Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται, ζυγόν δουλείας, ας έχωσι..

 

Ένα άλλο που φοριέται πολύ τώρα τελευταία είναι η φράση "Ξύπνα Έλληνα"!! Συνήθως με κεφαλαία γράμματα και πολλά θαυμαστικά, συνοδευόμενη από μια φωτογραφία με το άγαλμα του Λεωνίδα.(Να μπορούσε μόνο να αναστηθεί ο Λεωνίδας, πόσους θα ξύριζε…)  Να προσέχετε αυτούς που έχουν δημιουργήσει την αντίληψη μέσα τους πως είναι ξύπνιοι και σας πετάνε κατάμουτρα πως είστε βλίτα, συγνώμη κοιμισμένοι ήθελα να πω.

Επίσης να προσέχετε εκείνους που αγαπάνε να λένε "ζώα, πρόβατα, όλοι οι νεοέλληνες είναι κοπάδια, ανάξιοι των προγόνων" (εκτός κι αν θεωρούν εμένα τον γνήσιο Έλληνα, τότε συγχωρούνται) Αυτοί προσθέτουν φωτογραφίες από διάφορους τελειωμένους, ανώμαλους, ψυχοπαθείς, και λένε να αυτό είναι ο Έλληνας, έτσι κατάντησε.

Εννοείται πως το μεγαλύτερο σκουπιδαριό το έχουν ξαμολήσει να παριστάνει τον πατριώτη και να επαναλαμβάνει τη λέξη αυτή "πατριώτης" έτσι ώστε να μπει καλά στο μυαλό του Κυρ Παντελή,  πως στο λεγόμενο πατριωτικό χώρο υπάρχουν μόνο κατακάθια, φασίστες ή αμόρφωτοι τρελαμένοι.

Το κλείσιμο του ματιού που κάνουν καλλιεργημένοι και προοδευτικοί άνθρωποι σ΄αυτή την αισχρή προπαγάνδα είναι ακόμα πιο κατάπτυστο.  Η μεν αριστερά γιατί έχει εξασφαλισμένα τα ψηφαλάκια της από τα μαγαζάκια που κάνουν τη δική τους προπαγάνδα που συνεχίζει να προσελκύει τους ανθρώπους που δεν θα ψήφιζαν έτσι κι αλλιώς ποτέ δεξιά, η δε δεξιά αναγκάζει τους καχύποπτους και θέλω την ησυχία μου ψηφοφόρους της να μην δοκιμάζουν τίποτα άλλο εκτός από εκείνους που μοιάζουν κάπως πιο "ευπρεπείς, συμμαζεμένοι"...

Εν τω μεταξύ το ότι καίγεται το Κορδελιό, και ακόμα παίζουμε με όρους δεξιά, αριστερά με ξεπερνάει. Σε μια χώρα που μετά την μεταπολίτευση δοκιμάσαμε και τις δεξιές, και τους σοσιαλιστές και τους αριστερούς που έσκιζαν μνημόνια. Και στη συνέχεια βιώσαμε μια υγειονομική χούντα που δεν είχε ιδεολογία παρά μόνο μία, όποιος δεν υπακούει τον εξαφανίζουμε. Και ενώ όλο αυτό το μεταπολιτευτικό τσίρκο ξεπουλούσε ότι υπήρχε και δεν υπήρχε, (απορώ πως ακόμα έχουμε κράτος που λέγεται Ελλάδα και επιτρέπεται να λέμε πως είμαστε Έλληνες),  ακόμα τα μαγαζιά κρατάνε!!

Ο άλλος σε έχει κατακλέψει, σε έχει ρημάξει, έχει πει με κάθε δυνατό τρόπο δεν μου καίγεται καρφί αν ζεις ή αν πεθαίνεις, και ζητά την ψήφο λέγοντας τι? «έλα μωρέ περασμένα ξεχασμένα?»

Οι Έλληνες δεν είναι ηλίθιοι, ούτε ξεπουλημένοι. Οι Έλληνες επαναλαμβάνω. Εγκλωβισμένοι είναι σε ένα λαβύρινθο χωρίς βοηθητικό νήμα εξόδου, με το τέρας να έρχεται κατά πάνω τους.  Το 62% του δημοψηφίσματος το έριξε με το χέρι στη καρδιά, έχοντας εισπράξει κάθε είδους απειλή για την επιλογή του ΟΧΙ. Και όμως το έκανε. Η προδοσία που ακολούθησε ΜΑΣ ΤΣΑΚΙΣΕ ΨΥΧΙΚΑ. Δημιούργησε την πεποίθηση ΠΩΣ ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΜΑΤΑΙΑ. Αυτή ήταν η μεγαλύτερη προδοσία που έγινε πάνω στις πλάτες μας.

Οι προηγούμενοι αφαίρεσαν από τη πατρίδα τη δύναμη, τους πόρους, για να μπορεί να διεκδικεί την κυριαρχία της. Αυτός ο τελευταίος αφαίρεσε κάτι πολύ πιο  σοβαρό. ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ.

Όμως ο πατέρας μου έλεγε «στο τέλος ξυρίζουν το γαμπρό και τραγουδάν τη νύφη» Και κάπου ακούω ένα ξυραφάκι να ανεβοκατεβαίνει κι ένα τραγούδι σαν ψίθυρο που όλο ανεβάζει ένταση.

