ΠΑΡΑΚΑΛΩ, ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΔΙΑΤΗΡΕΙΤΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΚΑΘΑΡΟ, ΑΚΡΙΒΩΣ ΟΠΩΣ ΤΟΝ ΒΡΗΚΑΤΕ! ΣΦΑΓΕΙΟ Νο5 Κ.ΒΟΝΕΓΚΑΤ

Πριν από μερικά χρόνια σε μια συζήτηση με ένα φίλο σχετικά με θέματα συνωμοσιολογίας, που τόσο πολύ αγαπώ όπως γνωρίζουν όσοι με παρακολουθούν, του είπα πως εμείς θα φύγουμε αλλά οι επόμενες γενιές θα γνωρίσουν απίστευτα πράγματα. Με κοίταξε κι έσκασε στα γέλια. Μου είπε τότε, (πριν από 5 χρόνια περίπου), «αλήθεια εσύ, ένα τόσο ψυλλιασμένο άτομο, φαντάζεσαι πως το τέλος αυτού του κόσμου που γνωρίζουμε θα γίνει σε κάποιο μακρινό μέλλον? Σε 5 χρονάκια το πολύ από τώρα θα γίνουν πράγματα που ούτε η επιστημονική φαντασία που αγαπάς τόσο θα έχει προβλέψει».

Όταν ξεκίνησε αυτό το παιχνιδάκι με τον κορονοϊό οι «ψυλλιασμένοι» ένοιωσαν πως κάτι διαφορετικό συμβαίνει από τα συνηθισμένα. Όμως κανείς δεν μπορεί να προβλέψει αυτά τα σιχαμερά υβρίδια τι στο διάολο έχουν βγάλει από τη τρύπα που έχουν στη θέση του μυαλού. Το σίγουρο είναι πως αυτή τη στιγμή, τα μεταλλαγμένα σιχαμερά ανθρωποειδή που μας παίρνουν μέτρα, βρίσκονται σε πλήρη οργασμό.

Εδώ και πολλά χρόνια έχουν γελοιοποιηθεί στη καλύτερη των περιπτώσεων, κι έχουν κυνηγηθεί ανελέητα στη χειρότερη, τα μυαλά που μπορούν να δουν πίσω από τα τείχη της ανοησίας και του αίσχους. Έχουν κυνηγηθεί από εκείνους που γνωρίζουν ποια είναι τα επικίνδυνα μυαλά κι έχουν γελοιοποιηθεί από τα «ηλίθια ζωάκια» που δεν έχουν τη παραμικρή ιδέα τι γίνεται γύρω τους. Από τους συνηθισμένους καραγκιόζηδες που αποτελούν τα μέλη της παγκόσμιας λοβοτομημένης κοινωνίας.

Ο κορονοϊός είναι η πρώτη εκτόξευση βόμβας από τις πολλές που θα ακολουθήσουν, στον τρίτο παγκόσμιο που έχει ξεκινήσει εδώ και πολλά χρόνια, αλλά τώρα θα δείξει τα νυχάκια του. Αυτός ο πόλεμος δεν γίνεται γιατί πρέπει κάποια μητέρα πατρίδα να κατακτήσει νέα εδάφη, δεν γίνεται γιατί μια θρησκεία θέλει να επιβληθεί πάνω σε μια άλλη, δεν γίνεται γιατί δυο καρναβάλια βασιλιάδες θέλουν να αποδείξουν ποιος την έχει πιο μεγάλη, δεν γίνεται καν γιατί υπήρξε ένα τυχαίο γεγονός, μια παρεξήγηση και τα ανθρωπάκια βρέθηκαν να σκοτώνονται μεταξύ τους για τις κάβλες κάποιου τυράννου.

Αυτός ο πόλεμος έχει δύο πτυχές. Ξαλάφρωμα από τους «περιττούς» και απόδειξη δύναμης και υποταγής. Μπορώ να εξολοθρεύσω όποιον και όπως γουστάρω, στοχευμένα, ακριβώς αυτό που με ενδιαφέρει και μπορώ συγχρόνως τους επιζήσαντες να τους τσακίσω, να τους κάνω να βάλουν τη μούρη στο έδαφος και να μου ζητάνε έλεος. Όσοι καραγκιόζηδες νόμιζαν πως είναι πολύ τραβηγμένα τα ουτοπικά σενάρια, τώρα κοιτάνε σαν μαλάκες πόσο γρήγορα μια δύναμη όπως η Ιταλία π.χ. μπορεί να υποταχτεί, χωρίς όρους, μέσα σε 15 μερούλες.

Σηκώνουν τα χέρια ψηλά οι επιστήμονες γιατί πρώτη φορά βλέπουν ένα ιό να αντιδρά με αυτό τον τρόπο. Σαν κατευθυνόμενη βόμβα. Προσέξτε το ιδιαίτερο. Μπορούν να μολυνθούν εκατοντάδες χιλιάδες, εκατομμύρια ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΟΥΝ ΚΑΝΕΝΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑ. Ένας ανυπολόγιστος αριθμός ατόμων φέρνει μέσα του το φορτίο χωρίς να το ξέρει κανείς. Σε δεύτερη φάση αυτό το φορτίο, ενώ δεν έχει κανένα σύμπτωμα μπορεί και για μεγάλο διάστημα (μέχρι 14-20 μέρες) να το ΜΕΤΑΔΙΔΕΙ. Τρίτη φάση από τη στιγμή της μετάδοσης διατρέχουν ΘΑΝΑΣΙΜΟ ΚΙΝΔΥΝΟ, οι αδύναμοι πληθυσμοί, ηλικιωμένοι και άνθρωποι με χρόνια νοσήματα. Τέταρτη φάση, εξαιτίας όλων των ανωτέρω, και του θολού τοπίου υπάρχει ανάγκη ΓΙΑ ΑΚΡΑΙΑ ΜΕΤΡΑ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑΣ. Πέμπτη φάση, ανακάλυψαν πως ο πιο δυνατός φορέας, στη πλειοψηφία α συμπτωματικός είναι τα παιδιά.

Έχουμε και λέμε λοιπόν:

Ένας ιός που μπορεί να έχει οποιοδήποτε παιδί ή ενήλικας χωρίς να παρουσιάσει συμπτώματα ή να παρουσιάσει συμπτώματα από ένα απλό κρυολόγημα.

