ΜΙΑ ΠΡΩΤΗ ΡΩΓΜΗ ΣΤΟ ΤΟΙΧΟ.

Επειδή έχει αρχίσει ένα άγριο "ξεκατίνιασμα" στον λεγόμενο αντισυστημικό χώρο, ας ξεκαθαρίσουμε κάτι και ας προχωρήσουμε κατά συνείδηση με ότι αυτό συνεπάγεται. Ενας πολίτης που νοιάζεται για το τόπο του, που μπορεί ακόμα να σκέφτεται έξω από τα όσα προσπαθούν να του φυτέψουν στο κεφάλι οι τηλεοπτικοί υπάλληλοι του συστήματος, και που έχει παρακολουθήσει την πορεία των πολιτικών κομμάτων από τη μεταπολίτευση και μετά, αν δεν θέλει να εξευτελίσει τον εαυτό του, δεν θα ψηφίσει κανένα από το κόμματα που έχουν βάλει την υπογραφή τους στο αισχρό ξεπούλημα που ονομάζεται μνημόνιο. Δεν θα επιβραβεύσει όσους προκάλεσαν τη φτωχοποίηση του λαού, όσους ξεπούλησαν την εθνική μας περιουσία, όσους υπέγραψαν Πρέσπες, όσους έκαψαν τα δάση, δολοφόνησαν αθώους και όσους ονειρεύονται τους έλληνες σαν θλιβερά δουλικά μιας διεστραμμένης και αφύσικης κανονικότητας. 

Επίσης δεν θα δώσει ψήφο ανοχής σε όλους εκείνους που προώθησαν με κάθε τρόπο την ατζέντα της υγειονομικής χούντας της παν-αηδίας.

Αυτή οφείλουμε να είναι η αφετηρία μας για τις επιλογές μας, όσοι βέβαια θεωρούμε τα παραπάνω ως βασικές αποδείξεις της τυραννίας που είμαστε αναγκασμένοι να βιώνουμε. Σε αυτά προστίθεται μια αγανάκτιση που προχωράει πέρα από τις κατάπτυστες υπογραφές και τα κυρήγματα μίσους και διχασμού, που οφείλεται στην τεράστια έντεχνα δομημένη υποβάθμιση του πνευματικού επιπέδου του λαού, εξ΄αιτίας της προώθησης ενός μοντέλου ζωής που σκοπό έχει να δημιουργήσει μελλοντικές γενιές που δεν θα έχουν αληθινές ανθρώπινες αξίες αλλά θα είναι θλιβερα υπολείματα μιας "αφύσικης" ύπαρξης, που θα λειτουργεί μόνο προς όφελος συμμοριών που αποτελούνται από υποκείμενα που την ανήθικη και εγκληματική τους φύση θα ζήλευαν ακόμα και σειριακοί δολοφόνοι.

Στο δίλημμα αν πρέπει να πάμε να ψηφίσουμε ή όχι, ακόμα μια φορά θα επαναλάβω τα παρακάτω. Οσοι θέλουν να αποσυρθούν από οποιαδήποτε συμμετοχή στα κοινά, και επιλέγουν να καθίσουν σπίτι τους και να μην κάνουν ΤΙΠΟΤΑ, έχουν κάθε δικαίωμα, αλλά θα ήταν καλό και έντιμο να μην συνεχίσουν να φαντασιώνονται πως το ΤΙΠΟΤΑ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ, είναι κάτι το ουσιώδες που θα αγγίξει έστω και μια τριχούλα από το κουφάρι του συστήματος. Επίσης να σταματήσουν να επαναλαμβάνουν αυτές τις αηδίες τύπου αν όλοι απέχουμε οι εκλογές θα ακυρωθούν γιατί τότε εκτός από αδρανείς αποδεικνύονται και ηλίθιοι ή ψεύτες. Είσαι ένας δούλος, που κουβαλάς επάνω σου τους αριθμούς που ορίζουν τη θέση σου στο κοπάδι. Στη καθημερινότητα σου είσαι χωμένος ολόκληρος μέσα στο σύστημα ΟΠΩΣ ΟΛΟΙ ΜΑΣ. Και εφόσον δεν έχεις δημιουργήσει τίποτα που να προκαλέσει τη ρήξη του εκτός από παχιά λόγια, δεν είσαι τίποτα διαφορετικό από την υπόλοιπη μάζα. Οπότε η φαντασιώση σου πως αν απέχεις κάνεις κάτι το σπουδαίο είναι απλά μπούρδες. Είσαι όμως απόλυτα ελεύθερος να το κάνεις αλλά σταμάτα να γίνεσαι ένα πιονάκι του συστήματος με το να βρίζεις τους συμπολίτες και συμπατριώτες σου που επιλέγουν κάτι διαφορετικό. 

Αλλο ένα σημείο αναφοράς για τις επιλογές μας είναι να ΑΠΟΚΛΕΙΣΟΥΜΕ ΟΣΟΥΣ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΔΙΧΑΣΟΥΝ ΚΑΙ ΟΧΙ ΝΑ ΕΝΩΣΟΥΝ. Ολος ο μηχανισμός του συστήματος βασίζεται ακριβώς στο διαίρει και βασίλευε δεν θα σταματήσω ποτέ να το λέω. Το ελάχιστο δικαίωμα που μας έχει απομείνει είναι να πάμε να ψηφίσουμε ότι επιλέξουμε. Κι αν όλα είναι στημένα? Ε και? Δεν το ξέρουμε ότι είναι στημένα? Δεν ξέρουμε πως με νύχια και με δόντια έχουν ξαμολήσει όλους τους υπανθρώπους υπηρέτες  και όλες τις δυνατές τεχνικές, για να πετύχουν αυτό που θέλουν? Δηλαδή εσύ που με διαβάζεις και σου λέω πως ποτέ ούτε όταν όλοι κρατάγανε τα σημαιάκια και χειροκροτάγανε το κάθε αλήτη, δεν ψηφίσα ΠΟΤΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΤΟΥΣ, και όταν έτρωγα τα πρόστιμα στη μούρη και με δείχνανε με το δάχτυλο λέγοντας πως είμαι ηλίθια και ανεύθυνη, ΛΕΣ ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΩ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ? 