Τελευταία δεν πεθαίνει η ελπίδα είπε κάποιος, τελευταία πεθαίνει η πρόσπαθεια. Η κλοπή της ελπίδας μας οδήγησε κακώς σε αδράνεια. Αυτό άλλωστε ήταν το κόλπο. ΟΧΙ. ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΔΡΑΝΕΙΣ.  Δεν χρειάζεται να ξυπνήσουμε, ξύπνιοι είμαστε,  όσοι λίγοι και να είμαστε, μήπως είναι κάτι καινούργιο? Πάντα λίγοι ήμασταν αλλά μπορεί να μετρηθεί άραγε το μέγεθος της ψυχής? 

ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΠΑΤΡΙΔΑ.

 

Παραδόσεις που χάνονται.. Μέχρι και τη γενιά του πατέρα μου, μίλαγαν τσακώνικα στην οικογένεια. Και από τις δυο γενιές (πατέρα και μητέρα) κατάγομαι από Αρκαδία και Λακωνία, και μετά από κάποιες μακρόχρονες έρευνες που έγιναν , έμαθα πως πρόγονοι μου ήταν κάτοικοι της Magna Grecia. Δυστυχώς δεν έμαθα τη τσακώνικη διάλεκτο, μόνο λίγες λέξεις.

Όταν πήγα στην Κάτω Ιταλία, στη Καλαβρία, σε διάφορα μικρά χωριά, χαμένα στο χάρτη...  χρόνια πριν, αυτό που συνάντησα ήταν κάτι το απίστευτο. Με το που είπαμε πως είμαστε Έλληνες ήταν σαν να άνοιγαν όλες οι πόρτες στο πέρασμα μας. Χωριά που ήταν καθαρά αντίγραφα των δικών μας χωριών. Το καφενείο με τους γερόντους που έπαιζαν τάβλι κι έπιναν το καφεδάκι τους, οι γερόντισσές ντυμένες όπως ήταν οι γιαγιάδες μας στα χωριά, οι νέοι ονειρευόντουσαν να έρθουν στην Ελλάδα, και σε κάθε ευκαιρία φώναζαν πως είναι Έλληνες, κι έγινα μάρτυρας σε γιορτές τέτοιας ελληνικότητας που ούτε στη πατρίδα δεν είχα γνωρίσει.

Και φυσικά η διάλεκτος. Με τα ιταλικά δεν είχα πρόβλημα γιατί ζούσα πολλά χρόνια στην Ιταλία, αλλά εκεί μάλλον οι Ιταλοί είχαν πρόβλημα γιατί δεν καταλάβαιναν, για εμένα ήταν σαν να ήμουν στα χωριά των γονιών μου. Και φτάσαμε στο σημείο να πρέπει να απολογούμαστε όταν μιλάμε για πατριωτισμό, όταν λέμε πως αγαπάμε τη πατρίδα μας, μη τυχόν και κάποιος ηλίθιος πεταχτεί και πει κάτι από τις συνηθισμένες αηδίες που φυτεύουν στα μυαλά των κατοίκων οι αλλοδαποί ανθέλληνες που ξεπουλάνε χωρίς καμία ντροπή τα πάντα, πατρίδα και λαό, (και οι συνεργάτες τους διαφόρων αποχρώσεων) που παριστάνουν τους Έλληνες.

Έχουν κάνει όμως ωραίο παιχνίδι, χρόνια τώρα. Μόλις βλέπουν πως υπάρχει αγανάκτηση, κάποιο είδος αφύπνισης, ένα πατριωτικό συναίσθημα που γεννιέται, εφαρμόζεται διαχρονικά το ίδιο κόλπο, που ξέρετε κάτι? Έχει αρχίσει και γίνεται βαρετό.  Εμφανίζονται οι εφεδρείες του συστήματος οι οποίες έχουν ακριβώς την εντολή με τους λόγους και τις πράξεις τους να κάνουν τον απλό πολίτη να συνδυάσει στο μυαλό του πως ο πατριωτισμός είναι ταυτόσημος με ύποπτες φασιστικές φάτσες που με κάθε τρόπο τις μοστράρουν συνέχεια για να τις βλέπουν όλοι προς παραδειγματισμό.

Από την άλλη μεριά υπάρχουν μεγάλοι ανθρωπιστές, που αγκαλιάζουν όλο το κόσμο, που χύνουν δάκρυα για την αδικία, το ρατσισμό, την απανθρωπιά και υπόσχονται μεγάλες ανατροπές, δικαιοσύνη, ισότητα, ελευθερία, ένα κόσμο που δεν θα υπάρχουν ανούσιες ιδέες όπως οι πατρίδα, όλοι μια πατρίδα είμαστε, όπου όλοι θα είναι μια μεγάλη αγκαλιά.

Με λίγα λόγια πρέπει οπωσδήποτε να μπει καλά στο νου των ανθρώπων πως πατριώτης είναι κάποιος που μισεί τις άλλες πατρίδες, κάποιος μισάνθρωπος γενικότερα, ενώ φιλάνθρωπος, είναι κάποιος που δεν έχει πατριωτικά συναισθήματα αλλά πανανθρώπινα. Κι έτσι χάνεται η ουσία που με κανένα τρόπο δεν πρέπει να καταλάβει κάποιος, πως είναι απόλυτα συμβατό να αγαπάς τη πατρίδα σου και να θέλεις τη πρόοδο, την ευμερία, την ανάπτυξη της, και την ίδια στιγμή να εμπνέεσαι από αισθήματα αγάπης και δικαιοσύνης και για τον υπόλοιπο κόσμο. Αυτό σας λένε πως δεν μπορεί να συμβαίνει, γιατί υπάρχει παντού Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ. 