Μεγάλη μεταδοτικότητα.

Διάρκεια μεταδοτικότητας μεγάλη επίσης.

Εξόντωση αδύναμων πληθυσμών

Εκπαίδευση σε κοινωνίες απομόνωσης, περιοριστικών μέτρων, επιβολής απόλυτων μέτρων, και χωρίς αντίδραση, αποδοχή από τους πληθυσμούς

Οικονομική εξόντωση και κυριαρχία πάνω στις κατεστραμμένες πατρίδες.

Πόσο πιο γαμάτο…

Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω είναι, αν αυτό που βιώνουμε είναι ένα πρώτο πείραμα, θα σταματήσει και θα επανέλθει με άλλους τρόπους ή με ακόμα πιο άμεσες εκκαθαρίσεις, ή αν είμαστε ήδη στη ΤΕΛΙΚΗ ΛΥΣΗ των Επικυρίαρχων.

Το σίγουρο είναι πως σύντομα, θα ξεχάσουμε πολλά από αυτά που αποτελούσαν την «ήσυχη επιβίωση των καλών νοικοκυραίων», θα έρθουμε αντιμέτωποι με βίαιες, πολύ σκληρές καταστάσεις, οι οποίες δεν θα είναι πλέον σκηνές κάποιας ταινίας για διασκέδαση, ή ρεπορτάζ στα ΜΜΑ (μέσα μαζικής αποβλάκωσης) για κάποια χώρα, κάπου στο πλανήτη που οι άνθρωποι δυστυχούν, βασανίζονται ή εκτελούνται.

Θα είναι σκηνές δίπλα μας. Φόβου, τρόμου, υποταγής και παράδοσης άνευ όρων. Τα κουτάκια θα μπουν στη θέση τους και θα κατανοήσουμε γιατί προηγήθηκαν όσα προηγήθηκαν. Για ποιο λόγο ακριβώς εκπαιδευόμασταν τόσο καιρό στο να μετατραπούμε σε ηλίθια πιόνια μιας αόρατης παγκόσμιας κυβέρνησης. Για ποιο λόγο εκπαιδευτήκαμε να είμαστε αποβλακωμένοι παπαγάλοι σε ότι μαλακία μας πλασάρανε σαν σπουδαιότητα, γιατί μάθαμε να αισθανόμαστε ανίσχυροι σε οποιαδήποτε επιβολή νόμων έστω κι αν ήταν απόλυτα άδικοι και ρήμαζαν τη ζωή μας. Για ποιο λόγο ανάγαμε σε ινδάλματα κρέατα και θαυμάσαμε μοντέλα ζωής αηδιαστικά και αφύσικα. Για ποιο λόγο πάνω από όλα μας τοποθέτησαν σε ένα αποστειρωμένο από κάθε ουσιαστική γνώση κλίβανο, ώστε να εξαλειφθούν και τα τελευταία ίχνη δυνατότητας ελεύθερης σκέψης.

Σύντομα ο πόλεμος θα είναι αμείλικτος, και τα κτήνη που κάνουν παιχνιδάκια πάνω στις ανθρώπινες ζωές, θα ρουφήξουν και το τελευταίο μεδούλι ομορφιάς που έχει απομείνει, πάνω σ΄αυτό τον υπέροχο πλανήτη, την ίδια στιγμή που οι δυστυχισμένοι άνθρωποι δεν θα έχουν αντιληφθεί τι τους έχει χτυπήσει. Θα ξυπνήσουν από την προηγούμενη μέρα του πολέμου, στην επόμενη, χωρίς να έχουν αντιληφθεί ούτε πως ξεκίνησε, ούτε το γιατί έγινε, ούτε ποιος ήταν ο τελικός σκοπός.

Σε κάθε περίπτωση παρακαλώ…

ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΔΙΑΤΗΡΕΙΤΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΚΑΘΑΡΟ, ΑΚΡΙΒΩΣ ΟΠΩΣ ΤΟΝ ΒΡΗΚΑΤΕ!

ΜΗΠΩΣ ΤΑ ΖΟΜΠΙ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ ΟΙ ΧΩΡΙΣ ΣΚΕΨΗ ΠΛΕΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙ?

Οσοι παρακολουθούν τη σελίδα γνωρίζουν ότι γοητεύομαι από τις ιστορίες συνομωσίας. Από την αρχή λοιπόν της εξάπλωσης αυτού του "περίεργου ιού" το μυαλό οργιάζει! Το πρώτο πράγμα που έλεγα γελώντας είναι πως κοίτα να δεις μια από τις αγαπημένες μου ταινίες καταστροφής, μπορεί να γίνει πραγματικότητα. Το 28 μέρες μετά.

Ισως γιατί ξεκίνησαν να μας βομβαρδίζουν το μυαλό λέγοντας πως αυτός ο ιος ξεπετάχτηκε από κάποιο ζωάκι, ψάχναμε να βρούμε τι είδος, καταλήξαμε στις νυχτερίδες, κι εγώ φανταζόμουν μια ομάδα από νέους ακτιβιστές οι οποίοι είχαν μπουκάρει στο εργαστήριο βιολογικών πειραμάτων και είχαν απελευθερώσει τα ζωάκια που βασανίζονταν, μαζί με τις βιολογικές βόμβες που τους είχαν φορτώσει.

Δεύτερη εικόνα ήταν εκείνη που μου ήρθε ξαφνικά στο μυαλό, δηλαδή αν για κάποιο λόγο είχα βρεθεί στην Ιταλία περιοχή Μιλάνου, και με είχαν ναρκώσει σε κάποιο κρεββάτι και ξύπναγα, σηκωνόμουν κι έβγαινα έξω, θα έμενα κάγκελο και θα ούρλιαζα κι εγώ HELLO, ψάχντοντας να βρω που πήγαν όλοι οι άνθρωποι, μέσα σε μια έρημη πόλη που δεν θα υπήρχε τίποτα άλλο εκτός από....

Εκεί κολλάω γιατί στη συγκεκριμένη ταινία, ανακαλύπτεις σύντομα πως οι άνθρωποι έχουν κρυφτεί γιατί ο ιος που εξαπολύθηκε, μετέτρεπε τους ανθρώπους σε ζόμπι! Το μοτίβο αυτό, δηλαδή ιος-μετατροπή σε ζόμπι, το βρίσκουμε σε πάρα πολλές ταινίες και σε βιβλία επιστημονικής φαντασίας, ακόμα και σε video game. Είναι αγαπημένο θέμα εδώ και πάρα πολύ καιρό, για όλους τους συνομοσιολόγους.