Να θυμάστε πως μέσα σε κάθε καλοστημένο παιχνίδι υπάρχει κι Ο ΑΣΤΑΘΜΗΤΟΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ. Ο οποίος κανείς δεν ξέρει πότε θα εμφανιστεί και με ποια μορφή. Γιατί αλλιώς θα τον είχαν εκτελέσει. Οπότε η μη συμμετοχή δεν μπορεί να δώσει την ευκαιρία σε καμμία έκπληξη. Η συμμετοχή για να ρίξεις το χαρτάκι σε κάποιον αποδεδειγμένα υπηρέτη του συστήματος είναι μ@λακία εκτός κι αν γουστάρεις να είσαι αυτό που προσπαθούν να σε καταντήσουν. Η ψήφος σε κάποιον που δεν έχει δοκιμαστεί, ακόμα κι αν αποδειχτεί χειρότερος από τους υπόλοιπους, απλά είναι ΔΟΚΙΜΗ και αν αυτός ο κάποιος καταφέρει να μπει και αποδείξει πως ήταν ένα ακόμα λαμόγιο, τέλεια τον πετάξαμε κι αυτόν έξω. Γιατί τελικά όσο αφήνεις ανθρώπους να εκμεταλλεύονται τα όνειρα σου χωρίς να τους δίνεις τη δύναμη να αποδείξουν τι πιστεύουν, αφήνεις μια σκιά να πλανάται και να λέει, χωρίς να πράττει. 

Ηρθε η ώρα το τοπίο να ξεκαθαρίσει και να μετρηθούμε πόσοι είμαστε η σημείωση στο περιθώριο του καλογραμένου βιβλίου. Θα πάω να ψηφίσω όχι ελπίζοντας σε μια ανατροπή του συστήματος αλλά μήπως και γίνει μια πρώτη ελάχιστη ρωγμή στο τοίχο, που δεν είχε προβλέψει ο κατασκευαστής. Ποιος μπορεί να είναι αυτή η δυνατότητα. Ο καθένας μας ας δοκειμάσει αυτό που το ένστικτό του προτείνει σαν καλύτερο. Ισως το καλύτερο σ΄αυτή τη περίπτωση να μην είναι το ποιος, αλλά το οποιοσδήποτε εκτός από αυτούς.  Κατάλαβες?

ΟΙ ΕΣΧΑΤΟΙ ΚΑΙΡΟΙ ΑΠΑΙΤΟΥΝ ΛΥΣΕΙΣ ΟΧΙ ΛΟΓΙΑ.

Εχω τη συνήθεια τόσα χρόνια που γράφω να μιλάω στους φίλους με ειλικρίνεια. Πολλές φορές αυτό κοστίζει. Αυτή τη στιγμή όπως και αρκετοί άλλοι αναρωτιέμαι τι μπορούμε να κάνουμε για να βγούμε από το σκοτάδι που έχει πέσει πάνω από τα κεφάλια μας, σαν ένας μόνιμος εφιάλτης. Θα μιλήσω λοιπόν εκθέτοντας τους δικούς μου προβληματισμούς.

Θυμάστε εκείνο το παλιό ανέκδοτο, ποιο είναι το άκρον άωτον της γκαντεμιάς? Να είσαι μαύρος, να την έχεις μικρή και να μην ξέρεις μπάσκετ. Αυτή τη στιγμή λοιπόν εγώ είμαι από εκείνους που θέλουν να δουν τα μνημόνια να γίνονται κομμάτια, θέλω να δω τη πατρίδα μου να βγαίνει από τις στάχτες της, το λαό να σηκώσει περήφανα το κεφάλι και να απαιτήσει την ελευθερία του, αλλά δεν υπάρχει μέσα μου το σύνθημα Ορθοδοξία ή Θάνατος.  

Ολα τα συστημικά κόμματα, δεν έχουν θρησκειά, δεν έχουν πατρίδα, δεν ενδιαφέρονται καν αν οι έλληνες εξαφανιστούν ακόμα κι από το χάρτη, δεν τους νοιάζει αν ξεπουληθεί ολόκληρη η πατρίδα αρκεί να είναι καλή η μπίζνα. Από την άλλη μεριά τα αντισυστημικά κόμματα, κινήματα, ανεξάρτητοι υποψήφιοι κλπ. μαζί με τις φωνές που υψώνουν για την σωτηρία της πατρίδας, με περηφάνεια διαλαλούν πως είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι. 

Δεν μενει να δω κάποια στιγμή και το διάδοχο του ακυρωμένου από τον ελληνικό λαό θρόνο να κατεβαίνει με το άλογο και να φωνάζει πως πάει να πάρει τη πόλη και πλήθη να φωνάζουν ζήτω ο βασιλεύς!!

Μου θυμίζει η εποχή μας, βυζαντινούς καιρούς, όπου οι έλληνες εθνικοί είτε σφαγιάζονταν, είτε έβαζαν νερό στο κρασί για να επιβιώσουν. Ομως αν σκεφθούμε σοβαρά, πόσο θα μπορούσε να επιβιώσει στην Ελλάδα του σήμερα, στον αντισυστημικό χώρο, ένα κίνημα, κόμμα, συνασπισμός ή ότι άλλο αν έλεγε πως δεν έχει για λάβαρο την ορθόδοξη πίστη? 