Γιατί αν δεν ήταν κάποιος υποκριτής θα έβλεπε το παιχνίδι που παίζεται τόσο σαδιστικά από τους τυράννους που ορίζουν τις ζωές των ανθρώπων. Γι΄αυτό θα βλέπετε φαινόμενα όπου με το μανδύα του πατριώτη, κοινοί μπράβοι θα ξυλοκοπάνε ένα φουκαριάρη που πουλάει σε ένα πάγκο στη λαική αλλά δεν θα τα βάλουν ποτέ με τα μεγάλα κεφάλια του οργανωμένου εγκλήματος, τους ναρκέμπορους, τους νταβατζήδες, τα αφεντικά που κυβερνάνε. Κι από την άλλη θα δείτε φιλεύσπλαχνους που θα συγκινούνται με τα παιδάκια που θαλασοπνίγονται και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης που στοιβάζονται απόκληροι από όλα τα μέρη της γης, αλλά θα τους δείτε μετά να φωτογραφίζονται και να χασκογελάνε μαζί με εκείνους που συναίνεσαν στους βομβαρδισμούς αυτών των κρατών και εξ΄αιτίας των οποίων έμειναν όλοι αυτοί χωρίς πατρίδα.

Ενα ερώτημα που με καίει τόσο καιρό που παρακολουθώ όλο αυτό το χάλι. Ολα αυτά τα δυστυχισμένα και ορφανά παιδάκια που βρίσκονται στη συνέχεια? Είδε κάποιος αν πουλήθηκαν σε κάποιο σωματέμπορα, αν τα βίασαν, αν τα έβαλαν να κλέβουν στους δρόμους, αν τα ξυλοκοπάνε. Ολοι αυτοί που μπήκαν πως ζουν? Πόσοι βρήκαν μια δουλειά και πόσοι ακριβώς σχηματίζουν συμμορίες αναγκαστικά και κλέβουν, σκοτώνουν, πουλάνε πρέζα, όπλα, σάρκα όπως και το ντόπιο έγκλημα? Κι όλο αυτό το μίσος που μπορεί να φωλιάσει στη ψυχή κάθε δυστυχισμένου που ξεσπάει? Στην Εκάλη? Στη Κηφισιά? Στις παραθαλάσιες βίλες? Στα κότερα?

Θα σας εξηγήσει ποτέ κανείς γιατί όλοι αυτοί οι άνθρωποι έρχονται εδώ σε μια φτωχοποιημένη πατρίδα ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΤΟΥΣ ΣΠΡΩΧΝΕΙ ΝΑ ΕΡΘΟΥΝ ΕΔΩ,  όπου οι ίδιοι οι ιθαγενείς δεν έχουν δουλειές, χάνουν τα σπιτια τους, έχουν γεμίσει τους δρόμους με άστεγους, φεύγουν τα παιδιά τους για άλλες πατρίδες μετανάστες, ερημώνεται όλη η γη και ξεπουλιέται, δεν θα σας εξηγήσει κανείς λοιπόν ποιον συμφέρει χιλιάδες άστεγοι και πεινασμένοι να προστεθούν στους υπόλοιπους φτωχοποιημένους, άνεργους και ξεσπιτωμένους ντόπιους? Το είμαστε μια μεγάλη αγκαλιά σας το λένε συνήθως κάποιοι τύποι που αν τους πεις μένω στη Πλατεία Βικτωρίας, θα σκέφτονται καμιά ώρα που πέφτει αυτό.

Ας μπει τώρα κάποιος να μου πει πως κάνω κυρήγματα μίσους να αρχίσω να μποκάρω γιατί πολλά έχω ακούσει και η ανοχή στην ηλιθιότητα έχει κάποιο όριο. Μιλάω με φίλους αριστερούς και κάθονται και μου κάνουν ένα σωρό αναλύσεις, τύπου όταν ένας λαός φτωχοποιείται,όταν υπάρχει αύξηση της εγκληματικότητας, της ανισότητας, της αδικίας, πάντα υπάρχει μια τάση αύξησης της ακροδεξιάς. Μου το λένε αυτό περήφανοι που το κατάλαβαν αλλά δεν μπορούν να μου απαντήσουν στο ερώτημα που τους κάνω άμεσα. Και γιατί υπάρχει μια στροφή ακροδεξιά κι όχι αριστερά? Γιατί είναι σαν να μου λες πως η αριστερά που μάχεται για όλους τους αδικημένους δεν μπορεί να τους προσελκύσει? ΤΟ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΕΧΕΙΣ ΑΝΑΡΩΤΗΘΕΙ ΠΟΤΕ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ ΧΑΡΤΟΓΙΑΚΑ?

Εχω κουραστεί όχι από τη γενικευμένη απάθεια, αποχαύνωση, αλλά από την απύθμενη υποκρισία από τη μία πλευρά και τον απόλυτα ηλίθιο στρουθοκαμηλισμό της άλλης... 

 Κάποιος φίλος είπε μια πρόταση «να μαζευτούμε οι τελευταίοι Έλληνες και να ζητήσουμε καταφύγιο σε κάποια πιο σοβαρή χώρα». Επειδή αυτό δύσκολο το βλέπω, και γιατί άλλωστε να φύγουμε από τη γη μας, μήπως να μαζευτούμε σε κάποιο ακατοίκητο νησί, να κάνουμε μια κοινότητα? Αλώστε από τον επόμενο χειμώνα, πιθανότατα όσοι δηλώνουμε Έλληνες ανεμβολίαστοι δεν θα μας βάζουν απλά πρόστιμα, θα μας δέρνουν και με το βούρδουλα για συμμόρφωση!

 

 

ΜΙΑ ΠΡΩΤΗ ΡΩΓΜΗ ΣΤΟ ΤΟΙΧΟ.