Αυτά τα ζόμπι παρουσιάζονται σαν πρώην φυσιολογικοί άνθρωποι, που κάποιος ιος εισχώρησε μέσα τους, πέθαναν, ξαναζωντάνεψαν και στη νέα τους μορφή δεν είχαν πλέον δυνατότητα οποιασδήποτε σκέψης, ο εγκέφαλος ήταν νεκρός, άβουλα και διψασμένα για σάρκα τη πέφτουν σε οποιονδήποτε, και παρασέρνονται όλα μαζί σε μια κατεύθυνση αν τους κάνεις ένα θόρυβο, αν ακούσουν μια φωνή, ένα τραγούδι, μια πόρτα να κλείνει κλπ.

Κι αν τα ζόμπι δεν είναι τελικά έτσι? Αν αυτό είναι η τραβηγμένη εκδοχή ενός πιο απλού πειράματος που δεν θα πάρει κανείς χαμπάρι? Αν μπορούν να κατασκευάσουν έναν ιο, που φαινομενικά είναι μια εποχιακή γρίππη, μάλιστα ήπιας μορφής την οποία περνάς χωρίς ιδιαίτερο πρόβλημα, εκτός κι αν έχεις κάποιο χρόνιο νόσημα ή είσαι πολύ ηλικιωμένος? Κι αυτό γιατί ο ιος θα περιέχει διάφορες βιολογικές βόμβες που ένας αδυνατισμένος οργανισμός δεν μπορεί να αντέξει, ενώ ένας νεότερος θα ρουφήξει το κοκτέιλ αλλά δεν θα πάρει χαμπάρι.

Αν λοιπόν αυτός ο ιος δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια βόμβα που θα αφήσει το σώμα ανέγγιχτο αλλά θα μεταλλάξει οριστικά το μυαλό? Και πιο συγκεκριμένα θα το κάψει. Τότε ναι, θα δημιουργούσε ζόμπι, αλλά όχι με τη μορφή που ξέρουμε. Θα δημιουργούσε πολύ απλά ανθρώπους καλοκουρδισμένους , απόλυτα χειραγωγίσιμους, τους οποίους θα μπορούσε να τραβάει σε συγκεκριμένες κατευθύνσεις ο ενορχηστροτής αυτής της αθλιότητας. Πανικός, τρόμος, εγκλεισμός στα σπίτια, καραντίνες, άδειες πόλεις, αδυναμία συνάθροισης των ανθρώπων, αδυναμία επαφής, νέοι νόμοι οι οποίοι θα γινόντουσαν αποδεκτοί, διαμόρφωση μιας νέας ζωής όπου πολύ απλά οι άνθρωποι θα μπορούσαν πλέον να κινούνται μόνο ακούγοντας και υπακούοντας "θορύβους"

Οπου θόρυβοι βάλε τηλεόραση, κυβερνητικές ανακοινώσεις, οικονομικές μεταρυθμίσεις, μοντέλα ζωής με απόλυτα ελεγχόμενο τρόπο, καταργήσεις συνόρων, αρπαγή περιουσιών, φτωχοποίηση, συλήψεις, βασανισμοί, εκτελέσεις, γενοκτονίες, χωρίς κανένας να κάνει κιχ. Φυσική τάξη των πραγμάτων και τελική διαμόρφωση ενός νέου παγκόσμιου χάρτη. Ο πόλεμος Ζ και η τελική Zombieland.

Σκεφθείτε, ένα δυστοπικό σενάριο, όπου όλοι θα μολυνθούμε, χωρίς να καταλάβουμε τίποτα, αλλά κάποιος συγκεκριμένος ιος που θα έχει μπει μέσα μας, αρχίζει σιγά σιγά και μας ροκανίζει τα εγκεφαλικά κύτταρα με ένα αδιόρατο τρόπο, στοχεύοντας σε εκείνα ακριβώς τα κύτταρα που είναι η τελευταία ασπίδα πριν την παγκόσμια παράδοση του ανθρώπου στην δυνατότητα ελεύθερων επιλογών, και την ομαδοποίηση του σε φάρμες ζώων.

Αυτό το απόλυτα δυστοπικό σενάριο, μιας απόλυτα μελλοντικής δυστοπικής κοινωνίας, με κάνει να νοιώθω λιγότερη οργή, με κάνει να νοιώθω μια κατανόηση και να δικαιολογώ, αυτό που ήδη συμβαίνει και παρακολουθώ γύρω μου. Δηλαδή ανθρώπους που έχουν χάσει την ικανότητα να σκέφτονται. Τους ζωντανούς νεκρούς όπως λέω, ηλίθιους, απόλυτα υποταγμένα ανθρωπάκια σε κάθε ανοησία, κάθε αίσχος, κάθε τέχνασμα των συμμοριών που διαφεντεύουν τις ζωές μας, χωρίς να κουνάνε δαχτυλάκι για να αλλάξουν στο ελάχιστο την πορεία καταστροφής και εξευτελισμού της ζωής.

Γιατί αν δεν φανταστώ όλο αυτό το σενάριο και καταλάβω πως, όλη αυτή η υποταγή σε κάθε γελοιότητα, η ενασχόληση με τα σκουπίδια, η γοητεία του ανούσιου και άχρηστου, η υποταγή σε κάθε είδος τυραννίας, το προσκύνημα σε κάθε απατεώνα που λέει μπούρδες, η ανικανότητα να αντιληφθεί κάποιος αυτόνομα τα βρώμικα παιχνίδια που βγάζουν μάτι πως τέτοια είναι, η οκειοθελής δηλητηρίαση μέσω τροφών, νερού, αέρα, η παράδοση άνευ όρων της ζωής των παιδιών σε εφιαλτικό μέλλον, οι πατρίδες που συνθηκολογούν στη διάλυσή τους και ξεπουλιούνται μισοτιμής, και τώρα ο χωρίς καμιά αναρώτηση επεικείμενος εγκλεισμός στα κλουβιά της απομόνωσης, γίνεται χωρίς να έχει χρειαστεί κανένας ιος, τότε το τερματίσαμε ήδη.