Κι όσοι δεν ανηκουμε σε αυτή τη πίστη πρέπει να βάλουμε νερό στο κρασί μας? Τι είναι ΧΡΗΣΙΜΟ να κάνουμε αυτή τη στιγμή? Να μείνουμε αμέτοχοι, αφήνοντας τα πραγματα να πάρουν το δρομο τους με εμάς απόντες ή να υποστηρίξουμε το λιγότερο κακό? Και για μιλήσω ακόμα πιο ξεκάθαρα, δεν έχω πρόβλημα με την πίστη κάποιου ανθρώπου, αυτό που όλη μου τη ζωή πολέμησα και θα συνεχίσω να το κάνω είναι οι συμμορίες των ιερατειων. Αυτές οι επιχειρήσεις που στο όνομα του  κέρδους τους, της εξουσίας τους και των παιχνιδιών θρόνου, έχουν εξοντώσει ολόκληρους πληθυσμούς πάνω στη γη.

Και για εμάς τους έλληνες ήταν η ταφόπλακα της σπουδαιότερου πολιτισμού που έχει αναδείξει το ανθρώπινο γένος, εκτέλεσαν όλα εκείνα που είναι τα πολυτιμότερα αγαθά του ανθρώπινου πνεύματος, η ελευθερία, ο πλούτος της γνώσης, η αντίληψη των άπειρων κόσμων που ο άνθρωπος καλέστηκε να ερευνήσει. Εκείνοι που θόλωσαν και κρατούν ακόμα θολωμένα τα μυαλά τον ανθρώπων μέσα σε ένα "αφύσικο" πολιτισμό και μια συνεχόμενη κυρίαρχη βαρβαρότητα. 

Μπορώ λοιπον να ΣΥΜΠΟΡΕΥΤΩ με τους σκοταδιστές και τους αργοιραμοιβούς συνεργάτες τους? Κι εδώ μπαίνει το μεγάλο δίλημμα.  Η υποταγή των συμπολιτών στους τυράννους δεν είναι κάτι που προέκυψε έτσι αυθόρμητα. Η υποταγή, το σκύψιμο του κεφαλιού, το προσκύνημα είναι κάτι που έχει περάσει στο συλλογικό ασυνείδητο, μια εκπαίδευση στο ρόλο του δούλου. Θα μου πείτε όμως και οι ήρωες της επανάστασης μας βάλανε τα λάβαρα της ορθοδοξίας μπροστά και ορμήσανε στη μάχη. Ομως υπάρχει μια μικρή λεπτομερεια που δεν αναφέρεται τόσο συχνά. Τα πρώτα όπλα τα στήσανε στο κρόταφο εκείνων που θέλανε ακόμα να κάνουν "δουλίτσες" με τον εχθρό και τους ΕΞΑΝΑΓΚΑΣΑΝ να σηκώσουν τα λάβαρα. Σήμερα οι "πατριώτες" όταν έθρει η ώρα θα στήσουν ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΥΠΕΘΥΝΟΥΣ ΣΤΟ ΤΟΙΧΟ ή είναι γιαλατζή πατριώτες?

Ανάμεσα στο συρφετό του παπαδαριού έχω δει παππάδες λεβέντες που ναι αγαπάνε τη πατρίδα και τον άνθρωπο, κι ανάμεσα στους συμπολίτες μου είναι χιλιάδες που προσπαθούν να ορθώσουν το ανάστημα κι ας κάνουν το σταυρό τους. Με όλους αυτούς δεν είμαι εχθρός, είναι αδέλφια. Αυτή τη στιγμή  έχουμε κοινό εχθρό. Οχι τον πιστό ή τον άπιστο, αλλά εκείνους που δεν έχουν καμμιά πίστη, κανένα συναίσθημα για την ανθρώπινη δυστυχία, κανένα έλεος για το ανθρώπινο είδος. 

Ακόμα και να θέλαμε να κερδίσουμε πίσω το χαμένο χρόνο και να αναδειχτεί κάποια στιγμή ο πλούτος του ελληνικού πνεύματος, αυτό δεν  μπορούμε να το κάνουμε σε μια πατρίδα που θα έχει εξαφανιστεί, και με ένα λαό που θα σέρνεται αλυσοδεμένος, οπότε ναι το πρώτο βήμα είναι να εκθρονίσουμε τους τυράννους τους απάτριδες, που ονειρεύονται ένα κόσμο που όχι μόνο δεν θα υπάρχουν τα ιδεώδη που οι έλληνες θέλησαν να δωρίσουν στην ανθρωπότητα, αλλά ένα κόσμο που η λέξη ελευθερία θα καταργηθεί από όλα τα λεξιλόγια, βυθίζοντας τον άνθρωπο στη κόλαση που τόσο λατρεύουν. 

Ναι πρέπει να βάλουμε νερό στο κρασί μας και να συμπορευτούμε με ότι ο καθένας κατά συνείδηση θεωρεί πως μπορεί να είναι καλύτερο, ακόμα κι αν δεν ταιριάζει στα χνώτα μας. Πρέπει να κάνουμε "δοκιμές αντίστασης" γιατί χανόμαστε. Οσο για όλους εκείνους που φωνάζουν πως με κανέναν δεν πρέπει να είμαστε γιατί είναι όλοι προδότες, που φωνάζουν πως ότι είναι να γίνει πρέπει να γίνει έξω από όλο αυτό το στημένο παιχνίδι, τους ρωτώ? Που είστε? Είστε κάπου εκτός πληκτρολογίων? Ετοιμάζετε κάτι και δεν το ξέρουμε? 