Επειδή έχει αρχίσει ένα άγριο "ξεκατίνιασμα" στον λεγόμενο αντισυστημικό χώρο, ας ξεκαθαρίσουμε κάτι και ας προχωρήσουμε κατά συνείδηση με ότι αυτό συνεπάγεται. Ενας πολίτης που νοιάζεται για το τόπο του, που μπορεί ακόμα να σκέφτεται έξω από τα όσα προσπαθούν να του φυτέψουν στο κεφάλι οι τηλεοπτικοί υπάλληλοι του συστήματος, και που έχει παρακολουθήσει την πορεία των πολιτικών κομμάτων από τη μεταπολίτευση και μετά, αν δεν θέλει να εξευτελίσει τον εαυτό του, δεν θα ψηφίσει κανένα από το κόμματα που έχουν βάλει την υπογραφή τους στο αισχρό ξεπούλημα που ονομάζεται μνημόνιο. Δεν θα επιβραβεύσει όσους προκάλεσαν τη φτωχοποίηση του λαού, όσους ξεπούλησαν την εθνική μας περιουσία, όσους υπέγραψαν Πρέσπες, όσους έκαψαν τα δάση, δολοφόνησαν αθώους και όσους ονειρεύονται τους έλληνες σαν θλιβερά δουλικά μιας διεστραμμένης και αφύσικης κανονικότητας. 

Επίσης δεν θα δώσει ψήφο ανοχής σε όλους εκείνους που προώθησαν με κάθε τρόπο την ατζέντα της υγειονομικής χούντας της παν-αηδίας.

Αυτή οφείλουμε να είναι η αφετηρία μας για τις επιλογές μας, όσοι βέβαια θεωρούμε τα παραπάνω ως βασικές αποδείξεις της τυραννίας που είμαστε αναγκασμένοι να βιώνουμε. Σε αυτά προστίθεται μια αγανάκτιση που προχωράει πέρα από τις κατάπτυστες υπογραφές και τα κυρήγματα μίσους και διχασμού, που οφείλεται στην τεράστια έντεχνα δομημένη υποβάθμιση του πνευματικού επιπέδου του λαού, εξ΄αιτίας της προώθησης ενός μοντέλου ζωής που σκοπό έχει να δημιουργήσει μελλοντικές γενιές που δεν θα έχουν αληθινές ανθρώπινες αξίες αλλά θα είναι θλιβερα υπολείματα μιας "αφύσικης" ύπαρξης, που θα λειτουργεί μόνο προς όφελος συμμοριών που αποτελούνται από υποκείμενα που την ανήθικη και εγκληματική τους φύση θα ζήλευαν ακόμα και σειριακοί δολοφόνοι.

Στο δίλημμα αν πρέπει να πάμε να ψηφίσουμε ή όχι, ακόμα μια φορά θα επαναλάβω τα παρακάτω. Οσοι θέλουν να αποσυρθούν από οποιαδήποτε συμμετοχή στα κοινά, και επιλέγουν να καθίσουν σπίτι τους και να μην κάνουν ΤΙΠΟΤΑ, έχουν κάθε δικαίωμα, αλλά θα ήταν καλό και έντιμο να μην συνεχίσουν να φαντασιώνονται πως το ΤΙΠΟΤΑ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ, είναι κάτι το ουσιώδες που θα αγγίξει έστω και μια τριχούλα από το κουφάρι του συστήματος. Επίσης να σταματήσουν να επαναλαμβάνουν αυτές τις αηδίες τύπου αν όλοι απέχουμε οι εκλογές θα ακυρωθούν γιατί τότε εκτός από αδρανείς αποδεικνύονται και ηλίθιοι ή ψεύτες. Είσαι ένας δούλος, που κουβαλάς επάνω σου τους αριθμούς που ορίζουν τη θέση σου στο κοπάδι. Στη καθημερινότητα σου είσαι χωμένος ολόκληρος μέσα στο σύστημα ΟΠΩΣ ΟΛΟΙ ΜΑΣ. Και εφόσον δεν έχεις δημιουργήσει τίποτα που να προκαλέσει τη ρήξη του εκτός από παχιά λόγια, δεν είσαι τίποτα διαφορετικό από την υπόλοιπη μάζα. Οπότε η φαντασιώση σου πως αν απέχεις κάνεις κάτι το σπουδαίο είναι απλά μπούρδες. Είσαι όμως απόλυτα ελεύθερος να το κάνεις αλλά σταμάτα να γίνεσαι ένα πιονάκι του συστήματος με το να βρίζεις τους συμπολίτες και συμπατριώτες σου που επιλέγουν κάτι διαφορετικό. 

Αλλο ένα σημείο αναφοράς για τις επιλογές μας είναι να ΑΠΟΚΛΕΙΣΟΥΜΕ ΟΣΟΥΣ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΔΙΧΑΣΟΥΝ ΚΑΙ ΟΧΙ ΝΑ ΕΝΩΣΟΥΝ. Ολος ο μηχανισμός του συστήματος βασίζεται ακριβώς στο διαίρει και βασίλευε δεν θα σταματήσω ποτέ να το λέω. Το ελάχιστο δικαίωμα που μας έχει απομείνει είναι να πάμε να ψηφίσουμε ότι επιλέξουμε. Κι αν όλα είναι στημένα? Ε και? Δεν το ξέρουμε ότι είναι στημένα? Δεν ξέρουμε πως με νύχια και με δόντια έχουν ξαμολήσει όλους τους υπανθρώπους υπηρέτες  και όλες τις δυνατές τεχνικές, για να πετύχουν αυτό που θέλουν? Δηλαδή εσύ που με διαβάζεις και σου λέω πως ποτέ ούτε όταν όλοι κρατάγανε τα σημαιάκια και χειροκροτάγανε το κάθε αλήτη, δεν ψηφίσα ΠΟΤΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΤΟΥΣ, και όταν έτρωγα τα πρόστιμα στη μούρη και με δείχνανε με το δάχτυλο λέγοντας πως είμαι ηλίθια και ανεύθυνη, ΛΕΣ ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΩ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ? 