Δεν αντέχει ένα μυαλό που περιέχει ακόμα μια ελάχιστη δυνατότητα λογικής σκέψης, να ακούει όλες αυτές τις μαλακίες που ακούμε τόσες μέρες, για τόσο σοβαρά θέματα που εξελίσσονται γύρω μας. Δεν μπορώ να συλλάβω το μέγεθος της ανοησίας, έτσι απλά, χωρίς να βρω μια πολύ σοβαρή δικαιολογία.  Εκτός κι αν αποδεχτώ το γεγονός πως για να εξουσιάσεις και να υποτάξεις απόλυτα έναν άνθρωπο πλέον δεν χρειάζεται τίποτα περισσότερο από το να βάλεις έναν οποιονδήποτε καραγκιόζη σε ένα δελτίο στο χαζοκούτι να του πει, ΚΑΝΕ ΑΥΤΟ.

Περιμένω υπομονετικά να δω τι θα συμβεί εδώ σε εμάς, μήπως και το μεγάλο πείραμα αφορούσε μόνο την Ιταλία και την Κίνα, αν δω στο άμεσο μέλλον να κλεινόμαστε στα σπίτια και να ερημώνουν οι πόλεις, την ίδια στιγμή που μας έχουν τσακίσει από παντού και ο Ερντογάν κάνει παιχνιδάκια με τα σύνορα και ετοιμάζει εντυπωσιακό σκηνικό, το μόνο που θα αναρωτηθώ είναι κάτι που διάβασα σε χιουμοριστική σελίδα.

"Αλήθεια αν γίνει μαζί επιστράτευση και καραντίνα, τι προηγείται?"

ΑΣ ΠΑΡΟΥΜΕ ΜΙΑ ΓΕΥΣΗ ΑΠΟ ΙΤΑΛΙΑ , ΔΙΑΒΑΣΤΕ. ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ. ΑΠΛΟ ΚΑΙ ΟΥΣΙΩΔΕΣ.

Ελεύθερη μετάφραση από ιταλική σελίδα,

https://comedonchisciotte.org/il-nemico-invisibile-che-ha-messo-in-ginocchio-litalia-ginocchio-litalia/

Ένας αόρατος εχθρός έχει καταλάβει τα σπίτια μας, έχει σταματήσει την οικονομία μας και έχει απομονώσει μια ολόκληρη χώρα, που σβήνει σιωπηλά στις έρημες πόλεις. Ο κίνδυνος είναι σαν να έχει μπλοκάρει τα μυαλά μας. Με νόμο απαγορεύεται κάθε είδος δημόσιας ή ιδιωτικής σύναξης, κάθε εκδήλωση ακόμα και οι πιο ανθρώπινες : αγκαλιάσματα και χειραψίες. 

Η δεύτερη δύναμη της ηπείρου, αποφάσισε να σηκώσει άσπρη σημαία χωρίς καν να διαπραγματευτεί την παράδοση. 

Κλείνουν σχολεία και πανεπιστήμια, μένουν ανοιχτά τα εμπορικά κέντρα. Απομονώνονται περιοχές, κλείνουν τα σύνορα. 

Μία μπότα στο κελί στην καρδιά της Ευρώπης, από την οποία ουσιαστικά δεν μπορείς να βγεις, και σε λίγο δεν θα θέλει κανείς να μπει. Υπολογίζεται πως σύντομα θα υπάρξουν 31 εκατομμύρια λιγότεροι τουρίστες, η κατάσταση στη Κίνα, το Brexit, το εμπάργκο στη Ρωσία. Καμιά καλή είδηση για τις εξαγωγές μας.  

Μη έχοντας πλέον νομισματική αυτονομία, σύντομα σε οικονομική κρίση. Θα υποχρεωθούμε να ζητήσουμε χρήματα ξένων, τα οποία θα μας δοθούν μόνο με μεταρρυθμίσεις.:το υγειονομικό μας σύστημα, το συνταξιοδοτικό και οι ιδιωτικές αποταμιεύσεις, θα ανοίξουν τελικά σαν κουτιά από τόνο και θα πεταχτούν στον ωκεανό της παγκοσμιοποίησης. Νόστιμο γεύμα, τόσο αναμενόμενο από τους καρχαρίες των διεθνών αγορών.  

Αν ο αόρατος κίνδυνος που έχει εισβάλλει στα σπίτια μας και στα μυαλά μας είναι ο γεωπολιτικός καρπός μιας σύγκρουσης μεταξύ Δύσης και Ανατολής, ο ανώτερος οδηγός μας έδωσε να καταλάβουμε με ποιανού το μέρος πρέπει να είμαστε, και το CNN, φώναξε στο κόσμο : είναι η Ιταλία η παγκόσμια εστία. 

“Η συνειδητή και έξυπνη χειραγώγηση της κοινής γνώμης και των συνηθειών των μαζών, παίζει ένα σημαντικό ρόλο σε μια δημοκρατική κοινωνία, και αυτοί που χειρίζονται αυτό το εργαλείο, αποτελούν μια αόρατη εξουσία που κυβερνάει πραγματικά τη χώρα ” (*). Ετσι έγραφε ο  Edward Bernays

Αόρατος εχθρός και αόρατη εξουσία, φαίνεται πως ταυτίζονται. 

Για μια γρίππη κλείνει μια ολόκληρη χώρα. Και όμως ο πιο επικίνδυνος ιός είναι ο φόβος των ανθρωπίνων επαφών, που τώρα, ακόμα, δεν απαγορεύονται με νόμο, αλλά επιτρέπονται από ένα μέτρο απόσταση.  Mors tua vita mea: έτσι έδειξε η επιδρομή στα ράφια των σουπερ μάρκετ . Ο θάνατός σου, η ζωή μου. 

Ενα πλάσμα μόνο με τον ευαυτό του, χαμένο στην αγορά ; ένα πλάσμα που αυτό που κινδυνεύει να πάθει είναι να κολλήσει μια εποχιακή γρίππη, όπως συμβαίνει ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ. 

ΕΜΠΡΟΣ ΤΗΣ ΓΗΣ ΟΙ ΚΟΛΑΣΜΕΝΟΙ.