Αν οι ήρωες μας περίμεναν κάποιον άλλον να καθαρίσει, θα ήμασταν σκλάβοι πολύ νωρίτερα από ότι κατέγραψε η γνωστή ιστορία. ΣΥΝ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΧΕΙΡΑ ΚΙΝΕΙ. Είναι απαραίτητο να ΣΥΜΠΟΡΕΥΤΟΥΝ όσοι αγαπάνε αυτή τη πατρίδα, όσοι θέλουν να συνεχίσουν να υπάρχει ΕΛΛΑΔΑ. Αν καταφέρουμε να διώξουμε τους κακομούτσουνους αλλοδαπούς που υποδύονται τους έλληνες, θα έχουμε την ευκαιρία να ελπίσουμε πως στο μέλλον ένα διαφορετικό πνεύμα θα βρει χρόνο και τόπο να γεννηθεί και να φωτίσει την όμορφη πατρίδα μας.  Εχθρός μας αυτή τη στιγμή είναι όποιος ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ είναι ανθέλληνας. Γιατί γνωρίζει πολύ καλά και το έγκλημα που διαπράττει και το χαίρεται. 

Φωνή λοιπόν σε όσους θέλους να ΕΝΩΣΟΥΝ και όχι να ΔΙΑΙΡΕΣΟΥΝ. Και αν προδοθουμε ξανά? Δεν θα είναι η πρώτη φορά, αλλά , και αυτό απευθύνεται στους προδότες, ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΤΟΥΣ. 

Και αν ακόμα υπάρχει το ένστικτο μέσα μας, θα βρούμε το δρόμο. 

ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΨΗΦΟΥ.

 

* Αυτό το σπίτι όπως είπαν τότε οι συνωμοσιολόγοι δεν έχει πόρτα και παραθυρα μόνο ένα σταυρό, και μερικά κυπαρίσια δίπλα  "εις μνημην".....

Δεν υπάρχει διαύγεια στο φόβο. Οταν βρίσκεσαι σε κατάσταση φόβου, πανικού, το μυαλό δεν λειτουργεί λογικά. Το μόνο που θέλεις είναι κάποιος να σου πει, πως όλα θα είναι καλά, δεν θα πάθεις τίποτα. Σε προσέχει. Η μεγαλύτερη επιτυχία του πειράματος της πανδημίας, ήταν ακριβώς αυτό. Να ενδυναμώσει στην ψυχές των ανθρώπων τον αρχέγονο φόβο του θανάτου. Ετσι κι αλλιώς κάθε άνθρωπος "λυγίζει" όταν έρχεται αντιμέτωπος με μια σοβαρή ασθένεια. Αλλοι καταφέρνουν να παλέψουν. Αλλοι παραδίνονται. Σε κάθε περίπτωση ο κυριάρχος είναι ο γιατρός, τα συμπεράσματα του, οι αποφάσεις του, η θεραπεία που θα υποδείξει. Σ΄αυτόν προσκυνούν ακόμα κι εκείνοι που έχουν συνηθισει άλλοι να τους προσκυνούν. 

Η πανδημία υποχώρησε (αυτή η πανδημια γιατι σίγουρα έρχεται η επόμενη) και άφησε πίσω της νεκρούς, σακατεμένους, και ΚΥΡΙΩΣ ανθρώπους που ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΚΑΝ σε ένα σύστημα απόλυτης υποταγής, και παράδοσης σε μια νέα εξουσία, που έγινε ο νεος Θεός. Αν κυκλοφορείτε με τα ΜΜΜ, θα παρατηρήσετε πως ακόμα κι αν βρίσκεστε σε ένα λεωφορείο, ένα βαγόνι όπου υπάρχουν λιγοι άνθρωποι με όλα τα παράθυρα ανοιχτά, φοράνε μάσκες. Συνεχίζουν να ανασαίνουν με δυσκολια, να κοιτάνε με φόβο ακόμα το παραμικρό βηχαλάκι, ένα φτέρνισμα, κάποιον τρέχει η μύτη του, η και τιποτα από όλα αυτά, απλά κάποιον που δεν φοράει μασκα, σαν ύποπτο, και ολα αυτά τη στιγμή που οι οι ίδιοι οι θεοί που πίστεψαν και υπάκουσαν, τους έχουν πει σε απαλάσσω, πέταξε το παλιόπανο από τη μούρη. Ομως δεν υπάρχει γυρισμός στην κανονικότητα. Ενα μεγάλο μέρος του πληθυσμού, έχει ψυχικά νεκρωθεί χωρίς επιστροφή. 

Ας μην ξεχνάμε λοιπόν πως στις εκλογές που έγιναν, ένα μεγάλο πλήθος ψηφοφόρων πηγε να ψηφίσει σε κατάσταση μόνιμης πλέον ψυχικής κατάρρευσης, και επέλεξε τους ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ ΤΟΥ. Εκείνους που σε ένα συνεχή βομβαρδισμό τρομολαγνείας και απειλών, τους εμφύτευσαν την πεποίθηση πως είναι εκείνοι που τον έσωσαν από βέβαιο θάνατο. Πολλοί από όσους απορούν για το αποτέλεσμα έχουν ξεχάσει το "σύνδρομο πανδημία", έχουν ξεχάσει το τρόμο των ανθρώπων, και το μίσος για τους ανυπάκοους που γεννήθηκε μέσα τους. Εχουμε ξεχάσει πως για ένα μεγαλο ποσοστό ψηφοφόρων υπάρχει μεσα τους ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ για τους "φύλακες" της ζωής τους. 