Να θυμάστε πως μέσα σε κάθε καλοστημένο παιχνίδι υπάρχει κι Ο ΑΣΤΑΘΜΗΤΟΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ. Ο οποίος κανείς δεν ξέρει πότε θα εμφανιστεί και με ποια μορφή. Γιατί αλλιώς θα τον είχαν εκτελέσει. Οπότε η μη συμμετοχή δεν μπορεί να δώσει την ευκαιρία σε καμμία έκπληξη. Η συμμετοχή για να ρίξεις το χαρτάκι σε κάποιον αποδεδειγμένα υπηρέτη του συστήματος είναι μ@λακία εκτός κι αν γουστάρεις να είσαι αυτό που προσπαθούν να σε καταντήσουν. Η ψήφος σε κάποιον που δεν έχει δοκιμαστεί, ακόμα κι αν αποδειχτεί χειρότερος από τους υπόλοιπους, απλά είναι ΔΟΚΙΜΗ και αν αυτός ο κάποιος καταφέρει να μπει και αποδείξει πως ήταν ένα ακόμα λαμόγιο, τέλεια τον πετάξαμε κι αυτόν έξω. Γιατί τελικά όσο αφήνεις ανθρώπους να εκμεταλλεύονται τα όνειρα σου χωρίς να τους δίνεις τη δύναμη να αποδείξουν τι πιστεύουν, αφήνεις μια σκιά να πλανάται και να λέει, χωρίς να πράττει. 

Ηρθε η ώρα το τοπίο να ξεκαθαρίσει και να μετρηθούμε πόσοι είμαστε η σημείωση στο περιθώριο του καλογραμένου βιβλίου. Θα πάω να ψηφίσω όχι ελπίζοντας σε μια ανατροπή του συστήματος αλλά μήπως και γίνει μια πρώτη ελάχιστη ρωγμή στο τοίχο, που δεν είχε προβλέψει ο κατασκευαστής. Ποιος μπορεί να είναι αυτή η δυνατότητα. Ο καθένας μας ας δοκειμάσει αυτό που το ένστικτό του προτείνει σαν καλύτερο. Ισως το καλύτερο σ΄αυτή τη περίπτωση να μην είναι το ποιος, αλλά το οποιοσδήποτε εκτός από αυτούς.  Κατάλαβες?

ΟΙ ΕΣΧΑΤΟΙ ΚΑΙΡΟΙ ΑΠΑΙΤΟΥΝ ΛΥΣΕΙΣ ΟΧΙ ΛΟΓΙΑ.

Εχω τη συνήθεια τόσα χρόνια που γράφω να μιλάω στους φίλους με ειλικρίνεια. Πολλές φορές αυτό κοστίζει. Αυτή τη στιγμή όπως και αρκετοί άλλοι αναρωτιέμαι τι μπορούμε να κάνουμε για να βγούμε από το σκοτάδι που έχει πέσει πάνω από τα κεφάλια μας, σαν ένας μόνιμος εφιάλτης. Θα μιλήσω λοιπόν εκθέτοντας τους δικούς μου προβληματισμούς.

Θυμάστε εκείνο το παλιό ανέκδοτο, ποιο είναι το άκρον άωτον της γκαντεμιάς? Να είσαι μαύρος, να την έχεις μικρή και να μην ξέρεις μπάσκετ. Αυτή τη στιγμή λοιπόν εγώ είμαι από εκείνους που θέλουν να δουν τα μνημόνια να γίνονται κομμάτια, θέλω να δω τη πατρίδα μου να βγαίνει από τις στάχτες της, το λαό να σηκώσει περήφανα το κεφάλι και να απαιτήσει την ελευθερία του, αλλά δεν υπάρχει μέσα μου το σύνθημα Ορθοδοξία ή Θάνατος.  

Ολα τα συστημικά κόμματα, δεν έχουν θρησκειά, δεν έχουν πατρίδα, δεν ενδιαφέρονται καν αν οι έλληνες εξαφανιστούν ακόμα κι από το χάρτη, δεν τους νοιάζει αν ξεπουληθεί ολόκληρη η πατρίδα αρκεί να είναι καλή η μπίζνα. Από την άλλη μεριά τα αντισυστημικά κόμματα, κινήματα, ανεξάρτητοι υποψήφιοι κλπ. μαζί με τις φωνές που υψώνουν για την σωτηρία της πατρίδας, με περηφάνεια διαλαλούν πως είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι. 

Δεν μενει να δω κάποια στιγμή και το διάδοχο του ακυρωμένου από τον ελληνικό λαό θρόνο να κατεβαίνει με το άλογο και να φωνάζει πως πάει να πάρει τη πόλη και πλήθη να φωνάζουν ζήτω ο βασιλεύς!!

Μου θυμίζει η εποχή μας, βυζαντινούς καιρούς, όπου οι έλληνες εθνικοί είτε σφαγιάζονταν, είτε έβαζαν νερό στο κρασί για να επιβιώσουν. Ομως αν σκεφθούμε σοβαρά, πόσο θα μπορούσε να επιβιώσει στην Ελλάδα του σήμερα, στον αντισυστημικό χώρο, ένα κίνημα, κόμμα, συνασπισμός ή ότι άλλο αν έλεγε πως δεν έχει για λάβαρο την ορθόδοξη πίστη? 