Είναι εντυπωσιακό αυτό που συμβαίνει αυτές τις μέρες, με εμάς όλους να σερνόμαστε σε μια χωρίς όρια αντιπαράθεση μεταξύ μας, όπου σε αυτή την αντιπαράθεση καταργείται κάθε λογική, κάθε πιθανότητα συνεννόησης. Το πρόβλημα του μεταναστευτικού τελικά, ξεθάβει μέσα από κάτι σκονισμένα ντουλάπια, όλα τα αποτελέσματα που έχει προκαλέσει η χειραγώγηση ενός λαού, που δεν μπορεί πλέον να βρει κοινό σημείο για να κατανοήσει που βρίσκεται, τι έχει συμβεί, τι θα συμβεί στο μέλλον πάνω στη διαλυμένη και φτωχοποιημένη πατρίδα. Μια πατρίδα που όλοι θυμούνται κατά βούληση όταν και όπως τους συμφέρει.

Προσπαθώ να κάνω μια λογική συζήτηση με το περιβάλλον και βρίσκομαι αντιμέτωπη με δυο στρατόπεδα, πάλι στρατόπεδα. Στρατόκαυλους πατριώτες που ονειρεύονται μαρμαρωμένους βασιλιάδες που θα μπουκάρουν όπου νάναι στη Πόλη και θα γαμήσουν τους τουρκαλάδες και στον αντίποδα υπερευαίσθητους κατοίκους των βορείων προαστίων που χύνουν άπειρα δάκρυα πάνω από τον καναπέ που έχει γίνει δεύτερο βρακί στο πισινό τους, για τους δυστυχισμένους αυτού του κόσμου.

Να το θέσω λοιπόν σε πραγματικούς όρους. Όλη αυτή τη περίοδο που η χώρα μαστίζεται από τις ευρωπαϊκές ντιρεκτίβες, και βαδίζει στα βήματα μιας τριτοκοσμικής αποικίας, υπάρχει κόσμος που έχει υποστεί τις συνέπειες στο πετσί του με άγριο τρόπο, και ένας άλλος κόσμος που απλά μαλακίζεται. Υπάρχει κόσμος που έχει μείνει χωρίς δουλειά ή πληρώνεται με χαρτζιλίκι, που έχει άδειο ψυγείο και κομμένο ρεύμα. Κόσμος που αρρωσταίνει και δεν έχει λεφτά να γιατρευτεί. Παιδιά που ζουν σε συνθήκες άθλιες. Άνθρωποι χαμένοι σε ξίδια, σε πρέζες σε χαπάκια. Πορνεία, εγκληματικότητα στα ύψη. Γενιά από νέους που δεν έχουν ούτε όνειρα ούτε ελπίδες. Συνοικίες που δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν πλέον από το Σόχο, το Μπρονξ ή τα μπουρδέλα του Αμβούργου. Συνθήκες εργασιακές άθλιες. Υγειονομική περίθαλψη μηδέν. Οικονομική ασφάλεια ανύπαρκτη. Απολύσεις, κατασχέσεις, καρπαζιές απανωτές, κλοπές, δολοφονίες, βιασμοί, τρομοκρατία.

Αυτοί όλοι οι άνθρωποι ζουν φτωχοποιημένοι και εγκατελειμένοι από την ανύπαρκτη πολιτεία, ανακατεμένοι με χιλιάδες άλλους δυστυχισμένους που έχουν έρθει από πατρίδες που μαστίζονται από πολέμους, εμφυλίους, φτώχεια, σκοτάδι. Μια αναγκαστική, μελετημένη συμβίωση από τους δουλεμπόρους των εθνών, που δημιουργούν όλες εκείνες τις αιτίες για τις ρημαγμένες πατρίδες. Όλοι εμείς λοιπόν που ζούμε σε αυτές τις συνθήκες είμαστε σε επαφή συνεχή με τους υπόλοιπους δυστυχισμένους. Μένουμε δίπλα τους, μένουν δίπλα μας. Δουλεύουμε μαζί στις βιοτεχνίες, στα εργοστάσια, στις οικοδομές, στα ντελιβεράδικα. Έχουμε βρεθεί στη θέση να μοιράζουμε το ψωμί μας το λιγοστό με το διπλανό σπίτι χωρίς να μας νοιάζει τι χρώμα έχει ο καθένας, έχουμε δακρύσει με την αθλιότητα που συμβαίνει μπροστά στα μάτια μας, όπως έχουμε υποστεί και τη βία, την επίθεση εκείνων που σε μαχαιρώνουν για να κερδίσουν ένα εικοσάρικο, περνάμε από τις συμμορίες που στήνονται στις γωνιές τα βράδια για να ανταλλάξουν πρέζες, λαθραία, όπλα ή πουτάνες.

Όλα αυτά τα ζωντόβολα που κρίνουν και διαγράφουν από την άνεση του καναπέ τους, δεν έχουν ιδέα τι συμβαίνει κάτω από τη μύτη τους σε μια κοινωνία που στη κυριολεξία μυρίζει μπαρούτι. Προσκαλούν το κόσμο να χτυπήσει λένε τη ρίζα του κακού και όχι τους δύστυχους που είναι το αποτέλεσμα. Να χτυπήσουμε τη ρίζα του κακού εννοούν υποθέτω με κάποιο μαγικό ραβδάκι αφού όλες οι πολιτικές δυνάμεις που έχουμε διαθέσιμες είναι ξεπουλημένες, όλα τα κομματικά μαγαζάκια ζούνε στο νιρβάνα τους και  αυτοικανοποιούνται σε μια συνεχή φαντασίωση κάποιας επανάστασης που θα έρθει κάποτε των καπότων. Μαγαζάκια ξεφτιλισμένα και απόλυτα ευθυγραμμισμένα με πολιτικές δουλεμπορίας και νταβατζιλίκια.

Μας λένε όλοι μπορούν να βρουν μια θέση στον ήλιο και απευθύνονται τα ανεγκέφαλα σε πληθυσμούς ντόπιους και ξένους που δεν βλέπουν κανέναν ήλιο μέσα στο βούρκο που τους έχουν χώσει τα κτήνη που κυβερνάνε τις ζωές των ανθρώπων και ρημάζουν πατρίδες και ζωές. Μας λένε δεν φταίει ο μετανάστης και παριστάνουν τις Μαρίες Τερέζες σε φιλανθρωπικά γκαλά την ώρα που στη βιοτεχνία πλακωνόμαστε με τον εργολάβο γιατί πετάει έξω δέκα ντόπιους που κοστίζουν και φέρνει πενήντα που τους πληρώνει κάτι ψίχουλα και ανασφάλιστους. Μας λένε όλοι μαζί μπορούμε να ζήσουμε την ώρα που ένα γαμοσταυρίδι απλώνεται από το πρωινό ξύπνημα μέχρι να κλείσουμε τα βράδια τα μάτια για τη φρίκη που πρέπει να αντέξουμε, τη φτώχεια που δεν παλεύεται, το μίσος που δημιουργούν από τις δυο μεριές γιατί το ίδιο νοιώθει κι ο εγκλωβισμένος και βασανισμένος της άλλης μεριάς, μίσος, οργή.