Με αρκετούς ανθρώπους που μίλησα και ρώτησα ποιο ήταν το σημαντικότερο που έκανε η κυβέρνηση και την επιβράβευσαν με την ψήφο τους μου απάντησαν, "ο σωστός τρόπος που χειρίστηκαν την πανδημία" Πολλοί από εσάς θα γελάσουν και μόνο ακούγοντας αυτή τη φράση, αλλά δεν έχει σημασία αν εσείς γελάτε, αναλογιστείτε πόσοι είναι εκείνοι, που το να ψηφίσουν ένα κόμμα αντισυστημικό, είναι ξεκάθαρα ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ, μια και τα περισσότερα δηλώνουν ΡΗΞΗ με την μνημονιακή και υγειονομική χούντα, πράγμα το οποίο προκαλεί τρόμο σε εκείνους που πιστεύουν πως η Ευρώπη και οι τυραννοι που διοικούν τη πατρίδα μας μας έσωσαν και πως τα εμβόλια ήταν η λύτρωση. 

Στο 62% του όχι υπήρχε ένα 38% που είπε ΝΑΙ, στο δημοψήφισμα αν γινόταν με ερώτημα "συμφωνείτε με τα μέτρα για την πανδημία και τον εμβολιασμό?" πόσο νομίζετε πως θα ήταν το ποσοστό του ΝΑΙ? Εγώ σας λέω άνετα ένα 70%. Και νομίζετε πως η πλειοψηφία που θεωρεί τον ευατό της συνεπή, λογικό και υπεύθυνο πολίτη, θα ψηφίσει τους ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟΥΣ, τους οποίους το ίδιο το σύστημα ονόμασε ΨΕΚΑΣΜΕΝΟΥΣ, για να γελοιοποίησει στα μάτια των πολλών τις φωνές των λίγων?

Οταν καίγανε ανθρώπους οι θρησκευτικοί τύραννοι στο μεσαίωνα, από κάτω ήταν πλήθη που χειροκρόταγαν και ζητωκραύγαζαν και ζητούσαν κι άλλες τιμωρίες για κάθε άπιστο. Στις παγκόσμιες αρένες, ορδές από φανατισμένους ζητάνε πόνο και θάνατο για τους ανυπάκουους, ζητάνε παραδειγματικές τιμωρίες. Στην αρένα της πανδημίας ακούσαμε ανθρώπους να λένε "κλείστε στο σπίτι τους ανεμβολίαστους και στερήστε τους κάθε δικαίωμα να βρίσκονται στη κοινωνία". Ενα καλά τους κάνετε ακουγόταν απο άκρη σε άκρη. Ακόμα και στις οικογένειες οι ανυπάκουοι έγιναν κατάπτυστοι και δέχτηκαν βρισίδια και αποκλεισμό. 

Μην ψάχνετε βαθύτερα νοήματα, για να ερμηνεύσετε τις συστημικές επιλογές στην ψήφο. Δύο είναι

ΜΕΝΟΥΜΕ ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ (και επιλέγουμε από τους συστημικούς εκείνον που απέδειξε πως είναι ο καλύτερα εκπαιδευμένος να το κάνει, εκείνον που δεν υπάρχει περίπτωση ούτε μία στο εκατομύριο να "ξεφύγει" από τις εντολές των αφεντικών του). Και η πατρίδα? η εθνική κυριαρχία? οι φτωχοποιημένοι έλληνες? η εθνική καταστροφή που έρχεται? Τι θα σου απαντήσουν? Σύνελθε μην εισαι σαν τους ψεκασμένους, όλα γύρω μας είναι καλύτερα, σταμάτα να βλέπεις φαντάσματα. Ναι αυτό σκέφθηκε το 41% κι εσείς ψάχτε να βρείτε τη νοθεία, που μπορεί ναι να υπάρχει αλλά μήπως έχει σημασία? Αν προσθέσουμε το σύνολο των ψήφων που πήγε στα κόμματα που αποδεδειγμένα έχουν το μερίδιο εξουσίας στα χρόνια της μεταπολίτευσης, και που οδήγησαν την πατρίδα μας στο γκρεμό, βλέπουμε πως η πλειοψηφία των πολιτών έχει ένα συγκεκριμένο τρόπο να αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα και αυτός ο τρόπος είναι του καλά εκπαιδευμένου σκύλου όπως στα παβλοβιανά πειράματα. 

Ακόμα κι αν και τα δυο ΕΥΡΩΠΗ και ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗ ΧΟΥΝΤΑ,  στοχεύσουν στο να γίνουν ο τάφος μας, δεν έχει σημασία. Η τηλεόραση είπε πως δεν είναι έτσι, αρκεί αυτό σαν εγγύηση για το μέλλον. 

Οσοι λοιπόν είμαστε εκτός "της μαζικοποιημένης παράνοιας" παλεύουμε σαν μειοψηφία και οι φωνές μας δεν μπορούν να διαπεράσουν το τοίχο της αποχαύνωσης, μόνο μικρές ρωγμές γίνονται. Συνεχίζουμε όμως και στο μέλλον, όταν η ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΚΑΙ Η ΣΙΓΟΥΡΙΑ ΤΗΣ ΦΩΛΙΤΣΑΣ, θα γίνει ερείπια από τις παγκόσμιες και εγχώριες ανατροπές που θα έρθουν, το ξύπνημα για πολλούς θα είναι πολύ οδυνηρό, αλλά όσοι με δύναμη πάλεψαν για να φωνάξουν την αλήθεια καμμία ευθύνη δεν θα έχουν. 