Κι όσοι δεν ανηκουμε σε αυτή τη πίστη πρέπει να βάλουμε νερό στο κρασί μας? Τι είναι ΧΡΗΣΙΜΟ να κάνουμε αυτή τη στιγμή? Να μείνουμε αμέτοχοι, αφήνοντας τα πραγματα να πάρουν το δρομο τους με εμάς απόντες ή να υποστηρίξουμε το λιγότερο κακό? Και για μιλήσω ακόμα πιο ξεκάθαρα, δεν έχω πρόβλημα με την πίστη κάποιου ανθρώπου, αυτό που όλη μου τη ζωή πολέμησα και θα συνεχίσω να το κάνω είναι οι συμμορίες των ιερατειων. Αυτές οι επιχειρήσεις που στο όνομα του  κέρδους τους, της εξουσίας τους και των παιχνιδιών θρόνου, έχουν εξοντώσει ολόκληρους πληθυσμούς πάνω στη γη.

Και για εμάς τους έλληνες ήταν η ταφόπλακα της σπουδαιότερου πολιτισμού που έχει αναδείξει το ανθρώπινο γένος, εκτέλεσαν όλα εκείνα που είναι τα πολυτιμότερα αγαθά του ανθρώπινου πνεύματος, η ελευθερία, ο πλούτος της γνώσης, η αντίληψη των άπειρων κόσμων που ο άνθρωπος καλέστηκε να ερευνήσει. Εκείνοι που θόλωσαν και κρατούν ακόμα θολωμένα τα μυαλά τον ανθρώπων μέσα σε ένα "αφύσικο" πολιτισμό και μια συνεχόμενη κυρίαρχη βαρβαρότητα. 

Μπορώ λοιπον να ΣΥΜΠΟΡΕΥΤΩ με τους σκοταδιστές και τους αργοιραμοιβούς συνεργάτες τους? Κι εδώ μπαίνει το μεγάλο δίλημμα.  Η υποταγή των συμπολιτών στους τυράννους δεν είναι κάτι που προέκυψε έτσι αυθόρμητα. Η υποταγή, το σκύψιμο του κεφαλιού, το προσκύνημα είναι κάτι που έχει περάσει στο συλλογικό ασυνείδητο, μια εκπαίδευση στο ρόλο του δούλου. Θα μου πείτε όμως και οι ήρωες της επανάστασης μας βάλανε τα λάβαρα της ορθοδοξίας μπροστά και ορμήσανε στη μάχη. Ομως υπάρχει μια μικρή λεπτομερεια που δεν αναφέρεται τόσο συχνά. Τα πρώτα όπλα τα στήσανε στο κρόταφο εκείνων που θέλανε ακόμα να κάνουν "δουλίτσες" με τον εχθρό και τους ΕΞΑΝΑΓΚΑΣΑΝ να σηκώσουν τα λάβαρα. Σήμερα οι "πατριώτες" όταν έθρει η ώρα θα στήσουν ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΥΠΕΘΥΝΟΥΣ ΣΤΟ ΤΟΙΧΟ ή είναι γιαλατζή πατριώτες?

Ανάμεσα στο συρφετό του παπαδαριού έχω δει παππάδες λεβέντες που ναι αγαπάνε τη πατρίδα και τον άνθρωπο, κι ανάμεσα στους συμπολίτες μου είναι χιλιάδες που προσπαθούν να ορθώσουν το ανάστημα κι ας κάνουν το σταυρό τους. Με όλους αυτούς δεν είμαι εχθρός, είναι αδέλφια. Αυτή τη στιγμή  έχουμε κοινό εχθρό. Οχι τον πιστό ή τον άπιστο, αλλά εκείνους που δεν έχουν καμμιά πίστη, κανένα συναίσθημα για την ανθρώπινη δυστυχία, κανένα έλεος για το ανθρώπινο είδος. 

Ακόμα και να θέλαμε να κερδίσουμε πίσω το χαμένο χρόνο και να αναδειχτεί κάποια στιγμή ο πλούτος του ελληνικού πνεύματος, αυτό δεν  μπορούμε να το κάνουμε σε μια πατρίδα που θα έχει εξαφανιστεί, και με ένα λαό που θα σέρνεται αλυσοδεμένος, οπότε ναι το πρώτο βήμα είναι να εκθρονίσουμε τους τυράννους τους απάτριδες, που ονειρεύονται ένα κόσμο που όχι μόνο δεν θα υπάρχουν τα ιδεώδη που οι έλληνες θέλησαν να δωρίσουν στην ανθρωπότητα, αλλά ένα κόσμο που η λέξη ελευθερία θα καταργηθεί από όλα τα λεξιλόγια, βυθίζοντας τον άνθρωπο στη κόλαση που τόσο λατρεύουν. 

Ναι πρέπει να βάλουμε νερό στο κρασί μας και να συμπορευτούμε με ότι ο καθένας κατά συνείδηση θεωρεί πως μπορεί να είναι καλύτερο, ακόμα κι αν δεν ταιριάζει στα χνώτα μας. Πρέπει να κάνουμε "δοκιμές αντίστασης" γιατί χανόμαστε. Οσο για όλους εκείνους που φωνάζουν πως με κανέναν δεν πρέπει να είμαστε γιατί είναι όλοι προδότες, που φωνάζουν πως ότι είναι να γίνει πρέπει να γίνει έξω από όλο αυτό το στημένο παιχνίδι, τους ρωτώ? Που είστε? Είστε κάπου εκτός πληκτρολογίων? Ετοιμάζετε κάτι και δεν το ξέρουμε? 