Και αναρωτιούνται πως εκφασίζεται μια κοινωνία και που πήγαν τα φιλάνθρωπα συναισθήματα. Διαβάζω τα προφίλ των ανθρώπων που γράφουν παρόμοιες μαλακίες, και βλέπω μάνατζερ στη τάδε εταιρία, γιατρός, αρχιτέκτονας, επιχειρηματίας, φιλόσοφος ή καλλιτέχνης, δημοσιογράφος ή συγγραφέας. Τι λες βρε μαλάκα που δεν έχεις ιδέα από ανθρώπινη δυστυχία? Ποιος εκφασισμός της κοινωνίας σε ένα κράτος που είναι σε τυραννικό φασιστικό καθεστώς? Ποιος εκφασισμός ρε χαϊβάνι σε ένα σύνολο ανθρώπων που παλεύουν σε επίπεδο ο θάνατός σου η ζωή μου?  Έχεις πάρει χαμπάρι ρε μαλάκα τι γίνεται κάτω από τη μούρη σου? Τι δημιουργούν σιγά σιγά αυτά τα απίστευτα λαμόγια που παριστάνουν τους κυβερνώντες, τι τέρας γεννιέται μέσα στα πόδια σου ηλίθιε, και τι θα συμβεί σύντομα , κάτι που θα χτυπήσει και τη δική σου πόρτα?

Είσαι το ίδιο απαράλλαχτο λαμόγιο που την εποχή από τις παχιές αγελάδες, είχες αποδεχτεί πως οι Φιλιππινέζες ήρθαν για να γίνουν τα δουλικά στα σπίτια σου, οι Αλβανοί για να μαζεύουν τις ελιές σου, οι Ουκρανέζες για να ξεσκατίζουν τους γέρους σου, τα πακιστάνια για να μαζεύουν τις φράουλες και οι Ρωσίδες για να σε ξεκαυλώνουν. Είσαι το ίδιο λαμόγιο, που την ώρα που εγώ προσπαθούσα να μαζέψω μερικές δεκάρες για να φτιάξει η μάνα στο χωριό τη στέγη που έσταζε, εσύ έχτιζες αυθαίρετες μεζονέτες μέσα στο δάσος. Το ίδιο λαμόγιο που την ώρα που εγώ πάλευα για ένα μεροκάματο αξιοπρεπές εσύ χαριεντιζόσουν γλύφοντας στα βουλευτικά γραφεία για να μπει το βλαστάρι σε μια καρέκλα στο δημόσιο. Είσαι το ίδιο λαμόγιο που ενώ εγώ πάλευα να βγάλω τα λεφτά για τα φροντιστήρια για να μπει το παιδί να πάρει ένα πτυχίο μήπως κι έχει καλύτερο μέλλον, εσύ έκανες το δικό σου λοβοτομημένο αμερικανάκι στα κολέγια και στα ευγενή ιδρύματα στα Λονδίνα και Παρίσια.  Είσαι το ίδιο λαμόγιο που ενώ εγώ περίμενα να εγχειρίσω το πατέρα στην ουρά και αν τα κατάφερνα πριν πεθάνει, εσύ με πάταγες και προσπερνούσες με το χοντρουλό φακελάκι που έσκαγες στο γιατρουδάκο.

Εγώ τότε μαλάκα, ζούσα με όλους αυτούς τους δυστυχισμένους που σιγά σιγά έφταναν στο τόπο. Και μου ζητάς σήμερα που οι γειτονιές μου έχει γίνει γκέτο, γιατί τα πράγματα ξέφυγαν εντελώς, και τα σχέδια που κάνουν οι ξεπουλημένοι που ψήφιζες και ψηφίζεις καμμιά σχέση δεν έχουν με φιλανθρωπία και συμπόνια, αυτές οι ίδιες οι κυβερνήσεις που συμμετέχουν στους πολέμους που ρημάζουν τις πατρίδες που δημιουγούν τις στρατιές των ξεκληρισμένων που ρίχνεις κροκοδείλια δάκρια για τη κατάντια τους, μου ζητάς να παίξω ρόλο στο έργο οι άθλιοι των Αθηνών και πάσης ελλάδας για να τρως ποπ κορν και να χαζεύεις το έργο.

Έχουμε πόλεμο ρε μαλάκα, και δεν έχεις πάρει πρέφα. Η γειτονιά μου δεν αποτελείται από πολυπολυτισμικότητα πλέον μαλάκα αλλά από γκέτο. Το γκέτο των ντόπιων, των μουσουλμάνων, των κινέζων, των ρώσων, των σομαλών κλπ. Γκέτο που σιγά σιγά γεμίζουν με οργή ο καθένας από τη μεριά τους, με μίσος, και ακονίζουν τα μαχαίρια. Εσύ τους βλέπεις όταν ξεκολλάς τη κωλάρα σου από το καναπέ και κάνεις επίσκεψη στο βούρκο σε κάτι εκδηλώσεις που έχουν σύνθημα "είμαστε όλοι μια αγκαλιά" κι όταν τελειώνει η γιορτή, εσύ πας στο νιρβάνα σου, κι εμείς γυρίζουμε στη κόλαση.