Η ΜΟΙΡΑ. ΤΟ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ

 

Πόσες φορές δεν έχουμε προφέρει στη ζωή μας κάποια φράση που να περιέχει τη λέξη μοίρα, μοιραίος, μοιραία. Η μοιραία γυναίκα, η μοιραία απόφαση, ένα μοιραίο λάθος. Πόσο βαθιά άλλαξε τη ζωή μας μια μοιραία συνάντηση. Είναι το πεπρωμένο, το ριζικό όπως θα λέγαμε πιο απλά. Είναι αυτό που πολύ απλά σκεφτόμαστε συχνά μέσα στο μυαλό μας, λέγοντας δεν ξέρουμε τις μας επιφυλάσσει η μοίρα. Μπορεί να υπάρχουν πάρα πολλοί που πιστεύουν πως είμαστε κυρίαρχοι στη ζωή μας, στις επιλογές μας και εμείς μόνο καθορίζουμε αυτό που θα συμβεί. Συγνώμη αν θα σας απογοητεύσω αλλά δεν είμαι από αυτούς. Γιατί πάρα πολλά γεγονότα στη ζωή μου δεν μπορούσαν να έχουν αυτή την «απλοϊκή εξήγηση».

Ο Βάρναλης είχε γράψει για το λαό «δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα, προσμένουμε ίσως κάποιο θαύμα». Εκεί ακριβώς μπερδεύεται το πράγμα. Οι άνθρωποι όπως κάνουν σε όλα τα πράγματα στη ζωή τους, φτιάχνουν κατηγορίες και για εκείνα που δεν γνωρίζουν τι αλήθεια συμβαίνει. Ετσι πετάνε στη μια γωνιά τους «μοιρολάτρες» που είναι άνθρωποι που σηκώνουν τα χέρια ψηλά παραδομένοι και άβουλοι, και στην άλλη εκείνους που δεν πιστεύουν σε τέτοιες «αηδίες» όπως λένε και όλα εξαρτώνται από εμάς.

Υπάρχουν όμως μερικοί, που όπως σε όλα τα πράγματα διαισθάνονται πως ανάμεσα στα δύο υπάρχει μια γκρίζα ζώνη, όπου δεν πρέπει να είσαι ούτε άβουλος ούτε δειλός, αλλά έχεις συνειδητοποιήσει πως εκτός από τη δική σου επιλογή, το δικό σου αγώνα υπάρχουν δυνάμεις που σε ξεπερνάνε και κάποια στιγμή θα  έρθεις αντιμέτωπος με το ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ το οποίο είναι αναπόφευκτο.

Αυτό το μυστήριο της ζωής φρόντισαν να το εκμεταλλευτούν, ψεύτες, απατεώνες, που βλέποντας την ανθρώπινη αγωνία, γιατί ο άνθρωπος έχει συνείδηση της περιορισμένης ύπαρξης του, για να τον εξουσιάσουν και να τον υποτάξουν, μετατρέποντας τον σε ένα καλά εκπαιδευμένο σκύλο.

Όμως το πεπρωμένο δεν το εξουσιάζει κανείς από αυτούς. Και όταν έρχεται η κατάλληλη στιγμή είναι σαν να κινούνται διάφορα νήματα με τέτοιο τρόπο ώστε στο τέλος της παράστασης να ΓΙΝΕΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ.  

Από χτες πολύς κόσμος είναι σοκαρισμένος, απορημένος, αγανακτισμένος.  Προσπαθούν όλοι να βρουν τι ακριβώς έχει συμβεί. Ένα μεγάλο ΓΙΑΤΙ πλανάται στην ατμόσφαιρα. Μια απογοήτευση πως ότι και να κάνουμε το παιχνίδι είναι στημένο. Πολύ σωστά. Ετσι είναι. Μόνο που και το πεπρωμένο των παικτών είναι επίσης προκαθορισμένο.

Σε ένα παιχνίδι της μοίρας λοιπόν, όταν αυτό το παιχνίδι παίζεται πάνω στις πλάτες ενός έθνους, είναι λογικό πως θα πρέπει να υπάρξει κάποιος που θα είναι ο ΜΟΙΡΑΙΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ που με την αλαζονεία χωρίς ΓΝΩΣΗ, θα κάνει ότι πρέπει να κάνει για να φέρει ο ίδιος την ανατροπή, που επιθυμούν εκείνοι που αδυνατούν να την κάνουν.

Μια σειρά από τραγικά γεγονότα, οδήγησαν την πατρίδα μας στο τελευταίο στάδιο. Θυσιάστηκαν πάρα πολλοί, σκοτάδια απλώθηκε στις ψυχές των ανθρώπων, κι αυτό κάποιος θα το σταματήσει άθελα του, κάποιος που το πεπρωμένο του έχει φορτώσει τη «καυτή πατάτα» ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΜΠΕΡΔΕΥΟΥΜΕ.

Ήρθα σε ρήξη με πολλούς φίλους που ξέρω πως με εκτιμούν, για την επιμονή μου να λέω στο κόσμο πως πρέπει να πάμε να ψηφίσουμε. Από την αρχή ξεκαθάρισα για ποιο λόγο το έκανα, αλλά ίσως δεν έδωσαν σημασία. Είχα πει ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΜΙΑ ΚΑΤΑΜΕΤΡΗΣΗ. Δεν ξέρω πόσοι πήγαν σε αυτές τις εκλογές έχοντας στο μυαλό τους πως θα δουν μεγάλες εκπλήξεις, νέους σωτήρες να δοξάζονται, μεγάλες ανατροπές, η δική μου σκέψη δεν ήταν κάτι τέτοιο. Ηταν μια καταμέτρηση, να δούμε επί τέλους έχουν απωλέσει ΟΛΟΙ την ικανότητα σκέψης? Είναι ΟΛΟΙ άβουλοι και δειλοί? Γιατί έχετε πέσει σε τόσο βαθιά θλίψη. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ. Δεν σας αρκεί ένα 15% του πληθυσμού (μετά από όλη τη πλύση εγκεφάλου που έχει γίνει) που απαξίωσε τις επιλογές που το σύστημα επέβαλε? Πόσο θέλατε? 50-60% ? Μην είμαστε αφελείς.