Αν οι ήρωες μας περίμεναν κάποιον άλλον να καθαρίσει, θα ήμασταν σκλάβοι πολύ νωρίτερα από ότι κατέγραψε η γνωστή ιστορία. ΣΥΝ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΧΕΙΡΑ ΚΙΝΕΙ. Είναι απαραίτητο να ΣΥΜΠΟΡΕΥΤΟΥΝ όσοι αγαπάνε αυτή τη πατρίδα, όσοι θέλουν να συνεχίσουν να υπάρχει ΕΛΛΑΔΑ. Αν καταφέρουμε να διώξουμε τους κακομούτσουνους αλλοδαπούς που υποδύονται τους έλληνες, θα έχουμε την ευκαιρία να ελπίσουμε πως στο μέλλον ένα διαφορετικό πνεύμα θα βρει χρόνο και τόπο να γεννηθεί και να φωτίσει την όμορφη πατρίδα μας.  Εχθρός μας αυτή τη στιγμή είναι όποιος ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ είναι ανθέλληνας. Γιατί γνωρίζει πολύ καλά και το έγκλημα που διαπράττει και το χαίρεται. 

Φωνή λοιπόν σε όσους θέλους να ΕΝΩΣΟΥΝ και όχι να ΔΙΑΙΡΕΣΟΥΝ. Και αν προδοθουμε ξανά? Δεν θα είναι η πρώτη φορά, αλλά , και αυτό απευθύνεται στους προδότες, ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΤΟΥΣ. 

Και αν ακόμα υπάρχει το ένστικτο μέσα μας, θα βρούμε το δρόμο. 

ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΨΗΦΟΥ.

 

* Αυτό το σπίτι όπως είπαν τότε οι συνωμοσιολόγοι δεν έχει πόρτα και παραθυρα μόνο ένα σταυρό, και μερικά κυπαρίσια δίπλα  "εις μνημην".....

Δεν υπάρχει διαύγεια στο φόβο. Οταν βρίσκεσαι σε κατάσταση φόβου, πανικού, το μυαλό δεν λειτουργεί λογικά. Το μόνο που θέλεις είναι κάποιος να σου πει, πως όλα θα είναι καλά, δεν θα πάθεις τίποτα. Σε προσέχει. Η μεγαλύτερη επιτυχία του πειράματος της πανδημίας, ήταν ακριβώς αυτό. Να ενδυναμώσει στην ψυχές των ανθρώπων τον αρχέγονο φόβο του θανάτου. Ετσι κι αλλιώς κάθε άνθρωπος "λυγίζει" όταν έρχεται αντιμέτωπος με μια σοβαρή ασθένεια. Αλλοι καταφέρνουν να παλέψουν. Αλλοι παραδίνονται. Σε κάθε περίπτωση ο κυριάρχος είναι ο γιατρός, τα συμπεράσματα του, οι αποφάσεις του, η θεραπεία που θα υποδείξει. Σ΄αυτόν προσκυνούν ακόμα κι εκείνοι που έχουν συνηθισει άλλοι να τους προσκυνούν. 

Η πανδημία υποχώρησε (αυτή η πανδημια γιατι σίγουρα έρχεται η επόμενη) και άφησε πίσω της νεκρούς, σακατεμένους, και ΚΥΡΙΩΣ ανθρώπους που ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΚΑΝ σε ένα σύστημα απόλυτης υποταγής, και παράδοσης σε μια νέα εξουσία, που έγινε ο νεος Θεός. Αν κυκλοφορείτε με τα ΜΜΜ, θα παρατηρήσετε πως ακόμα κι αν βρίσκεστε σε ένα λεωφορείο, ένα βαγόνι όπου υπάρχουν λιγοι άνθρωποι με όλα τα παράθυρα ανοιχτά, φοράνε μάσκες. Συνεχίζουν να ανασαίνουν με δυσκολια, να κοιτάνε με φόβο ακόμα το παραμικρό βηχαλάκι, ένα φτέρνισμα, κάποιον τρέχει η μύτη του, η και τιποτα από όλα αυτά, απλά κάποιον που δεν φοράει μασκα, σαν ύποπτο, και ολα αυτά τη στιγμή που οι οι ίδιοι οι θεοί που πίστεψαν και υπάκουσαν, τους έχουν πει σε απαλάσσω, πέταξε το παλιόπανο από τη μούρη. Ομως δεν υπάρχει γυρισμός στην κανονικότητα. Ενα μεγάλο μέρος του πληθυσμού, έχει ψυχικά νεκρωθεί χωρίς επιστροφή. 

Ας μην ξεχνάμε λοιπόν πως στις εκλογές που έγιναν, ένα μεγάλο πλήθος ψηφοφόρων πηγε να ψηφίσει σε κατάσταση μόνιμης πλέον ψυχικής κατάρρευσης, και επέλεξε τους ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ ΤΟΥ. Εκείνους που σε ένα συνεχή βομβαρδισμό τρομολαγνείας και απειλών, τους εμφύτευσαν την πεποίθηση πως είναι εκείνοι που τον έσωσαν από βέβαιο θάνατο. Πολλοί από όσους απορούν για το αποτέλεσμα έχουν ξεχάσει το "σύνδρομο πανδημία", έχουν ξεχάσει το τρόμο των ανθρώπων, και το μίσος για τους ανυπάκοους που γεννήθηκε μέσα τους. Εχουμε ξεχάσει πως για ένα μεγαλο ποσοστό ψηφοφόρων υπάρχει μεσα τους ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ για τους "φύλακες" της ζωής τους. 