Μου ζητάς τι? Να αγνοήσω τα παιχνίδια που γίνονται πάνω στη πλάτη μου και στη πλάτη των παιδιών μου? Να ικανοποιήσω τη μαλακία σου και να ρημάξω τη ζωή μου και τη πατρίδα μου για να ξεκαυλώνεις? Απορείς σαν χάνος που η φτωχολογιά δεν μπορεί να σκεφθεί λογικά και να φιλοσοφήσει? Που δεν μπορεί να ενσωματωθεί και να γίνει ένα με όλα αυτά τα πλήθη, τα οποία αν μπορείς να δεις πανίβλακα, εδώ και πολύ καιρό δεν αποτελούνται μόνο από πρόσφυγες δύστυχους και παιδάκια βασανισμένα, αλλά έχουν μέσα στους κόλπους τους κάθε καρυδιάς καρύδι. Φυλακόβιους, νταβατζήδες, πρεζέμπορους, φανατισμένους θρησκόληπτους, ετοιμοπόλεμους τζιχαντιστές, δουλέμπορους, πορνεία ανηλίκων, συμμορίες δολοφόνων, απελπισμένους και γεμάτους μίσος ανθρώπους για τα κολαστήρια της Ελλάδας και για το φτύσιμο που τους έχει ρίξει η Ευρώπη. Μαζί με χιλιάδες άλλους που δεν έρχονται από εμπόλεμες ζώνες, αλλά από περιοχές που στενάζουν από πείνα, φτώχια, άνθρωποι αγράμματοι, εξαθλιωμένοι, αγρίμια που γνωρίζουν πολύ καλά και τον νόμο της ζούγκλας και πως να επιβιώσουν με οποιοδήποτε τρόπο.

Θέλεις λύση? Άνοιξε τα σύνορα προς την Ευρώπη και άσε όλο το κόσμο ελεύθερο να φύγει να πάει στη ποδίτσα της Μέρκελ και στο σωβρακάκι του Μακρόν να γίνουν μια αγκαλιά. Ρίξε μια ματιά στους συμπατριώτες σου που στενάζουν και στάσου δίπλα τους για να αντιληφθούν πως τελικά δεν είσαι τόσο ρατσιστής με τους Έλληνες! Εδώ σε λίγο καιρό θα γίνει της πουτάνας. Γνωρίζω καλά πως άνθρωποι αξιόλογοι, αληθινοί πατριώτες και καλόψυχοι που πάντα λειτούργησαν με γνώμονα τη δικαιοσύνη και την ανθρωπιά, έχουν αποσυρθεί απομονωμένοι γιατί σιχάθηκαν όλο αυτό το καραγκιοζιλίκι. Άλλοι αντίθετα ετοιμάζουν πολιτοφυλακές και εκπαιδεύονται για την επερχόμενη μάχη. Άλλοι παρασύρονται σε συμμορίες που ονειρεύονται πογκρόμ και εκκαθαρίσεις. Άλλοι οι πιο λογικοί προσπαθούν να σχεδιάσουν στο μυαλό τους τρόπους να φτιαχτεί ένας ελάχιστος πρώτος πυρήνας για να συγκεντρώσει γύρω του τους εναπομείναντες με νου και δύναμη να δημιουργήσουν την ουτοπία, που τώρα μοιάζει ανέφικτο όνειρο αλλά είναι η μόνη λύση για την ελευθερία και την αξιοπρέπεια.

Να σε ενημερώσω λοιπόν πως επειδή εμείς, σε αντίθεση με εσένα που το κωλοβαράς, είμαστε σε πόλεμο, αν ο αντίπαλος πληγωθεί θα σκύψω να τον βοηθήσω να γιατρέψει τις πληγές του, αλλά την ίδια στιγμή θα έχω το όπλο έτοιμο να υπερασπιστώ εκείνον που θα στρέψει το όπλο ενάντιον μου, εναντίων των παιδιών μου και εναντίων της πατρίδας μου.

Μαλάκα. 

ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ?

Πριν από λίγο καιρό στη σελίδα μου ζήτησαν και προστέθηκαν σαν φίλοι δυο-τρία άτομα τα οποία στο δικό τους προφίλ κάνουν αναρτήσεις με τις απόψεις τους σχετικά με το καυτό πρόβλημα είσοδος και παραμονή στην Ελλάδα μεταναστών-προσφύγων, και όλα τα συναφή. Οι συγκεκριμμένοι φίλοι τους οποίους παρακολουθώ αρκετό καιρό, τις δύσκολες εποχές που δεν ήξερες τι είναι αυτό που έχει ξεσπάσει γύρω μας σχετικά με εκφασισμό της κοινωνίας, χρυσή αυγή κλπ είχαν πάρει ξεκάθαρα αντίθετη άποψη, ήταν απέναντι με δυναμικό τρόπο σε κάθε είδους φασίζοντα στοιχεία και μάλιστα ένας εξ αυτών είχε δεχτεί και απειλές για αυτή τη στάση του.

Είναι εκπληκτικό να βλέπω πως με το που πρόσθεσα αυτούς τους φίλους στο προφίλ μου και στη σελίδα μου, υπήρξαν μηνύματα από ανθρώπους που με παρακολουθούν πολλά χρόνια, και με έχουν στολίσει με τα καλύτερα λόγια, να μου στέλνουν μηνύματα του είδους "ντροπή σου" και να με ενημερώνουν πως τρώω διαγραφή άμεση και χωρίς συζήτηση γιατί δέχομαι να επικοινωνώ με.. φασίστες!!!!

Προσπαθώ να συλλάβω πόσο μεγάλη μπορεί να είναι η ανοησία που έχει σκεπάσει τα μυαλά μας, πόσο μακριά φασιστική μπορεί να είναι η συμπεριφορά και οι αντιλήψεις αυτών που υποτίθεται σκίζουν τα ιμάτια για την δημοκρατική και ανθρώπινη συμπεριφορά τους. Είναι τόσο βαθιά πλέον η τρύπα του λαγού στα ανεγκέφαλα ανθρωπάκια που κυκλοφορούν και δεν έχουν πάρει πρέφα τι συμβαίνει γύρω τους που αναρωτιέμαι τι στο διάολο χρησίμευσαν τα βιβλία που έχουν διαβάσει, η ζωή που υποτίθεται έχουν ζήσει σαν ελεύθεροι, πάντα υποτίθεται, άνθρωποι, και τι στο διάολο σκατά έχει το κεφάλι τους.