Κι επειδή το σύστημα θέλει ακριβώς αυτό. Να πούμε έτσι απλά «αντε γ@μηθείτε, δεν ασχολούμαι ξανά με κανέναν» (πόσοι δεν το είπαν από χθες), εγώ θα πω, θα συνεχίσουμε να ασχολούμαστε, τώρα ίσως με περισσότερη πείρα. Ας κάνουμε και την επόμενη ΚΑΤΑΜΕΤΡΗΣΗ, αφού έτσι κι αλλιώς δεν έχουμε τίποτα να χάσουμε. Ξέρουμε ποιος θα είναι ο μοιραίος. Ο εκ του πεπρωμένου επιλεγμένος. Οπότε απόλυτα ελεύθερα χωρίς να προβληματιζόμαστε για ποσοστά κλπ., κάνουμε αυτό που γουστάρουμε χωρίς ενδοιασμούς.

Καλή δύναμη, γιατί θα την χρειαστούμε.

 

ΥΣ. Λυπάμαι αν απογοητεύω μερικούς φίλους, που θέλουν να αναλύουν με την απόλυτη λογική τα πάντα, αλλά ξέρετε, μεταξύ πολλών άλλων συμβάντων στη ζωή μου, κάποια στιγμή βρέθηκα μέσα σε ένα αυτοκινητάκι, που τράκαρε με ένα θηρίο σε μια εθνική οδό, το αυτοκινητάκι έγινε σμπαράλια, όλα τα τζάμια έγιναν θρύψαλα, το τιμόνι έφτασε μέχρι το στήθος μου, η οροφή κόπηκε λίγο πάνω από το κεφάλι μου, οι πόρτες βυθίστηκαν και δεν άνοιγαν, τα γυαλιά ήταν παντού σαν χιόνι σκορπισμένα, οι ομάδες διάσωσης έβγαλαν πριόνια για να απεγκλωβίσουν, την σίγουρα νεκρή οδηγό, και βγήκα χωρίς να έχω καταλάβει τι έγινε, και με κοίταζαν σαν φάντασμα γιατί δεν είχα επάνω μου ούτε μια ελάχιστη γρατζουνιά, ούτε ένα μικρό μώλωπα, από ένα αυτοκίνητο που δεν είχε μείνει τίποτα όρθιο και που είχε καρφωθεί κάτω από ένα φορτηγό, που το έσυρε 40 μέτρα σαν πατημένο σκουλικάκι. Ναι έχω μεγάλο σεβασμό για το πεπρωμένο.  

 

ΕΙΣΑΙ ΥΠΑΚΟΥΟΣ ΚΑΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΟΣ 365 ΜΕΡΕΣ ΤΟ ΧΡΟΝΟ, ΚΑΙ ΦΑΝΤΑΣΙΩΝΕΣΑΙ ΠΩΣ ΕΙΣΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ 1 ΦΟΡΑ ΚΑΘΕ ΤΕΣΣΕΡΑ ΧΡΟΝΙΑ.

 Θυμάστε ή ξεχάσατε?

Από την ώρα που γεννιέσαι είσαι ένα σύνολο αριθμών. Η μόνη σου επιλογή είναι αν θα είσαι κακό παιδί και θα κάνεις νάζια σε ότι σου λένε, ή αν θα είσαι το καλό παιδί «ο πρώτος μαθητής» του συστήματος. Είσαι ο αριθμός ταυτότητας, το ΑΦΜ και το ΑΜΚΑ σου. Το νεογέννητο που θα του μάθουν όλα τα «πως» και θα του απαντήσουν σε ελάχιστα «γιατί». Δεν αποφασίζεις εσύ και οι γονείς σου. Το σύστημα έχει γαλουχήσει ήδη τους γονείς σου στο τι πρέπει να σου κάνουν, και η μόνη τους υποχρέωση είναι να σε μάθουν να το κάνεις σωστά και πρόθυμα.

Δεν υπάρχει ΚΑΠΟΙΟΣ που να γνωρίζω ή που να διαβάζω εδώ μέσα που έχει καταφέρει κάτι διαφορετικό. Οι μεγαλύτεροι επαναστάτες του πληκτρολογίου, έχουν καταφέρει απλά να πουν μικρά όχι κάτω από τα τεράστια ναι που σέρνουν στις πλάτες τους. Κι εγώ φυσικά το ίδιο. Ίσως μία και μοναδική απόδειξη πως κάποιος έχει τα κότσια να κάνει κάτι περισσότερο, ήρθε με την αντίσταση στην υγειονομική τρομοκρατία. Η πρώτη φορά που ένα μέρος των ανθρώπων κατόρθωσε να βάλει τη λογική του πάνω από το φόβο. Αν κάτι μου δίνει ελπίδες είναι αυτός ο πληθυσμός που φαίνεται πως διατηρεί ακόμα μια περηφάνεια μέσα του.

Ναι για τους ψεκασμένους όπως τους ονομάσατε χαϊβάνια, μιλάω. Εκείνους που τόλμησαν να πουν τουλάχιστον για την υγεία μου να αποφασίσω εγώ μια και για όλα τα άλλα με έχετε δεμένο χειροπόδαρα. Η απόφαση αυτή, έδωσε την ευκαιρία στο περισσότερο κόσμο να δουν πόσο βαθιά μεταλλαγμένοι είναι οι περισσότεροι συνάνθρωποι τους. Κάθε επιπέδου «υπνωτισμένοι» έγιναν οι μεγαλύτεροι υποστηρικτές της νεογέννητης απολυταρχίας. Άνθρωποι που υποτίθεται ήταν διαβασμένοι, που στο παρελθόν μίλησαν, έγραψαν, αγωνίστηκαν για ανθρώπινα δικαιώματα, για τα συνταγματικά δικαιώματα, κλπ. βρέθηκαν να μισούν και να χλευάζουν συνανθρώπους τους που το μόνο που έκαναν ήταν να διεκδικήσουν το δικαίωμα στο σώμα τους.