Με αρκετούς ανθρώπους που μίλησα και ρώτησα ποιο ήταν το σημαντικότερο που έκανε η κυβέρνηση και την επιβράβευσαν με την ψήφο τους μου απάντησαν, "ο σωστός τρόπος που χειρίστηκαν την πανδημία" Πολλοί από εσάς θα γελάσουν και μόνο ακούγοντας αυτή τη φράση, αλλά δεν έχει σημασία αν εσείς γελάτε, αναλογιστείτε πόσοι είναι εκείνοι, που το να ψηφίσουν ένα κόμμα αντισυστημικό, είναι ξεκάθαρα ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ, μια και τα περισσότερα δηλώνουν ΡΗΞΗ με την μνημονιακή και υγειονομική χούντα, πράγμα το οποίο προκαλεί τρόμο σε εκείνους που πιστεύουν πως η Ευρώπη και οι τυραννοι που διοικούν τη πατρίδα μας μας έσωσαν και πως τα εμβόλια ήταν η λύτρωση. 

Στο 62% του όχι υπήρχε ένα 38% που είπε ΝΑΙ, στο δημοψήφισμα αν γινόταν με ερώτημα "συμφωνείτε με τα μέτρα για την πανδημία και τον εμβολιασμό?" πόσο νομίζετε πως θα ήταν το ποσοστό του ΝΑΙ? Εγώ σας λέω άνετα ένα 70%. Και νομίζετε πως η πλειοψηφία που θεωρεί τον ευατό της συνεπή, λογικό και υπεύθυνο πολίτη, θα ψηφίσει τους ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟΥΣ, τους οποίους το ίδιο το σύστημα ονόμασε ΨΕΚΑΣΜΕΝΟΥΣ, για να γελοιοποίησει στα μάτια των πολλών τις φωνές των λίγων?

Οταν καίγανε ανθρώπους οι θρησκευτικοί τύραννοι στο μεσαίωνα, από κάτω ήταν πλήθη που χειροκρόταγαν και ζητωκραύγαζαν και ζητούσαν κι άλλες τιμωρίες για κάθε άπιστο. Στις παγκόσμιες αρένες, ορδές από φανατισμένους ζητάνε πόνο και θάνατο για τους ανυπάκουους, ζητάνε παραδειγματικές τιμωρίες. Στην αρένα της πανδημίας ακούσαμε ανθρώπους να λένε "κλείστε στο σπίτι τους ανεμβολίαστους και στερήστε τους κάθε δικαίωμα να βρίσκονται στη κοινωνία". Ενα καλά τους κάνετε ακουγόταν απο άκρη σε άκρη. Ακόμα και στις οικογένειες οι ανυπάκουοι έγιναν κατάπτυστοι και δέχτηκαν βρισίδια και αποκλεισμό. 

Μην ψάχνετε βαθύτερα νοήματα, για να ερμηνεύσετε τις συστημικές επιλογές στην ψήφο. Δύο είναι

ΜΕΝΟΥΜΕ ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ (και επιλέγουμε από τους συστημικούς εκείνον που απέδειξε πως είναι ο καλύτερα εκπαιδευμένος να το κάνει, εκείνον που δεν υπάρχει περίπτωση ούτε μία στο εκατομύριο να "ξεφύγει" από τις εντολές των αφεντικών του). Και η πατρίδα? η εθνική κυριαρχία? οι φτωχοποιημένοι έλληνες? η εθνική καταστροφή που έρχεται? Τι θα σου απαντήσουν? Σύνελθε μην εισαι σαν τους ψεκασμένους, όλα γύρω μας είναι καλύτερα, σταμάτα να βλέπεις φαντάσματα. Ναι αυτό σκέφθηκε το 41% κι εσείς ψάχτε να βρείτε τη νοθεία, που μπορεί ναι να υπάρχει αλλά μήπως έχει σημασία? Αν προσθέσουμε το σύνολο των ψήφων που πήγε στα κόμματα που αποδεδειγμένα έχουν το μερίδιο εξουσίας στα χρόνια της μεταπολίτευσης, και που οδήγησαν την πατρίδα μας στο γκρεμό, βλέπουμε πως η πλειοψηφία των πολιτών έχει ένα συγκεκριμένο τρόπο να αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα και αυτός ο τρόπος είναι του καλά εκπαιδευμένου σκύλου όπως στα παβλοβιανά πειράματα. 

Ακόμα κι αν και τα δυο ΕΥΡΩΠΗ και ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗ ΧΟΥΝΤΑ,  στοχεύσουν στο να γίνουν ο τάφος μας, δεν έχει σημασία. Η τηλεόραση είπε πως δεν είναι έτσι, αρκεί αυτό σαν εγγύηση για το μέλλον. 

Οσοι λοιπόν είμαστε εκτός "της μαζικοποιημένης παράνοιας" παλεύουμε σαν μειοψηφία και οι φωνές μας δεν μπορούν να διαπεράσουν το τοίχο της αποχαύνωσης, μόνο μικρές ρωγμές γίνονται. Συνεχίζουμε όμως και στο μέλλον, όταν η ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΚΑΙ Η ΣΙΓΟΥΡΙΑ ΤΗΣ ΦΩΛΙΤΣΑΣ, θα γίνει ερείπια από τις παγκόσμιες και εγχώριες ανατροπές που θα έρθουν, το ξύπνημα για πολλούς θα είναι πολύ οδυνηρό, αλλά όσοι με δύναμη πάλεψαν για να φωνάξουν την αλήθεια καμμία ευθύνη δεν θα έχουν.