Η μεγάλη τελικά πληγή αυτής της χώρας δεν είναι οι ανεγκέφαλοι φασίστες που εύκολα μπορείς να απομονώσεις και με τις ίδιες τους τις πράξεις τους, έστω κι αν χαίρονται μιας στιγμιαίας αποδοχής από ανίδεους και αστοιχείωτους οπαδούς, στο τέλος δείχνουν το πραγματικό τους πρόσωπο που ουδεμία σχέση έχει ούτε με πατριωτισμό ούτε με ελληνικότητα, το πραγματικό πρόβλημα είναι οι χρήσιμοι ηλίθιοι της άλλης πλευράς του -εδώ γελάμε- τόξου της δημοκρατίας αυτής της αποικίας της Ευρώπης, που επιμένουν να αγνοούν πεισματικά τα γεγονότα, την στυγνή πραγματικότητα και τον ορατό πλέον απόλυτο κίνδυνο αφανισμού όλων όσων πάλεψαν με το αίμα τους να διαφυλάξουν οι αληθινοί πατριώτες, σε κάθε στιγμή που η ιστορία τους κάλεσε να θυσιάσουν τη ζωή τους για την ελευθερία και την αξιοπρέπεια.

Έχει κολλήσει η βελόνα σταθερά στο ίδιο μοτίβο, στις ίδιες ανούσιες και επικίνδυνες ιδέες, έχει γίνει ένας αχταρμάς στο μυαλό τους που αγνοεί με απόλυτα φασιστικό τρόπο τον παλμό των γεγονότων και τις νέες παγίδες που σχεδιάζουν και μας έχουν γραπώσει τα πόδια, οι συμμορίες των κτηνανθρώπων που αλωνίζουν όπως τους γουστάρει πάνω στις ζωές μας και παθαίνουν οργασμό επειδή έχουν αντιληφθεί με τι ζωντόβολα έχουν να κάνουν, και το μουνί χτενίζεται.

Θα αναρτήσω σύντομα κείμενο περί μεταναστευτικού προβλήματος, περί υποκριτικού πατριωτισμού, περί ανεγκέφαλου υποκριτικού ανθρωπισμού, περί ανοησίας γενικότερα το ανάγνωσμα. Η Ελλάδα καταρρέει με ταχύτητες φωτός. Ανθρωποι στιβαγμένοι σε μια στυγνή, ανελέητη καθημερινότητα, άνθρωποι που στενάζουν κάτω από απίστευτα χυδαίες πολιτικές επιλογές και διαπραγματεύσεις ξεπουλημένων ανδρείκελων. Η Ελλάδα που έχει γίνει παιχνιδάκι στη σκακιέρα των από δω, των από εκεί, των από πάνω, των από κάτω, των διεθνών αραπακτικών και των ντόπιων λαμόγιων, έχει αυτή τη στιγμή το μεγαλύτερο πρόβλημα. Μια τεράστια μάζα νεοελλήνων που έχουν μετατραπεί σε παπαγάλους από διάφορα μαγαζάκια που τους παίζουν σαν καλοκουρδισμένα αρκουδάκια όπως γουστάρουν.

Πολίτες μιας ανύπαρκτης πολιτείας, που στέλνει στο κρεματόριο δέκα γενιές , αν υπάρξουν στο μέλλον γενιές, που ξεπουλάει σε τιμές κάτω του κόστους γη και ύδωρ, περιμένουν τον κάθε ηγετίσκο του γκρουπούσκουλου που ανήκουν να τους πει τι πρέπει να σκεφθούν σαν σωστό και τι σαν λάθος, ανίκανοι να σκεφθούν αυτόνομα, ελεύθερα, να εξηγήσουν αυτό που είναι μπροστά στη μούρη τους με δική τους σκέψη, να δουν το αυτονόητο.

Οσους σας δέρνει λοιπόν μαλακία σε όλους τους εγκεφαλικούς σας νευρώνες, παρακαλώ διαγράψτε με και πηγαίνετε να ζήσετε στον απόλυτο αποχαυνωμένο σας νιρβάνα. Είμαι οργισμένη, είμαι απογοητευμένη βαθιά με το μέγεθος της κατάντιας μας, και ελπίζω μόνο σε ελάχιστους που μπορούν να αντιληφθούν, που επιθυμούν να σπάσουν τα δεσμά της ανοησίας, που εδώ και τώρα θέλουν να βρουν τρόπους να συμπράξουν και να δημιουργήσουν την επόμενη μέρα. Φτάσατε στο σημείο να θεωρείτε ντροπή να ονομάζεστε έλληνες, να θεωρείτε αναχρονιστική την ιστορία, άχρηστα τα διδάγματά της και να ονομάζετε φασίστα κάθε άνθρωπο που προσπαθεί να κρατήσει μια φλόγα αναμένη μέσα στο απόλυτο σκοτάδι που έχουμε βυθιστεί όλοι μας.

Φτάσατε στο σημείο πλήρους ανικανότητας να αναγνωρίζετε απατεώνες, λαοπλάνους και επικίνδυνους αληθινούς φασίστες που σας οδηγούν σε μια μαζική εκτέλεση. Θα ξυπνήσετε μια μέρα και θα πέσετε από το συνεφάκι σας και θα αναρωτιέστε τι είναι αυτός ο τόπος που βρεθήκατε? Που πήγαν όλα όσα ξέρατε, όλα όσα σας παρέδωσαν οι γονείς σας και οι παππούδες σας. Θα αναρωτιέστε τι είναι αυτή η φρίκη που βλέπετε γύρω σας, ποιος σας βαράει απανωτές φάπες, ποιος σας έχει πάρει το σπίτι, ποιος σας πέταξε τα παιδιά σας στο δρόμο. Θα αναρωτιέστε πως άλλαξε ο χάρτης και γιατί σέρνεστε σαν δούλοι στο σκλαβοπάζαρο?

Μοιραίοι, υποταγμένοι, νικημένοι, και τότε θα ψάχνετε πάλι κάποιο σωτήρα, κάποιο Μεσσία, να σας ξελασπώσει και να σας πλασσάρει έτοιμη τη ζωή που ήσασταν ανίκανοι να διεκδικήσετε. Να πάτε τότε στα κομματικά μαγαζάκια και στους ρουφιάνους της ζωής σας, να τους ζητήσετε τα ρέστα. Να πάτε τότε στους ανθρώπους που θα έχουν ξεφύγει και να ζουν ελεύθερα αγρίμια να τους ζητήσετε ένα κομμάτι ψωμί και έλεος.

Ελεος κανένα. Είσαστε άξιοι της μοίρας σας.

Διαγράψτε τις φωνές που νοιάζονται και πονάνε αληθινά, και κρατείστε τους καραγκιόζηδες που σας υπόσχονται ένα καλύτερο κόσμο, εννοώντας ένα κόσμο που θα είσαστε ένα νούμερο, αφού νούμερα είσαστε ήδη.