Φοβισμένοι, τρομοκρατημένοι με το μυαλό να έχει καταλάβει ο απόλυτος πανικός για τη ζωούλα τους (άλλωστε αυτό ακριβώς ήταν το ζητούμενο) συνηγόρησαν σε παρανοϊκά μέτρα, σε γελοίες καραντίνες και στα αμφιβόλου χρησιμότητας σκευάσματα. Σαν πιστά σκυλιά έμπαιναν με μάσκα στο αυτοκίνητό τους, βρίζανε κάποιον που βλέπανε χωρίς μάσκα και αργότερα ανεμβολιάστο, και καταπίνανε αμάσητο το γεγονός πως στην πιο σκληρή υποτίθεται περίοδο της παν αηδίας, έβλεπαν στοιβαγμένους στα ΜΜΜ εκατοντάδες ανθρώπους, και το κράτος σήκωνε με «αγαθότητα» τους ώμους, και οι ηλίθιοι επαναλάμβαναν .. ε αυτό δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς.

Στη συνέχεια ο κόσμος τρυπιόταν συνέχεια και αρρώσταινε, αλλά το δάχτυλο έδειχνε πάλι τους ανυπάκουους και τους υποχρέωνε σε συνεχή τρυπήματα της μύτης, να πληρώνουν ηλίθια τεστ, να τους βαράνε πρόστιμο σε κάθε όχι. Για να μην μιλήσω για το αίσχος με τους νοσηλευτές και το άλλο αίσχος, την εκτέλεση του ψυχισμού των παιδιών. Άλλωστε η εποχή μας δείχνει ολοφάνερα ποιος είναι ο στόχος. Κακοποίηση, βιασμοί, εμπόριο ανηλίκων και όπου τα πλοκάμια δεν μπορούν να πληγώσουν τα παιδικά κορμάκια, είπαν να βιάσουν τις ψυχές τους.

Σήμερα στο μετρό πέρασε μπροστά μου ένα κοριτσάκι με μασκούλα που κράταγε από το χέρι τη μαμά του. Και της λέει «μαμά να πάμε πιο εκεί, πιο μακριά,  γιατί έχει πολύ κόσμο και αν κάποιος έχει κοβιντ δεν προστατεύει η μάσκα, έτσι δεν είναι μαμά? Και η ηλίθια μάνα απάντησε με περηφάνεια «ακριβώς»

Μην φαντασιώνεστε πως είσαστε κάτι που δεν είσαστε. Για να πει κάποιος σήμερα πως είναι εκτός συστήματος θα έπρεπε να ζει σε μια σπηλιά, να έχει πετάξει ταυτότητα, να μην έχει καν ΑΦΜ ή ΑΜΚΑ ή οποιοδήποτε άλλο νούμερο έχουν φορτώσει στους δούλους, να μπορεί να βρίσκει τη τροφή του, να ανάβει μια φωτιά, να είναι κρυμμένος από το μάτι του μεγάλου αδελφού, και να ρισκάρει πως ότι και να πάθει το σώμα, αν δεν το θεραπεύσει μόνος του το πολύ πολύ να πεθάνει μόνος και ελεύθερος.

Είστε σ΄αυτή τη κατάσταση?

Όχι. Ούτε κι εγώ.

Τότε αφήστε τον καθένα να κάνει αυτό που νομίζει. Θέλετε να ψηφίσετε? Πρόβλημα δικό σας. Δεν θέλετε? Το ίδιο. Πάψτε μόνο να λέτε κουταμάρες.

Εγώ τι θα κάνω? Θα πάω να ψηφίσω, θα επιλέξω ένα μικρό κόμμα που έχει υποσχεθεί πάρα πολλά γιατί αν μπει, θέλω να δω αν ήταν απατεώνες ή το εννοούσαν, και αν αποδειχτούν απατεώνες να ξεμπερδέψουμε και μ΄αυτούς.

Είμαι ανεμβολίαστη και χωρίς νόσηση, με πολύ στενή επαφή τουλάχιστον 6-7φορές με ασθενείς, δεν έχω αυτοκίνητο και κινούμαι συνεχώς με ΜΕΤΡΟ και ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ, οπότε δεν είμαι απλά ψεκασμένη αλλά υπερ – ψεκασμένη. Χειρότερα δεν γίνεται!!

ΥΣ. Η μεγάλη βλακεία μας είναι πως και όσοι πάμε να ψηφίσουμε και όσοι δεν πάμε, το σύστημα μας έχει γραμμένους κανονικά στα παλιά του τα παπούτσια. Όλοι οι τύραννοι είναι ενωμένοι σαν μια γροθιά και εκτελούν άψογα τις εντολές που τους δίνονται. ΕΜΕΙΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΧΩΡΙΣΜΕΝΟΙ ΣΕ ΟΜΑΔΕΣ. ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΥΡΑΚΙ ΣΤΗ ΦΑΚΑ.

Κι εσύ που δεν θα πας γιατί δεν θέλεις να συμμετέχεις στις εκλογές παροδία, κι εγώ που δεν θα ψηφίσω συστημικά κόμματα και θέλω να τους μαυρίσω,  είμαστε στην ίδια πλευρά γιατί στο δαίμονα τσακωνόμαστε? Γιατί βρίζουμε ο ένας τον άλλον? ΠΟΣΟ ΠΙΟ ΑΝΟΗΤΟΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ?