάλαβα πως γινόμαστε μειονότητα. Μια σιωπηλή γενοκτονία. Ξεκίνησε με τα μνημόνια, συνεχίστηκε με την ανεξέλεγκτη είσοδο αλλοδαπών, με τα γύρω κράτη να ονειρεύονται κι ένα κομμάτι μας, και με τους "αλλοδαπούς" κυβερνήτες να φορτώνουν το φέρετρο της πατρίδας με όσα περισσότερα καρφιά μπορούν, μέχρι να την θάψουν στο πιο βαθύ σημείο που δεν θα μπορεί κανείς να την βρει.

Κι ο κοσμάκης? Θεατές ενός γελοίου τσίρκου ή συμμετέχοντες σαν κλόουν. Βγείτε λίγο από τα αυτοκίνητα σας, ανακατευτείτε με το πλήθος, πάρτε τα ΜΜΜ, πηγαίνετε στις υπό κατάληψη ζώνες της Αθήνας, εκεί που οργιάζουν ναρκωτικά, όπλα, πορνεία, όπου η κάθε εισαγόμενη και ντόπια συμμορία προσπαθεί να πάρει το αρχηγηλίκι, εκεί που παίζουν σκηνές τύπου αμερικάνικων γκέτο.

Ανίκανοι, άβουλοι, υποταγμένοι άνθρωποι σε ένα κανονικό καρτέλ, που δεν έχει πατρίδα, δεν έχει αξίες, δεν αναγνωρίζει νόμους, δεν ενδιαφέρεται για το ποιος ζει, ποιος πεθαίνει, με μια νεολαία που κάνουν κάθε προσπάθεια να την εκπαιδεύσουν, όχι ως  αυριανούς Έλληνες πολίτες , αλλά σαν εκπαιδευμένους και συνηθισμένους , στην ανομία, την ανωμαλία και την εγκληματικότητα κατοίκους μιας παρακμιακής συνοικίας μιας αμερικάνικης μεγαλούπολης.

Το παιχνίδι είναι στημένο και από πριν ξεπουλημένο κι εσύ πνίγεσαι με δίχρωμα κασκόλ….

 Μπες τώρα εδώ μέσα και πες πως κάνω εθνικιστικό παραλήρημα.

"Υπάρχουν χειρότερα πράγματα που μπορείς να κάνεις στους ανθρώπους που αγαπάς από το να τους σκοτώσεις. Το πιο συνηθισμένο είναι να κάτσεις να δεις τον κόσμο να το κάνει. Εσύ άραξε και διάβασε την εφημερίδα σου..."

Από την άλλη, όλα αυτά ήρθαν φυσιολογικά, από τη στιγμή που η Ελλάδα, δεν είναι τίποτα άλλο από μια ακόμα πολιτεία των ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ ΤΩΝ ΗΠΑ.